Quotes On Experience の小説・ストーリー

“Ang bawat kwento niyo ay magbibigay inspirasyon sa amin.” Tumango ang ama ni Dixon. “Tama, mga apo. Laging maging mapagmasid, at huwag kalimutang pahalagahan ang bawat karanasan. Nandito kami para sa inyo, sa bawat hakbang.”

Hindi ko na inusisa ang dahilan at hinayaan ko nalang siya sa mga desisyon niya. Coleen is young and I don't want her to be like me. Gusto kong kahit bata palang ay matuto na siya. And experience is the best teacher, I believe in that. Mas magandang maranasan niya para matutunan niya. Ayaw kong gagawin niya ang isang bagay dahil sinabi ko, dahil dikta ng mas nakatatanda, dahil lang sinabi nilang mas may experience sila. I don't believe in that, hindi porke mas matanda ka ay mas alam mo na. We have different lives, we live in different situations. "Kamusta pala ang internship mo Ate? Are you working in the field now?" She changed the topic.

"Masyadong malawak ang mundo, para habulin ang isang bagay na hindi naman para sa'yo." Bahagyang kumunot ang noo ko. Pamilyar sa akin ang Patama Quotes na sinabi niya, sapagkat minsan ko nang nabasa iyon noong dumaan sa wall ng Fezmuk ko. Hindi ko nga lang inaasahan na siya pa ang magsasabi ng mga katagang 'yon sa akin.

Pahina 1 Throwback Please all, and you will please none. A quote that mark inside my mind. I always do my best to be one of them. I always give to those who have nothing. I give even though I don't have anything left for myself. Just to gain friends. But anything that I did is nothing for them. And I am aware that they were just using me for their convenienced.

“Hindi kailangan na malalim ka mag-isip o mababaw. Ang mahalaga lang naman ay nauunawaan mo ang nga bagay-bagay. Hindi mo na kailangan pang abutin ang mga bagay na hindi na kaya at limitado na dahil ikaw lang din ang mahihirapan. ‘Be contented in life’ ika nga.” Malaki naman talaga kasi ang ipinagkaiba nilang dalawa ng kakambal niya. Dahil hindi nito nakikita ang sitwasyon sa labas ng bahay at tunay na lagay ng mundo. Kung ano lang kasi ang maisip nito ay siyang sasabihin o gagawin. Basta ba alam nitong tama naman iyon. Samantalang siya ay subok na ng buhay. Halos nasubukan na rin ang lahat at natuto. Katarina learned the importance of life because of her sickness while her, she learned the

Altamirano upang may sabihin siyang mas ikainis ni Steve. “Masyado pang bata si Steve, Mr. Altamirano at kailangan niya ng pangmalakasang experience sa buhay na babaunin niya hanggang sa kanyang pagtanda. Halimbawa, kung hindi mo siya bibigyan ng sobrang pera malalaman niya ang halaga noon oras na mahirapan siya. Malalaman niya na ang lahat ng bagay ay hindi nakukuha sa madaling paraan.” Napatango-tango na doon ang matanda.

dagdag pa niya, “hindi lang katawan at mukha ang labanan sa inyo. Acting ‘yan. Chemistry ‘yan. Experience ‘yan.” Napaisip ako roon. Experience. Kahit bago lang ako, marami na rin akong experience sa industriya. Ilang acting scene na ang nagawa ko. Ilang beses na akong umiyak sa harap ng kamera. Ilang beses na akong bumitaw ng linya na tumatak sa tao. Hindi iyon basta mabubura sa isip nilang lahat. “Pero hindi ako puwedeng maging kampante,” sabi ko.

saad ko at nakita ko namang nag-iiyakan ang ibang nanay at ang ibang professor namin. “Sa mga katulad kong umulit at sa ilang beses na umulit sa pag-aaral, huwag tayong susuko. Walang susuko sa atin dahil may pangarap tayong kailangan tuparin. Hayaan mo ang mga taong manghuhusga sa'yo, wala naman silang ibang gagawin kundi panoorin lamang ang mga gagawin mo sa buhay. 'Yung mga naranasan mo sa buhay? Gawin mong inspirasyon at kalakasan 'yan dahil makakatulong sila sa'yong maging matatag at malakas na tao pagdating ng araw.”

“Pero wala akong matutulong sa kaniya. Alam mong hindi pa ako ganoon karunong magluto.” Inagaw niya pa rin ang kutsilyo at nagsimulang maghiwa. “Eh ‘di ngayon ka matututo. Sabi nga nila, experience is the best teacher.” Napabuntonghininga na lang ako at dahan-dahang lumapit kay Gab. He looks so serious while cooking. Ni hindi niya nga yata napansin na katabi na pala niya ‘ko. Nahihiya tuloy akong magtanong kung anong pwede kong maitulong.

Napa iling-iling na lamang siya sa sinabi nito. Kapag magaling ka binibigay sa iyo ang mga gawain na hindi kaya ng iba. Doon pa lang dapat swerte ka na dahil bukod sa tiwalang binigay sayo mas madagdagan ang experience mo sa field, iyon ang bagay na pinaniniwalaan niya.