Novel & Cerita Quotes On Hunger

"Okay, Akel." "I-take out mo nalang 'yang mga 'di nagalaw na pagkain. Bigay mo do'n sa mga taong walang makain." "Should I?" "Oo naman! Maraming bata ngayon sa mundo ang walang makain dahil sa kahirapan, at hirap na rin ng buhay. Ikaw—napakaswerte mo dahil araw-araw may kinakain ka. Tignan mo 'to ngayon—ang dami mo in-order tapos hindi mo naman naubos. Imbes itapon mo iyan, ibigay mo do'n sa mga batang nasa kalye."

"Ma'am Scarlet, you can trust me " Sabi niya. Napa buntong hininga nalang ako at kumagat ng slice bread. Stress Eating. Lumunok muna ako bago nagsalita. " Yong kapatid ko kasi Hannah ang hirap hanapan ng heart donor..at sa mas lalong tumatagal n-nanghihina naman yong katawan niya "

"Madami boss. What I mean is—" Devi interrupts Alice from talking. "In the Bible, Jesus said: “Whatever you do for the least of these you do for me.” We do Christ’s work when we act with and for people affected by hunger and poverty. God teaches us, through the prophets, that we are not to withhold nourishment from anyone (Nehemiah. 5:1-13). So, kapag may taong gutom, pakainin. Kapag nauuhaw, painumin. So, ano ang gagawin mo kung maka-encounter ka ng ganyan? Hindi mo ba pakakainin kahit may pagkain ka naman na sobra? Hindi mo paiinumin kung may tubig ka naman na sobra sobra?"

Tinapunan s'ya nito ng tingin at inirapan. "What Scarlett? I'm hungry, huwag mo akong kausapin, dahil kasalanan to ng jowa mo," sabi nito sabay subo ng isang buong squid. Napangiwi pa s'ya habang nakamata lang sa parang patay gutom na kaibigan.

"Yummy?" Tumango si Catalina. "Babe, I got a question for you..." Tumaas ang kilay ni Hugo. "Shoot." "Uhm... What if you're very, very hungry and there's a strawberry farm over the fence, would you eat it?" Kumunot ang noo ni Hugo. "What's the point of this question?" "Just answer me." Napaisip si Hugo. "If I'm hungry... I won't eat strawberries..." "What if you're really, really, really hungry?"

Agad akong umubo at mabilis niya akong inabutan ng tubig. “Calm down. No one’s going to steal your food away from you,” natatawang wika nito. “Have you been starving yourself?” “No,” sambit ko matapos kong mabawi ang aking hininga. “I just miss the taste of this food.” “It’s all over California. You’re rich. Can’t you even afford to buy yourself one?”

I stood up with my swollen eyes and got the Broom and dustpan into the kitchen and sighed. Ang kapal pa nang mukha n’yang pabilihin ulit ako gamit ang sarili kong pera! Eh s’ya naman ‘yong may saltik at problema sa buhay. Sana naman hindi n’ya na sinabay ang pagkain sa galit n'ya. Food is prescious. I hate those who don’t appreciate food’s preciousness. … “ Oh bakit Busangot nanaman ang pag mumukha mo jan?”

Napabuntong hininga na lamang siya at nagsimula kumain. At dahil napakatahimik… Kapag ganoon sino naman ang mawawalan ng ganang kumain? Halos masasarap na pagkain ang nasa harapan niya ngunit sa tinagal niya sa silid na iyon parang wala nang masarap na pagkain sa kanya. Kaya lumingon ulit siya sa mga katulong. “Ganito na lang kung ayaw niyo ako saluhan eh magkwento na lang kayo tungkol sa Aquinas Massacre.”

wika ni Kuya Zaxton. “Masarap kaya yung ramen,” si Raya na natawa. Sumang-ayon kaming mga babae habang sila Kuya Zaxton at mga lalaki naman ay ayaw nila pumayag. Pero dahil gutom na ang lahat at malapit na mag alas sias ng gabi ay wala na silang magawa. Famous quote once said, ‘Girls get mad if they are hungry.’

nakangisi niyang bigkas. Mariin akong napapikit! Narinig ko na naman ang walang kwenta niyang dahilan at hindi ko mapigilan ang makaramdam ng galit! Hangang ngayun nabubuhay pa rin pala sa nakaraan ang taong ito kaya pati ako dinamay niya na! "Hindi ka kumain? Why? Gusto mong mag hunger strike para ipakita sa akin na mas matapang ka?" muli niyang bigkas! Wala sa sariling napatitig ako sa mga pagkain na nasa mesa sabay iling.