Quotes On Sunny Day Mga Nobela at Kwento

Sa mga taong tahimik lang na nakangiti habang pinagmamasdan ang papalubog na araw. Tumatak tuloy agad sa akin ang sinabi ni Sorin. “People don’t just remember the sunset, they remember who was standing beside them when the sky turned gold.” Napakagat ako sa ibabang bahagi ng labi ko. Hindi ko namalayang napapangiti na pala ako. Parang may mainit na pakiramdam na unti-unting kumalat sa dibdib ko, tapos napatingin ako kay Sorin. Tahimik lang siyang nakatanaw sa dagat. Parang normal lang sa kaniya ang sinabi niya.

It made me believed more that he's not as evil as people think he is and he's not worse like what he told me back then. "Sunsets just end the day, not your life. It tells you to rest for you have done lots of things during the day. It gives you the time to regain your energy, your strength, and your will to face the new day. It helps you to prepare for the new beginnings and challenges in your life."

At hindi ko alam kung saan ako kumuha ng lakas na loob para pantayan ang tingin niya sa akin. Marahan siyang tumango. “I am. I want to be your sun. To make you blush. The one who gives you energy so you can start your day with strength. To be your light so you can have full vision of your path, so I can accompany you in the dark with security and peace because with me, I'll promise you will be safe.” mahaba niyang sabi habang hinahaplos ang aking pisngi. “But the sun gives irritation to my skin. Minsan nakakapaso ang sinag niya kaya ni minsan hindi ko rin nagustuhan ang araw.”

"Ito naman hindi na mabiro, let's go sunny." Nakasakay kami ng sasakyan niya ng bigla na naman itong naging corny. "Sunny parang ayaw na kitang ilabas itago na lang kaya kita sa bulsa ko. Ang ganda mo kasi baka bigla ka na lang magkaroon ng iba pang manliligaw. Hirap na hirap nga ako itaboy iyong mga ipis tapos may dadagdag pa," pabirong sabi niya.

I'm doomed! "May motto kasi yan, Cianne," singit ni Sunny na tumigil sa pagtipa sa laptop niya. I raised a brow. She just gave me a bitch looked. "Motto?" takhang tanong ni Cianne na mukhang interesado sa sasabihin ni Sunny. "Oo motto. 'School stuffs freeze. Landi first.'," aniya saka humagalpak ng tawa. I just made a face while they're laughing hard. I just keep myself busy arranging my stuffs.

Pinapalo pa ni aling Sunny ang braso ni manong Mundo. "Ano ka ba? Hindi sino kundi ano. 'Yong mga kasuotan nila 'yong maganda hindi mga babae. Eh kung pisilin ko yang dyoga mo, ang sakit mo manapak ha. Wala tayo sa bahay kaya ikaw ang umayos. Alam mo namang kay Sunny McCloudy lang si Mundo McCloudy. You are my sunshine and I am your world. You give me light and I give you the nature of love. 'Yun 'yon, 'yun 'yon, 'yun 'yon!" natawa ako sa kanilang dalawa.

Halatang pinaghirapan niya ang school year na ito. Tumango ako bilang sagot. Hindi ko palalampasin ang araw na 'yon. "Sunny, hayaan mo munang magpahinga si Maxine. Masyado 'yang nagpagod sa trabaho," singit ni Cloud sa usapan namin. Agad naman na sinunod ni Sunny ang kapatid niya. "Sige na ate, bumaba ka na lang mamaya para sa hapunan." I smiled at her. "Sige, sa kuwarto lang naman ako."

"Maybe... because you don't look at me the way everyone else does." Habang nagmamaneho siya, hindi na ganoon ka-cold ang aura niya. Tumingin siya saglit sa akin at napansin kong medyo namumula ang pisngi ko. "You should smile more," bigla niyang sabi. "Hindi bagay sa'yo ang mukhang pagod palagi." "Wow, compliment ba 'yon? Or just another way of saying mukha akong zombie?" biro ko, pero may halong hiya.

"You have to fight through some bad days to earn the best days of your life. So keep your head high, your chin up, and most importantly keeps smiling, because life's a beautiful thing and there's so much to smile about." Pagkatapos niyang sabihin iyon, pinalakpakan siya ng mga kasama ko. "Wow! Puno ka naman pala ng words of wisdom! Mahilig ka siguro magbasa ng mga books?" saad ni Maki. "Mahilig, pero kasi 'yong quotes na 'yon nabasa ko lang d'yan, oh!" sabay turo ni Sining sa pader na may nakadikit ngang quotes for life.

Natawa ko dahil umawang pa ng malaki ang mga labi niya. "Palitan ko na lang pala ang sagot ko," sambit niya. Sumeryoso na talaga siya. "Ako na lang ang araw," he smiled at me bago nagpatuloy. "Kahit anumang mangyari, marami mang problemang dumating sa atin, I want you to have faith in me. Remember that I will always be here for you. I will be your sun. I want to be the one who you yearned at midnight. And during your darkest days, I want to be the one who will brighten up your day. I want to be a constant reminder for you that after the darkness, brighter days are coming on your way."