Novel & Cerita Quotes On Time Management

The conversation only cut because of the notification sound of Kazuki phone. “You seem like you always run your day with your allotted plans.” I stated. Nasulyapan ko pa ang nakalagay na gagawin niya sa kanyang alarm. Late afternoon runs. “Lagi ka bang natakbo pagkatapos ng trabaho?” Tumango siya sa akin. “Yes, but it depends with my free time. Kapag maraming trabaho, I cancel my plans.” Tumango tango ako sa sinabi niya. Ganun naman talaga, hindi naman lahat ng planado naisasagawa mismo. Minsan delay, minsan hindi talaga nangyayari, o kaya tinatamad lang talaga—katulad ko minsan. But at the end of the day. We can’t deny that having plans means for us to more productive especially in spendin

“I… I need more time to think.” Ngumiti siya, ngunit hindi iyon tipong masaya. It was the kind of smile that told me he was confident of the outcome. “Take all the time you want. But remember, every hour you waste, your company sinks deeper.” Ramdam kong kumirot ang dibdib ko. Totoo ang sinabi niya, at iyon ang mas lalong nagpapahirap sa akin. Lumunok ako ng laway, pilit pinapanatili ang tuwid na tindig. “I’m not saying yes. Not yet.”

Pupwede namang gawin ng maaga ang mga naunang ibigay ng sa gano'n ay hindi matambakan ng ibang subject. Hayst! That's the life of being an estudyante. Minsan nakakatamad, nakaka-stress, pero worth it once na mahawakan na ang diploma. Pero kailangan talaga nating mag-time management kasi nga diba 'time is gold'. So... We must control our time para kahit papaano ay mailaan natin ang kaunting oras natin sa ating sarili at pamilya. Huwag puros gadgets na masakit sa mata. Charot! "Class dismissed!" Agad namang lumabas ang guro namin.

“Hindi ka na masyadong mahihirapan sa mga gawaing bahay lalo na kapag busy ka.” “Kaya ko naman,” kontra niya sa sinabi nito. “Time management lang ang kailangan. You know I’m a natural multi-tasker.” “Oo nga. Alam ko naman iyon dahil subok na subok ko na. Ang sa akin lang, maganda rin naman iyong may nakakaagapay ka lalo pa ngayon na buntis ka na. Ayaw kong masyado kang mapagod.”

"Again, it's just a matter of managing your time well." "Pero minsan kasi pakiramdam ko kukulangin ako sa oras," I answered. That's what I feel most of the time. Kapag wala akong ginagawa and I was left with just my thoughts, naiisip ko kung magagawa ko pa ba ang gusto kong gawin in the future. Will I have enough time? Ang consuming pa naman ng trabaho ng Architects.

Hindi gumana ang pagmamatigas niya kaya naman susubukan niyang umapila ng may pagpapakumbaba. Agad niyang pinalambot ang linya ng kanyang mukha, at sa mababang tinig ay sinabi, “You know how busy I am these days. Wala akong dapat sayangin na oras. I should seize every minute that counts. I have my deadlines and ideas are just pouring in my mind at this moment. You know the flow of my work. Can’t you just be more understanding?”

Umiling si Charlie at sinabi, “Hindi ang kita ang pinakamahalagang bagay. Ang pinakamahalagang bagay ay kung paano natin malulutas ang mga kailangan natin.” Pagkasabi nito, sinabi ulit ni Charlie, “Ang pinakamalaking problema natin sa ngayon ay kulang tayo sa oras. Kahit hindi na sabihin ang isang taon o isang buwan, ngunit kahit isang araw o isang oras pa ito, kailangan nating subukan ang lahat ng makakaya natin para ipaglaban ito. Mas mahalaga ang oras kaysa sa pera.”

Wala na akong matatago, buking na buking na. "Hindi tayo sabay uuwi mamaya?" mahina niyang tanong na halos parang bulong. "Hindi, kasabay ko sila. Sabayan mo na lang din sila ricky at ismael. Baka magtampo 'yon sabihin sa'kin inagaw pa kita sakanila." "Luhh, hindi kaya. Marunong ako ng time management bebe loves." "Time management...sus! Sa kalokohan mo. Alam mo dapat nagseseryoso ka na sa buhay mo ngayon kasi malapit na tayo grumaduate. Dapat may plano ka na for college."

Doon pa lang, tapos na ang usapan. “Kung sobrang busy ka, mas mabuti sigurong tigilan mo na ang pagbabadya dito sa trabaho ko. Nakakaperwisyo ka lang.” Diretso kong binaba ang tawag. Walang pasintabi, walang pag-aalinlangan. Hindi ko kailanman ugali ang magpaikot-ikot kapag malinaw naman ang sagot. At kung may isang bagay akong natutunan sa mundo ng negosyo at pera, ito ‘yon: oras ang pinaka-luxury na hindi mo kayang ibalik. Ayoko itong sayangin sa mga taong hindi marunong mag-prioritize.

"Babe, sa ugali mong 'yan hindi ka pa pwedeng humawak ng sarili mong negosyo. You're accountable for your own time once you'll be left alone to manage your own business. You need to value your time from now on if you want to prove something to your mother. That includes eliminating your tardiness from now on. I'll let this pass for now. But next time, I'll give you a hell of a spanking." "Oo na," sagot kong pigil ang pag ismid. Ikaw na ang magaling sa time management! "Good. Now, kiss me. I deserve a kiss from a bad girl," he softly laughed and puckered is lips. "Ayoko." "Ayaw mo?" his brows furrowed. "Inuuto mo na naman ako." He breathed out and wrapped one hand around my waist. "Hindi kita