Novel & Cerita Quotes On Time Management

saad ko. "Kaya ako, masasabi kong hindi naman strict sa 'kin ang parents ko. Kailangan ko lang ipaalam 'yung ginagawa ko saka kung saan ako pupunta. Also, 'yung priority... dapat alam ko kung paano mo kakalkulahin 'yung time mo, time management kumbaga. Saka 'yung limitations bilang anak, babae, at estudyante, dapat alam din natin 'yon," dagdag ko pa.

Usapang hindi niya hilig salihan. "Time management." Umiling siya. "Walang imamanage kasi wala akong time." "Tatanda kang binata." Napakangisi siyang nilingon ito, sa likod ng kanyang balikat. "Tatanda kang virgin." Napahalakhak siya nang matigilan ito. "Kung makapagadvice ka sa'kin tungkol sa dating akala mo may girlfriend ka. Take my advice, enjoy pussies first before tying the knot."

Tahimik lang kaming naglakad sa hallway, ang tanging tunog ay ang mahihinang yabag namin sa sahig na kahoy. Habang naglalakad, hindi ko napigilan ang sarili kong magsalita. "Shouldn't you be busy with something else?" tanong ko, hindi siya tinitingnan. "Aren't lawyers supposed to be drowning in work?" Hindi siya huminto, hindi rin man lang lumingon. "I manage my time well." "That doesn't answer my question." "Some things require more of my attention than paperwork," sagot niya, dire-diretsong naglakad, walang kahit anong pag-aalinlangan sa tinig.

“Wag na wag mo sa aking sasabihin na negosyo mo na naman ang aatupagin mo! Kahit nga si Papa God nagpahinga. Ikaw? Tao ka pa ba?” “Yap, tao ako. But I am not a God. The time flies Zhia and I am the pilot of my Company. Tough times create tough people and Good things take time. Put this on your mind Zhia. Some people wait for a miracle to start living their lives happily. Others, use that time and create the miracle themselves. Time doesn't wait on anyone.” Seryoso niyang sabi sa akin na tuluyan na talaga niyang ikinatalikod at pumunta ng banyo. Siguro tinatawag na siya ng kalikasan. Pero bakit yung mga sinabi niya kanina tinamaan ako bigla. Ano nga ba ang ginagawa ko sa oras ko?

Hindi ko naman sinasabi na mga irresponsible kami sadyang alam lang namin Ang pag kakaiba Ng responsibility at Happiness. Kaya nga madalas na kami Ang mga Walang pera pero kami pa grabe mag travel yong para bang 'easy go lucky person kami tapos pag naubos na Ang budget trabaho na Naman ulit. Hahaha nakakatawang isipin pero that's reality. So ayon at dahil nasa ibang bansa ako di uso Dito Ang kukupad kupad dahil mahalaga Ang bawat segundo nila ika nga "Time is Gold " Yan ang paniniwala nila.

“Hindi ako nag-iinarte. Kilala kita once naging tutok ka sa trabaho. Sagutin mo ang tanong ko, kailan na tayo kakain sa labas kasama ang triplets para naman alam ko? Kailangang matuto kang mag-balanse ng oras. Hindi pwede ang ganyan, kailangan mong magkaroon ng tamang time management.” Hindi kaila kay Oliver na simula nang buksan ni Alyson ang kumpanya ay palagi niyang inuuna ang trabaho kahit na may mga anak na siyang naghihintay sa kanyang pag-uwi. Iyong tipong para bang gustong bumawi ni Alyson sa lahat ng oras na nawala sa kanya dahil maaga siyang nagka-asawa. At ngayon ngang nagagawa na niya ang lahat, walang sinumang makapigil sa pagiging subsob nito sa trabaho. Hindi niya maintindihan

narinig ko siyang tumawa ng mahina. “Advice ko na lang sayo na tawagan mo na ngayon pa lang. Time is gold Attorney, of all people alam mo na hindi natin hawak ang oras natin.” She said before returning to her table na malapit lang din naman sa akin. She’s right though. Time is gold. Bawat segundo, minuto, o oras ay mahalaga. We wil never know what might come if we act to things late.

Hindi pa lumilipas ang isang segundo, nasagot ko na agad. “Hello, Misis ko. Ang bilis mo atang sagutin ang tawag ko. Wala pang ilang segundo,” swabeng sabi niya sa kabilang linya. “Hindi mo ba alam kung anong oras ngayon, Mr. Lee? Working hours pa. Hindi ba’t professional ka pagdating sa trabaho?” nakangiti kong sagot habang inaayos ang mga rosas. “I remember your motto, Mr. Lee. Time is gold. Mukhang sinasayang mo ata.”

“Pwede ka pa rin namang maging model kahit hawak mo ang ML Bank, you know? Time management lang ‘yan. Hindi kailangang pumili palagi.” Napatahimik ako saglit. Alam kong suggestion lang naman ‘yon, pero sa loob-loob ko, parang biglang lumalim ang tanong. Kaya ko pa ba talagang pagsabayin ang dalawang mundo? Ang mundo ng glamor at ng responsibilidad? “Kung sakali,” sabi ko pagkatapos ng ilang segundo, “ang sigurado akong mababawasan ng oras kapag ginawa ko ‘yon ay ang oras para sa asawa ko.”

Nagising lang siya nung alas singko na ng madaling araw at kailangan pa nilang mag-ayos ng gamit at magpa-book ng flight right away. Nagkataon na ang flight na nakuha nila ay seven pa ng umaga kaya naman no choice siya. Kaya ito nga alas ocho na siya nakarating ng opisina at late siya ng isang oras. "You should know na kapag ikaw ang nagdma-manage ng isang kumpanya ay dapat alam mong respetuhin ang oras ng mga empleyado mo." Muli ay seryosong paalala nito.