Quotes On White Colour の小説・ストーリー

combination of good and bad. "Hmm, kasi para sa akin, in a world of black and white, you're in screaming color. Atsaka I prefer living in color." he paused for a second at nagpangalumbaba, "Kagaya nga ng sabi mo, if you live in a black and white world you're gonna suffer a lot, kaya why stay in a world that only gives you suffering?" dugtong niya pa. Kasi para sa akin, in a world of black and white, you're in screaming color...

“Ah… sabi po kasi sa amin ituloy lang daw po namin ang plan.” Halos namilog ang mata ng bruha. “Sino ang nagsabi???” “Ako. Bakit?” palaban kong sagot. “Ang pangit ng white!!!” Halos masuka ako sa pagmumukha niya. “Eh mas pangit ka nga eh. Blue, green, yellow, black— anong klaseng kulay ang mabubuo niyan?” Nakapamaywang na pala ako. “Pero kaysa naman white!”

tanong ni Elvira habang patuloy sa paghalo sa icing. "Oo okay na iyan," pagsang-ayon ni Yell na abala naman sa pagluluto ng kanilang kakainin. "Anong kulay ba ang maganda? Plain white o lagyan natin ng ibang kulay?" dugtong pa ni Elvira na tinitikman ang icing. "Ahm, green? Iyon na lang, parang pangkasal naman kasi kapag plain white, ‘di ba?" ani Yell.

Nakablack shirt siya at short na maong na hindi naman maiksi talaga. "Ah sir, pwede pong mag request? driver naman po ako di po ba!? okay lang naman po sa akin na laging nakapantalon pero sana maong na lang at plain color shirt na lang po white or black mas okay o kaya any colors basta plain para naman po alam ninyo kung nagpapalit ako ng t-shirt o hindi!" nakangiti niyang saad sa amo niya na pasimpleng ikinakurot ni aling Tinay sa tagiliran niya.

sagot naman ni Felicity sa shop owner. White ang kulay na gusto niya pero dahil pink lang ang available ay mukhang wala siyang choice. Feeling tuloy niya ay naging laruan ang kanyang e-bike at masyadong girlish ang kulay na iyon para sa tulad niyang late twenties na. “Kung hindi mo magustuhan ang kulay, p'wede mo namang gamitin ang kotse ko,” dagdag pa niya.

Medyo nakasandal na siya sa sofa at nakapikit na ng bahagya, parang sinusubukang magpahinga pero hindi pa talaga tulog. Ang layo ng tingin niya kanina. Parang may sarili siyang mundo. Hindi ko alam kung nasaan ako roon—kung kasama ba ako, o kung isa lang akong pahingahan na pinuntahan niya dahil pagod na siya sa ibang bagay. Pinilit kong bumalik ang atensyon ko sa bulaklak. White lilies. A symbol of elegance, calm, and sometimes… nostalgia.

Parang siya pa ang mas na-offend sa mga sinasabi nung nanay niya Tinanong ko na lang siya ng kung ano-anong mga tanong para malibang siya at hindi na niya iniisip 'yung mga sinasabi ng nanay niya noon. "I like neutral colors, like grey and black." Pagsagot niya sa tanong ko na wala namang mga kwenta. "Fine, red is my forte but I do admire purple sometimes." Sagot ko nang pinilit niya naman akong sagutin 'yung tanong niya.

Isang tipid na ngiti, may halong kapangyarihan. "Simple lang." Aniya. "Gusto kong bilhin ang White Cosmetics."

Mas relaxing lalo na kapag nag-cocombine ang mga ito. So, this one is real hard for her. Black and white colors are too mysterious. It's like a challenge she has to reveal the message dahil walang clue na ibibigay ang parehong kulay. Ang challenge roo'y mailabas niya ang ganda ng napili nitong subject, dahil hindi ang kulay ang bubuhay sa gawa niya ngayon. It will be the outcome and the message kung mayroon man.

tanong ng wedding planner habang ipinapakita ang iba't ibang kombinasyon ng kulay. Napaisip si Marina at tumingin kay Sebastian. "Ano sa tingin mo, Seb? Gusto ko ng eleganteng kulay, pero simple lang." Ngumiti si Sebastian at hinawakan ang kamay niya. "Ikaw ang magdesisyon, Marina. Basta ang gusto ko, masaya ka sa araw na iyon." Napangiti si Marina. "Sige, gusto ko ng kombinasyon ng white at gold. Para simple pero classy."