Novel & Cerita Raja

รินนราอึกอักก่อนจะรีบพูดออกไปอย่างคล่องปากด้วยการอาศัยความชำนาญของตำแหน่งหน้าที่ที่ต้องแก้ไขสถานการณ์เฉพาะหน้าเป็นประจำ “อย่าเดาให้เหนื่อยเลยคะพี่นรา พี่เดาผิดแน่นอน เขาน่ะน่ากลัวกว่าที่พี่คิดคะ” ดาริกาย่นจมูกเล็กน้อยก่อนจะส่ายหัวพรืดไม่ยอมรับความคิดเห็นของรินนราก่อนจะพูด แก้ต่างออกไป

สองเดือนผ่านไป ร่างบางอยู่ในชุดกระโปรงบานสีขาวซ้อนหน้าท้องที่ยื่นออกมา สวมหมวกฟาง ถักเปียสองข้าง ใส่รองเท้าบูตสีแดง ใบหน้าแดงระเรื่อ กำลังขับรถมอเตอร์ไซค์คันเก่ามุ่งหน้าไปยังคอกม้าโดยมีเด็กชายราชานั่งซ้อนท้ายมาด้วย “ไม่ต้องรีบนะพี่สาว” ราชาพูดบอกพี่สะใภ้ของตน พยายามจับร าวจับด้านหลังมอเตอร์ไซค์ไว้มั่น เพราะทางที่ขับมาเป็นทางลูกรัง มีทั้งเศษหินและยังมีหลุมเป็นอุปสรรค

ยมมาพักผ่อนเล่นน้ำที่นี่ได้เป็นอย่างดี รมิตาเองก็เพิ่งมีโอกาสได้ดื่มด่ำกับบรรยากาศของชายทะเลบนเกาะซานโตรินีเป็นครั้งแรก จึงตื่นเต้นดีใจไม่น้อย เนื่องจากที่ไอเอนั้นมีสภาพภูมิประเทศเป็นหน้าผาสูงชัน ไม่มีชายหาดที่สามารถเล่นน้ำได้ นี่จึงนับเป็นโอกาสดีที่เธอจะได้ส ัมผัสกับน้ำทะเลบ้าง

พราวพลอยสงสัยเพราะไม่คุ้นหน้าคนที่บิดาบอก “สวัสดีค่ะ ฉันชื่อฟ้ารุ่ง เป็นแม่บ้านคนใหม่ของที่นี่ค่ะ” “ใช่จ้า พ่อเพิ่งรับมาแทนเจ้ายุ้ยที่ขอลากลับบ้านสามเดือน มาช่วยพ่อดูแลแม่ด้วย” กฤษฎาอธิบายเสริม

เธอทำหน้าเอ๋อ จนเพื่อนๆ ในห้องขำรอบสอง “ช่วยตอบอันดาหน่อยสิว่าบิดาแห่งพันธุศาสตร์ชื่ออะไร” “เกรเกอร์ โจฮันน์ เมนเดลค่ะ/ครับ อาจารย์” อันดายิ้มแหยๆ ให้อาจารย์และเพื่อนๆ เธอยกมือไหว้อาจารย์ กล่าวขอโทษเบาๆ

เป็นบ้าอะไรเนี่ย! “ฉันหมายถึงไอติม กินไอติมกินของหวานดับร้อนไม่ดีตรงไหน?” รอนยกเมนูให้โลมาที่นั่งตาโต ตัวแข็งไปแล้วสิบเลเวล

ยุทธนามองหน้าแล้วยักไหล่ขึ้น "ปัทหมายถึง ให้พี่พาร่างคุณเมฆเข้าไปอาบน้ำไง" "อ๋อ ไม่อาบน้ำไม่ได้เหรอ พี่ไม่อยากเห็นอะไรที่ไม่ใช่ตัวพี่"

ครีมหัวเราะออกมาอย่างสนุกที่ได้หยอกเค้า คุณคัทลียาจิบเหล้าไปมองไพ่ในมือไป เธอไม่ได้เข้าออฟฟิศสองวันแล้ว ชินแทบจะพาเธอกินนอนที่นี่เลยหละ เค้าชอบลุ้น ชอบเสี่ยง เธอชอบเค้า เค้าไปไหนเธอตามไปด้วย ไม่ห่างกายวันนี้มือขึ้นได้มาเกือบสองแสน สุดารายงานผลสอบย่อยของน้องครีมให้ฟัง เ� �อจึงสั่งให้สุดาโอนเงินให้น้องครีมแสนนึง เป็นรางวัล

“ไม่เป็นไรจ้ะ แต่หนูรษาไปแทนป้าได้ไหม ป้าขอร้อง ถ้าหนูไม่ไปแทนวันนี้ ป้าอาจจะโดนไล่ออกก็ได้ ถ้าเป็นแบบนั้นป้าคงลำบากเพราะอายุก็ปูนนี้แล้วคงหางานยาก ยิ่งยังไม่ได้สัญชาติด้วยยิ่งลำบาก ถือว่าป้าขอร้อง” “เอ่อ! ได้ค่ะ” รษาคิดไม่กี่อึดใจก็ตอบตกลง “ฮัลโหลคุณมอนเตคะ อี กไม่เกินสิบนาทีก็คงถึงแล้ว รบกวนช่วยดูแลเธอหน่อยนะคะ พอดีเธอเพิ่งมาใหม่ ยังไม่ค่อยรู้กฎระเบียบเท่าไหร่”

ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูดังขึ้นเบาๆ ในตอนสายของวันใหม่ เอมมาลินมองคนที่เข้ามาในห้องอย่างไม่รู้สึกรู้สา ต่างกับคนที่เข้ามาซึ่งมองสาวน้อยอย่างเห็นใจแกมเวทนา ป้าแก้วพยักหน้าให้เตือนใจสาวใช้ที่เดินประคองถาดอาหาร เอาถาดไปวางไว้ที่โต๊ะข้างหัวเตียงแล้วบอกให้ไปรอข้างนอก ส่วนต ัวนางเองขยับเข้าไปหาคุณหนูของตน “เป็นยังไงบ้างคะคุณหนู ดูสิทูนหัวของป้าตาบวมหมดเลย ไปอาบน้ำอาบท่าก่อนสิคะ จะได้มาทานข้าว ป้าทำของโปรดของคุณหนูมาให้ค่ะ”