LOGINเมื่องานวิวาห์ของพี่สาวผู้เป็นที่รักของ 'อเล็กซานเดอร์ ซิเซโร เดมิทริอุส' ต้องพังทลายลงไป เพราะต้นเหตุคือความแพศยาของผู้หญิงคนนั้น... ผู้หญิงต่างด้าวชั้นต่ำที่ทำตัวเหมือนเห็บไรเข้ามาสูบเลือดสูบเนื้อ หากินอยู่ในประเทศของเขาโดยอาศัยอาชีพแม่บ้านโรงแรมบังหน้า และหาโอกาส 'จับ' ลูกค้ารวยๆ ด้วยอาชีพเสริม... ขายเซ็กซ์ มหาเศรษฐีหนุ่มชาวกรีกผู้ไร้ความเมตตา และถือคติ ตาต่อตา ฟันต่อฟัน จึงวางแผน 'ทวงหนี้แค้น' จาก 'อาชีพ' ของเธอเองให้สาสม และจะมีวิธีไหนที่จะสร้างความสะใจได้ดีเท่ากับ.. การบังคับ ‘ซื้อ' เธอมาเป็นทาส เพื่อกดขี่ และข่มเหง!! แต่แล้วแผนการกลับพังไม่เป็นท่า เมื่ออเล็กซานเดอร์พบว่า... 'รมิตา' แม่บ้านสาวแพศยา... แท้ที่จริงเป็นแค่เหยื่อจากความเข้าใจผิด และเธอก็กำลังจะหนีให้พ้นจากซาตานร้ายผู้ทำลายความสาว พร้อมหอบหิ้วความลับซุกซ่อนไปด้วยในท้อง!!
View Moreที่ด้านในสุดของโบสถ์กรีกออร์โธดอกซ์ประจำตระกูล แดเมียน ดูนิซี ยืนรอเจ้าสาวในชุดสูทสีดำ ด้านหลังมีอเล็กซานเดอร์และชายหนุ่มในตระกูลเดมิทริอุสอีกสามสี่คน ยืนเข้าแถวอยู่เป็นเพื่อนเจ้าบ่าวทันทีที่ประตูด้านหน้าโบสถ์เปิดออกพร้อมกับการปรากฏตัวของเจ้าสาว เสียงพูดคุยภายในโถงที่นั่งก็เงียบสนิท บรรดาญาติพี่น้องของทั้งสองฝ่ายที่นั่งแยกกันอยู่ทั้งฝั่งซ้ายและขวาของห้องต่างพร้อมใจหันไปมองร่างของเจ้าสาวผู้งดงามเป็นสายตาเดียวเสียงดนตรีจากออร์แกนบรรเลงขึ้น คลลรีสจึงค่อยๆ จูงหลานสาวก้าวเดินตามเส้นทางที่ลาดด้วยพรมแดงจากประตูเข้าไปสู่สถานที่ประกอบพิธีด้านในสุด โดยมีรมิตาเดินถือช่อดอกไม้ นำเหล่าเพื่อนเจ้าสาวนับสิบคนในชุดกระโปรงสุ่มสีฟ้าตามหลังมาช้าๆ เป็นขบวนสวยงามน่าชมดวงตาสีเทาของแดเมียนเพ่งมองมาที่ร่างสูงสง่า ภายใต้ผ้าคลุมศีรษะโปร่งบาง คาซานดราก็จับจ้องสายตาของเขานิ่ง สายตาคู่นั้นเป็นคู่เดียวกันกับที่คอยถ่ายทอดความรักและความห่วงหาอาทรณ์มาตลอดเวลานับสิบปีโดยที่เธอไม่เคยรับรู้เมื่อคิดถึงเรื่องราวที่ผกผันจนท้ายที่สุดกลับลงเอยด้วยดีแล้ว หญิงสาวก็ต้องนึกขอบคุณอีวานเจลีนผู้มีส่วนทำให้เธออยู่ในสภาพนั้น จนได้
ในห้องนอนของคาซานดรา มาเรีย เดมิทริอุส ชั้นบนสุดของคฤหาสน์เดมิทริอุสแห่งมาซิโดเนีย เช้าวันนี้เนืองแน่นไปด้วยหญิงสาวต่างวัยกัน จำนวนหลายสิบคน ที่ต่างก็มารวมอยู่เพื่อช่วยเหลือ และดูแลการแต่งตัวให้เธอในวันแห่งความสุขครั้งนี้คาซานดรายืนอยู่หน้ากระจกเงากรอบไม้แกะสลักลวดลายสีทองบานใหญ่ เฝ้ามองเงาร่างของตัวเองในชุดผ้าลูกไม้สีขาวอันหรูหรา ตัวกระโปรงตัดเย็บเป็นสุ่มหนาซ้อนกันนับสิบชั้น ภายนอกประดับด้วยลูกปัดมุก ที่ร้อยระโยงระยางไม่ต่างจากชุดของเจ้าหญิงในนิยายมันเป็นชุดแต่งงานชุดเดียวกันกับที่มารดาของเธอเคยสวมใส่ในวันที่ก้าวเข้ามาสู่ตระกูลเดมิทริอุส และเธอก็ภูมิใจที่ได้สวมใส่มันอีกครั้งในวันที่ก้าวออกจากคฤหาสน์หลังนี้ไปสู่ตระกูลของผู้ที่เป็นสามีผ้าคลุมผมถูกสวมลงบนเรือนผมสีมะกอกที่ถูกเกล้าเป็นทรงสูง ก่อนจะตลบส่วนที่คลุมใบหน้าขึ้น เปิดให้เห็นใบหน้าที่งดงามหมดจด ข้างกายมีร่างอวบท้วมของหญิงวัยสูงวัยและร่างอุ้ยอ้ายของหญิงสาวชาวไทยยืนยิ้มแย้มอยู่เจ้าสาวผู้สวยสมบูรณ์แบบ ก้มลงจูบแก้มคลอรีสและรมิตาด้วยสีหน้าที่เปี่ยมไปด้วยความสุขอย่างที่ใครก็ไม่เคยเห็นมาก่อน“เอาล่ะ ทีนี้หลานของป้าก็พร้อมที่จะเป็นเจ้
“หยุดเดี๋ยวนี้นะ อีวานเจลีน!!” ชายหนุ่มตะโกนห้าม เสียงของเขาทำให้หญิงสาวทั้งคู่ชะงัก หันมองตามทิศที่มาของเสียง“อเล็กซ์... ไม่นะ!!” คนหนึ่งกรีดเสียงร้องโหยหวน ภาพที่เขาเห็นตำตาอย่างนี้ อีวานเจลีนไม่มีทางจะหาคำอธิบายหรือคำใดๆ มาแก้ตัวอย่างแน่นอน“คุณอเล็กซ์... ช่วยฉันด้วยค่ะ ช่วยลูกของฉันด้วย!!” สองมือโอบอุ้มหน้าท้องเอาไว้ ในเวลานี้เธอไม่ห่วงชีวิตตัวเองเลย ความห่วงใยทั้งหมดมีเพื่อสิ่งล้ำค้าในร่างกายเธอเท่านั้น“ไม่ต้องกลัวนะ รมิตา!! ลูกของผม... ผมจะต้องช่วยคุณและลูกให้ได้” เขาตะโกนตอบอย่างร้อนรน พลางวิ่งตรงไปยังราวบันไดเหล็กของชั้นล่างที่ตั้งตรงเป็นทางขึ้นไปสู่ระเบียงชั้นสอง“คุณอย่าขึ้นมานะ”เพียงมืออเล็กซานเดอร์จับถูกราวเหล็กเท่านั้น เท้ายังไม่ทันยกขึ้นไปเหยียบขั้นบันไดเลยแท้ๆ เสียงตวาดห้ามของอีวานเจลีนก็ทำให้เขาต้องหยุดชะงักอยู่แค่นั้น“คิดจะช่วยมันเหรอ!! อย่าหวังเลยอเล็กซ์ ในเมื่อฉันไม่ได้ อีหน้าไหนก็ไม่มีทางได้คุณทั้งนั้น!!” อีวานเจลีนคล้ายสุนัขจนตรอก แผดเสียงใส่เขาทั้งน้ำตา“อย่านะ อีวานเจลีน!!” ชายหนุ่มตะโกนลั่น ใบหน้าที่ดูดุดันในยามนี้กลับกลายเป็นเหี้ยมเกรียมไม่แพ้ใบหน้าของหญิง
อเล็กซานเดอร์และแดเมียนรีบรุดเดินทางไปยังไนต์คลับที่วาเนสซาทำงานอยู่ ทว่าสภาพการจราจรในชั่วโมงเร่งด่วนทำให้กว่าที่ทั้งคู่จะไปถึง ก็สี่โมงเกือบครึ่งแล้ว สอบถามจนได้ความว่าก่อนหน้านี้สักครึ่งชั่วโมง มีผู้หญิงลักษณะเดียวกันกับอีวานเจลีนมาถามหาที่อยู่ของวาเลอรีน หรือวาเนสซาเช่นกันฟังแล้วชายหนุ่มก็แทบจะล้มทั้งยืน เนื้อตัวเย็นเฉียบ ในขณะที่ฝ่ามือและใบหน้ากลับมีเหงื่อซึมออกมาโดยไม่รู้ตัว ยังหวังให้มีปาฏิหาริย์สักอย่างบันดาลให้หญิงคนรักของเขารอดพ้นจากเงื้อมมือของคุณหนูแห่งตระกูลเฮเลนิคัสเขารีบซักไซ้ ถามหาที่ตั้งของอพาร์ตเมนต์ จนรู้ว่าอยู่ห่างออกไปเพียงสิบช่วงตึก หากจะฝ่าถนนหนทางที่คับคั่งไปด้วยรถราในเวลานี้ คงไม่ทันการณ์ ชายหนุ่มจึงออกวิ่งอย่างไม่คิดชีวิต ตรงไปยังเส้นทางที่ได้รับการชี้นำ โดยไม่สนใจเลขาฯ หนุ่มที่อยู่ด้านหลังว่าจะตามเขามาด้วยหรือเปล่า ขอเพียงให้เขาไปถึงอพาร์ตเมนต์แห่งนั้นเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ก็พอมหาเศรษฐีหนุ่มวิ่งไปได้ครึ่งทางก็สะดุดสายตาเข้ากับผู้หญิงเอเชียในชุดรัดรูปสีสันฉูดฉาดซึ่งเขากำลังวิ่งผ่านไป ผมสีแดงเพลิงของเธอดึงดูดสายตาให้หยุดชะงัก และหันไปจ้องมองอย่างไม่ตั้งใจ
“เป็นยังไงบ้าง... ได้ข่าวรมิตาหรืออีวานเจลีนบ้างหรือยัง...” ทันทีที่เห็นหน้าแดเมียนซึ่งเดินทางมารับเขาที่สนามบินกรุงเอเธนส์ มหาเศรษฐีหนุ่มก็รีบเอ่ยถาม“ผมโทรไปที่คฤหาสน์เฮเลนิคัสเมื่อครู่ใหญ่ๆ สาวใช้ที่นั่นแจ้งว่าคุณอีวานเจลีนเพิ่งขับรถออกมาตั้งแต่แปดโมงเช้า เธอบอกจะไปพักผ่อน และอยู่เที่ยวชอปปิงที่
แดเมียนพาตัวอีวานเจลีนและคลอรีสขึ้น ฮอล์เกอร์ 900 XP ขนาดเก้าที่นั่ง เครื่องบินส่วนตัวของอเล็กซานเดอร์ ออกจากสนามบินขนาดเล็กใกล้คามารี เพื่อไปส่งคนทั้งสองที่มาซิโดเนีย ก่อนจะเดินทางต่อไปยังเอเธนส์ สืบหาข่าวคราวของรมิตา รวมทั้งหาทางจัดการกับนักสืบเจ้าปัญหาชายหนุ่มนั่งคิดทบทวนถึงถ้อยคำของอีวานเจลีนซ
ประตูห้องคาซานดราถูกเปิดออกช้าๆ พี่สาวของเขาเป็นสิ่งเดียวที่ผูกพันทั้งคู่เอาไว้ด้วยกัน ในเวลาที่เขาซึมเศร้าและคิดถึงคนรักอย่างนี้ คาซานดราคงเป็นคนเดียวที่จะทำให้ชายหนุ่มรู้สึกดีขึ้นหญิงสาวนอนนิ่งอยู่บนเตียงนอน ใบหน้างดงามที่มีความละม้ายเขาอยู่หลายส่วนกำลังหลับตาพริ้มเหมือนไม่รู้เลยว่าสาวใช้ผู้คอยด
“คุณคิดจะทำอะไรของคุณกันแน่... คุณอีวานเจลีน”“ฉันไม่ได้ทำอะไร นังคนใช้นั่นต่างหากที่เป็นฝ่ายลากคุณพี่ออกไปเสียลึก ถ้าจะโทษก็ไปโทษหล่อนสิ”“คุณก็เห็นว่ารมิตาเกือบจะตายอยู่แล้ว เธอจะทำอย่างนั้นไปทำไม”“ฉันจะไปรู้ได้ยังไง...”“พอสักทีได้ไหม... แทนที่จะมัวเถียงกันเรื่องคนใช้ ห่วงคาซานดราก่อนจะดีกว่า..