เมียทาส

เมียทาส

last updateLast Updated : 2025-06-20
By:  สาริศาOngoing
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
56Chapters
1.9Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เมื่องานวิวาห์ของพี่สาวผู้เป็นที่รักของ 'อเล็กซานเดอร์ ซิเซโร เดมิทริอุส' ต้องพังทลายลงไป เพราะต้นเหตุคือความแพศยาของผู้หญิงคนนั้น... ผู้หญิงต่างด้าวชั้นต่ำที่ทำตัวเหมือนเห็บไรเข้ามาสูบเลือดสูบเนื้อ หากินอยู่ในประเทศของเขาโดยอาศัยอาชีพแม่บ้านโรงแรมบังหน้า และหาโอกาส 'จับ' ลูกค้ารวยๆ ด้วยอาชีพเสริม... ขายเซ็กซ์ มหาเศรษฐีหนุ่มชาวกรีกผู้ไร้ความเมตตา และถือคติ ตาต่อตา ฟันต่อฟัน จึงวางแผน 'ทวงหนี้แค้น' จาก 'อาชีพ' ของเธอเองให้สาสม และจะมีวิธีไหนที่จะสร้างความสะใจได้ดีเท่ากับ.. การบังคับ ‘ซื้อ' เธอมาเป็นทาส เพื่อกดขี่ และข่มเหง!! แต่แล้วแผนการกลับพังไม่เป็นท่า เมื่ออเล็กซานเดอร์พบว่า... 'รมิตา' แม่บ้านสาวแพศยา... แท้ที่จริงเป็นแค่เหยื่อจากความเข้าใจผิด และเธอก็กำลังจะหนีให้พ้นจากซาตานร้ายผู้ทำลายความสาว พร้อมหอบหิ้วความลับซุกซ่อนไปด้วยในท้อง!!

View More

Chapter 1

บทนำ

كان كل شيءٍ فوضويَّا للغاية بداخل غرفة الفندق.

استفاقت نور، وجسدها كله يؤلمها بشدَّة.

فركت جبينها استعدادًا للنهوض من السرير، وهي تنظر إلى ذلك الرجل الطويل الضخم المستلقي بجانبها.

وسامته مفرطة، ملامح وجهه واضحة، وعيناه وحاجباه غائرتان.

لا يزال غارقًا في نومٍ عميق، ولا تظهر عليه أي علامات استفاقة.

جلست نور على السرير، فانزلق الغطاء ليكشف عن كتفيها الأبيضين الساحرين، وكان عليهما بضعة آثار.

نزلت من على السرير، ولاحظت قطرات دمٍ واضحة على الشرشف.

تفقدَّت الوقت، ولاحظت اقتراب موعد عملها، فالتقطت ملابس عملها الرسميَّة المبعثرة على الأرض، وارتدتها.

كان قد مزَّق جواربها الشفافة.

فكوّرتها ورمتها في سلة القمامة، وانتعلت كعبها العالي.

طرق أحدهم الباب.

كانت نور قد أعادت ترتيب مظهرها بالفعل، ورجعت إلى هيئتها الأصلية كسكرتيرة عالية الكفاءة. أخذت حقيبتها واتجهت للخارج.

كانت القادمة فتاة جميلة بملامح ناعمة.

ونور هي من استدعتها.

وهي نوع الفتيات الذي يُفضله سمير.

قالت نور: "كل ما عليكِ فعله هو أن تستلقي بجانبه منتظرةً استيقاظه، ولا تنطقي بكلمة."

ألقت نظرة أخيرة على الرجل النائم، فامتلأ قلبها بالمرارة، لذا خرجت من هذه الغرفة.

لم تكن تريد أن يعلم سمير بما حدث بينهما ليلة البارحة.

فبينهما اتفاق، وهو أن يتزوجا زواجًا سريًّا لمدة ثلاث سنوات، وبعدها يمكنهما الطلاق.

وخلال هذه المدَّة، لا يمكن لأيٍ منهما أن يتجاوز الحدود.

كانت سكرتيرته الملاصقة له لمدة سبع سنوات، وكانت زوجته لثلاث سنوات منها.

منذ تخرجها من الجامعة، كانت بجانبه دائمًا، ولم تفارقه يومًا.

وكان قد أوضح لها يومها أن ما بينهما علاقة رئيس بمرؤوسته فقط ولا أكثر.

وقفت نور عند نافذة الممر، تفكِّر في ما حدث الأمس، وكيف اكتنفتها أحضانه في السرير، وناداها باسم شهد.

شعرت بألمٍ في قلبها.

ذلك الاسم هو اسم حبيبته الأولى.

كانت مجرد بديلة عنها في عينيه.

فهي تعرفه جيدًا، وتعلم أنه لم يكن ليرغب أن يحدث بينهما شيء.

لكنها الآن قررت أن تنهي هذا الزواج الذي أخذته وحدها على محمل الجد.

أما ليلة أمس، فستعتبرها نقطة أخيرة في قصتهما التي دامت لثلاث سنوات.

أخرجت هاتفها، وإذا بعينيها تقعان على العنوان الأبرز في الأخبار: (المغنية الشابة شهد تعود إلى البلاد برفقة خطيبها.)

أحكمت قبضتها على الهاتف، وازداد الألم في صدرها حتى كادت تختنق به.

الآن فقط، فهمت لم كان ثملًا البارحة، ولم انهار باكيًا بين ذراعيها.

لفح جسدها نسيمٌ بارد، فضحكت بمرارة معيدةً هاتفها إلى حقيبتها، وسحبت منها علبة سجائر.

أشعلت سيجارة، وأمسكتها بإصبعي السبابة والوسطى النحيلان، والدخان يغطي وجهها الجميل المكسو بالوحدة.

في تلك اللحظة، ركضت تالين نحوها وهي تلهث، وتقول: "أخت نور، بدلة السيد سمير وصلت، سأدخلها الآن."

قطعت تالين تفكير نور، فالتفتت إليها.

ألقت نظرة على البدلة، وقالت: "انتظري."

توقفت تالين، وقالت: "هل هناك شيء يا أخت نور؟"

"هو لا يحب اللون الأزرق، بدِّليها ببدلة سوداء. أما ربطة العنق، فلتكن مخططة على شكل مربعات، وقومي بكيِّها مرَّة أخرى، وتأكدي ألا تجعلي فيها أي تجاعيد، ولا تضعيها في كيس بلاستيكي شفَّاف... إنه لا يحب صوت البلاستيك. أدخليها وعلقيها على علَّاقة الملابس." كانت نور كما لو كانت رئيسة الخدم الملاصقة لسمير، تتذكَر كل عاداته وتفاصيله، ولم تخطئ ولا لمرَّة واحدة طوال هذه السنوات كلَّها.

اندهشت تالين، كان هذا هو شهرها الثالث هنا، وكانت رؤيتها لوجه السيد سمير الذي يبدو كملك الموت كفيلة بجعلها ترتَعد خوفًا.

كادت تتسبَّب في مشكلةٍ اليوم أيضًا.

ذهبت تالين على عجلة لتغيِّر البدلة قائلة: "شكرًا يا أخت نور."

وفجأة، سُمع صوت صراخ من داخل الغرفة: "اغربي عن وجهي!"

تبعه صوت صراخ حاد لامرأة خائفة.

فتح الباب بعدها بلحظات.

احمرّت عينا تالين، وبدت حزينة.

لقد تم توبيخها.

وكان السيد سمير غاضبًا ومنفعلًا للغاية هذه المرَّة.

بنظراتٍ متوسِّلة، نظرت إلى نور قائلة: "قال السيد سمير إنه يريدك أن تدخلي."

نظرت نور إلى الباب المفتوح على مصراعيه، تخشى هي الأخرى أن تعجز تالين عن السيطرة على الموقف. فقالت لها: "إذًا، انزلي أنت أولاً."

أطفأت عقب سيجارتها في منفضة السجائر، ودخلت الغرفة باستقامة.

وقفت عند مدخل الباب، ونظرت إلى الفوضى العارمة بداخل الغرفة، كان كل شيء بجانب سمير مبعثرًا.

كان هناك مصباح مكسور، وهاتف ذو شاشة محطّمة لا يزال يهتزّ.

وتلك المرأة التي أحضرتها وقفت عارية لا تتحرك من الخوف، لا تدري أين تقف، يظهر في عينيها شعور بالذنب.

أما سمير فكان جالسًا على السرير، بوجهٍ عابس، لديه تناسب رائع في جسده، الفترات الطويلة من التمرين انعكست على عضلاته الواضحة، وصدره العريض، وعضلات بطنه البارزة، وخط عضلات البطن السفلية المخبأ تحت الغطاء.

بدا مثيرًا، لولا أن ملامحه الوسيمة القاتمة ونظراته الشرسة الغاضبة تقول إنه على وشك الانفجار.

تقدّمت نور إلى الأمام، ورفعت المصباح من على الأرض، وصبّت كوبًا من الماء ووضعته على الطاولة بجانب السرير، وقالت: "يا سيد سمير، لديك اجتماع الساعة التاسعة والنصف. حان وقت النهوض الآن."

كان سمير لا يزال يحدّق بالمرأة بنظرات جامدة.

كأنّه يظن أن هذا الأمر لا يمكن تصديقه.

لاحظت نور هذا، وقالت للفتاة: "يمكنك الذهاب أولًا."

سارعت المرأة بجمع ملابسها وغادرت بدون أن تتوقَّف للحظة واحدة حتى، كمن أُزيح عن ظهرها حملٌ ثقيل.

ساد الصمت المكان.

ثم تحوّلت عينا سمير إلى نور.

ناولت نور كوب الماء إلى سمير كما اعتادت، ووضعت قميصه على زاوية السرير، وقالت: "يا سيد سمير، يمكنك الآن ارتداء ملابسك."

كان وجهه لا يزال متصلبًا، وبدا على عينيه عدم السرور، قال بصوتٍ بارد: "أين كنتِ البارحة؟"

ارتبكت نور قليلاً، هل يلومها لأنها لم تحمه جيدًا، وسمحت لفتاة أخرى أن تنتهز الفرصة وتنام معه؟ أهذا لأنه يشعر بالأسف تجاه خيانته لشهد؟

كبحت نظرات عينيها، وقالت: "كنت ثملاً يا سيد سمير، ما فعلته كان بسبب تأثير الكحول. جميعنا راشدون، فلا داعي لأن تشغل بالك بالأمر."

كانت نبرتها الباردة كما لو أنها تقول له: لا تقلق، سأرتّب الأمر بدلًا منك، لن أجعل أي امرأة أخرى تزعجك.

حدَّق بها، وبرزت عروق جبينه حينما قال: "سأسألك للمرَّة الأخيرة، أين كنتِ ليلة البارحة؟"

توتَّرت نور قليلًا، وأجابت: "أرهقتني الملفات التي علي الاهتمام بها مؤخرًا، لذا نمت في المكتب."

ولمّا أنهت جملتها، سمعته يطلق همهمة قصيرة.

كان وجهه عابسًا، وشفاهه النحيفة مطبقة على بعضها البعض، وقام حينها من السرير، آخذًا معه منشفة استحمام، ولفَّها على جسده.

أخذت نور تنظر إلى ظهره والدموع في عينيها.

لطالما أخفى جسده أمامها، كما لو كانت رؤيتها له أمرًا يثير اشمئزازه.

لكن البارحة لم يفعل ذلك إطلاقًا، حين اعتقد أنها شهد.

وحينما استفاقت من شرودها، كان قد انتهى من الاستحمام وخرج، ويقف أمام مرآة طويلة تصل حتى الأرض.

اقتربت منه نور، وبدأت تُزرّر له أزرار القميص كما اعتادت.

كان طويل القامة، بطول يبلغ 188 سم، بالرغم من أنها كانت بطول 168 سم، إلا أنها كان ينقصها القليل من السنتميترات لتستطيع ربط ربطة عنقه.

كان يبدو كما لو ما يزال يشعر بالغضب لكونه متسخًا، ويشعر بالأسف تجاه شهد، فيرفض حتى أن ينحني لنور قليلًا بكل كبرياء.

لم يكن أمامها سوى أن وقفت على أطراف أصابعها، وأمسكت بطرف ربطة العنق، ثم مرَّرتها خلف عنقه.

وبينما كانت تركّز في ربطها، اقتربت أنفاسه الدافئة من أذنيها، وقال بصوته المبحوح: "يا نور، أنت هي المرأة التي كانت معي البارحة، أليس كذلك؟"

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
56 Chapters
บทนำ
ในห้องนอนของ คาซานดรา เดมิทริอุส บุตรสาวคนโตแห่งตระกูลเดมิทริอุส ตระกูลเก่าแก่ของมาซิโดเนีย แม้จะมีพื้นที่กว้างใหญ่ไม่ต่างจากห้องนอนของทายาทมหาเศรษฐีโดยทั่วไป แต่ในขณะนี้กลับแน่นขนัดไปด้วยบรรดาญาติพี่น้องและมิตรสหายซึ่งเป็นสตรีหลากวัยจำนวนสามสิบกว่าคนมาช่วยกันดูแลเรื่องการแต่งตัวให้กับเธอในเช้าของวันแห่งความสุขหญิงสาวนั่งอยู่บนเตียงในชุดผ้าลูกไม้สีขาวดูหรูหรา แม้ว่ากระโปรงที่ซ้อนกันอยู่หลายชั้นจะหนาเทอะทะและรุ่มร่าม บวกกับลูกปัดมุกซึ่งร้อยระโยงระยางอยู่บนเนื้อผ้าจะดูไม่ทันสมัยนัก แต่ด้วยใบหน้าที่งดงามหมดจดรวมถึงส่วนสัดที่สูงสง่ากว่าหญิงสาวชาวกรีกส่วนใหญ่ก็ทำให้เธอดูสวยสมบูรณ์แบบในชุดแต่งงานเก่าที่สืบทอดต่อมาจากมารดาผู้ล่วงลับ“เอาล่ะ ทีนี้หลานของป้าก็จะเป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดในวันนี้แล้วนะจ๊ะ”หญิงสูงวัยที่ยืนอยู่ข้างๆ บรรจงหยิบมงกุฎดอกการ์ดีเนียอันเป็นสัญลักษณ์แห่งความบริสุทธิ์และความเบิกบานมาสวมให้บนศีรษะของเธอพลางก้มลงจุมพิตข้างแก้มเบาๆ“ขอบคุณค่ะ ป้าคลอรีส” คาซานดรายิ้มละมุน“แต่งตัวกันเสร็จหมดหรือยังล่ะแม่พวกสาวๆ เรายังต้องรีบส่งตัวเจ้าสาวไปที่โบสถ์อีกนะจ๊ะ” คลอรีสผู้มีศักดิ์เป็
Read more
บทที่ 1 ชายหนุ่มผู้คั่งแค้น
อเล็กซานเดอร์ ซิเซโร เดมิทริอุส อาจจะเป็นผู้ชายคนสุดท้ายในโลกที่จะยอมนั่งอยู่เฉยๆ เหม่อมองช่อดอกไม้แห้งอย่างซึมเศร้าเป็นเวลานานนับชั่วโมงอย่างนี้... เพราะสำหรับเขาแล้ว... เวลาที่ผ่านไปแต่ละนาทีนั่นหมายถึงโอกาสทางธุรกิจและเม็ดเงินจำนวนมหาศาลที่จะสูญเสียไป...หลังจากบิดามารดาจากไปอย่างกะทันหัน ทุกอย่างในคฤหาสน์เดมิทริอุสดูเหมือนจะพากันหยุดนิ่งไปชั่วขณะ ทุกคนขาดแคลนที่พึ่งพิง ไร้กำลังใจที่จะก้าวผ่านวิกฤตไป ในขณะนั้นอเล็กซานเดอร์ผู้มีพื้นฐานการศึกษาทางด้านวิศวกรรมศาสตร์ในระดับปริญญาตรี และเพิ่งจะสำเร็จการศึกษาปริญญาโททางด้านบริหารธุรกิจมาหมาดๆ ด้วยวัยเพียงยี่สิบสามปี ก็ตัดสินใจที่จะยืนหยัดเพื่อคนที่หวังพึ่งพาเขาและด้วยมันสมองและวิสัยทัศน์ของเขาเพียงลำพัง ก็สามารถพลิกโฉมตระกูลเก่าแก่ที่ดำเนินธุรกิจสิ่งทอขนาดกลางให้กลายเป็นเจ้าของอุตสาหกรรมการต่อเรือ และกลายมาเป็นเจ้าของบริษัทขนส่งที่ใหญ่ที่สุดหนึ่งในสิบของยุโรปได้ภายในระยะเวลาเพียงแค่สิบปีแน่นอนว่าแรงใจสำคัญที่ผลักดันชายหนุ่มธรรมดาๆ คนหนึ่งจากมาซิโดเนียให้กลายมาเป็นผู้ยิ่งใหญ่แห่งโลกธุรกิจของประเทศกรีซก็คือคาซานดรา หญิงสาวผู้อ่อนโยน พี่ส
Read more
บทที่ 2 แม่บ้านไทยในกรีซ
ลึกเข้าไปด้านใน ภายใต้อาคารสูงทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัสซึ่งมีส่วนปลายสอบเข้าคล้ายมาสตาบาร์หรือพีรามิดยุคแรกเริ่ม อันมีสถานะเป็นโรงแรมหรูระดับห้าดาวที่ตั้งอยู่ใจกลางกรุงเอเธนส์ประตูลิฟต์พนักงานกำลังเปิดกว้างให้หญิงสาวร่างเล็กในเครื่องแบบแม่บ้านของโรงแรม ค่อยๆ ผลักรถเข็นอุปกรณ์ทำความสะอาดเข้าไปด้านในห้องพักอย่างทุลักทุเลแม้จะอยู่ในชุดผ้าฝ้ายสีฟ้าเรียบๆ แต่นั่นก็ไม่อาจปกปิดเค้าความงามอย่างชาวเอเชียของเธอได้ ทั้งเรือนผมเหยียดตรงดำขลับ ดวงตาเป็นประกายที่เต็มไปด้วยแววแห่งความกระตือรือร้น จมูกเล็กๆ โด่งรั้น และริมฝีปากเชิดพองาม บ่งบอกถึงความถือดีไม่ยอมคนสามปีก่อน รมิตาได้จากบ้านเกิดเมืองนอนมาพร้อมกับมารดา ซึ่งตัดสินใจจดทะเบียนสมรสกับพ่อหม้ายชาวกรีกด้วยความหวังที่จะมีชีวิตสุขสบายขึ้น ไม่ต่างจากผู้หญิงชาวไทยอีกหลายคนที่ได้แต่งงานกับผู้ชายชาวตะวันตกแต่ท้ายที่สุดทุกอย่างก็ไม่เป็นดังฝัน เมื่อพบว่าสามีใหม่ของผู้เป็นแม่เป็นเพียงชายชราที่ยังชีพอยู่ด้วยเงินบำนาญในบ้านซอมซ่อซึ่งเต็มไปด้วยลูกหลานและญาติพี่น้องนอกจากรมิตาจะไม่ได้รับการส่งเสียเล่าเรียนอย่างที่เคยได้คำมั่นสัญญาแล้ว เธอและมารดายังต้องช่วยบ
Read more
บทที่ 3 การคุกคามที่ไม่คาดคิด
นี่เขากำลังคิดจะทำอะไรกัน... รมิตาไม่เข้าใจ...ตลอดเวลาเกือบสองปีที่เธอทำงานเป็นแม่บ้านอยู่ในเอเธนส์ หญิงสาวไม่เคยพบกับเหตุการณ์อย่างนี้แม้แต่ครั้งเดียว แทบไม่เชื่อสายตาตัวเองว่าคนที่มีพร้อมทั้งรูปและทรัพย์อย่างชายหนุ่มตรงหน้าจะมีพฤติกรรมจาบจ้วง หยาบคายอย่างนี้“ฉะ...ฉันขอตัวก่อนนะคะ”เธอตัดสินใจเบี่ยงตัวผ่านเขาไปอย่างลุกลี้ลุกลน ตอนนี้เธอต้องการจะออกจากห้องพักไปให้เร็วที่สุด โดยไม่สนใจว่าจะต้องทิ้งรถเข็นและอุปกรณ์ทำความสะอาดทั้งหมดเอาไว้ที่นี่ แต่มือแข็งแกร่งของมหาเศรษฐีหนุ่มก็ว่องไวกว่า ยังไม่ทันที่เธอจะเดินพ้นตัวเขาไปเสียด้วยซ้ำ เขาก็คว้าข้อมือของเธอเอาไว้ได้“จะรีบไปไหนกันล่ะ...” ชายหนุ่มตวาดในขณะที่กระชากแขนอีกฝ่ายเข้าไปหา “เธอยังไม่ได้ลองบอกตัวเลขกับฉันเลยนะ คิดว่าฉันไม่สู้ราคาหรือไง” ใบหน้านั้นดูกราดเกรี้ยวจนน่าประหลาดใจไม่จำเป็นต้องคาดเดาอะไรอีกแล้ว เพียงเท่านี้ก็เป็นอันชัดเจนว่าคำพูดของเขาหมายความว่ายังไง รมิตาสะบัดหน้ากลับมาจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาอย่างขุ่นเคือง ศักดิ์ศรีความเป็นลูกผู้หญิงสั่งให้เธอตอบโต้เขากลับ แม้จะรู้ว่าอาจทำให้สถานการณ์เลวร้ายลงไปอีก“กรุณาปล่อยมือด้วยค่ะ
Read more
บทที่ 4 ข้อกล่าวหา
“รมิตา... เธออยู่ข้างในนั้นหรือเปล่า” เสียงวาเนสซา แม่บ้านสาวชาวจีนซึ่งเป็นผู้รับผิดชอบชั้นสวีตร่วมกับรมิตาตะโกนถาม“อยู่จ้ะ... ฉันกำลังจะออกไปเดี๋ยวนี้แหละ”หญิงสาวสูดจมูกแรงๆ ลุกจากโถสุขภัณฑ์แล้วผลักประตู ก้าวออกมาจากห้องน้ำเล็กๆ ของพนักงานซึ่งเธอใช้เป็นที่สงบสติอารมณ์ หลังหลุดรอดจากเงื้อมมือของแขกวิตถารบนห้องเพรซิเดนเชียล สวีต เมื่อสิบห้านาทีก่อนเธอเหลือบมองเงาความทรุดโทรมของใบหน้าตัวเองในกระจก อ่างล้างหน้า มือทั้งสองข้างรีบรวบเก็บไรผมที่หลุดลุ่ยให้เป็นระเบียบ ก่อนจะหันไปมองเพื่อนร่วมงานที่ชะโงกศีรษะเข้ามาหาทางด้านหน้าประตูห้องน้ำ“มีอะไรเหรอจ๊ะ วาเนสซา” เธอควบคุมเสียงให้ฟังดูปกติ“ผู้จัดการเรียกไปพบที่ห้องด่วน สีหน้าไม่ค่อยดีเท่าไหร่เลย มีปัญหาอะไรกับแขกหรือเปล่า” หญิงสาวจีนชาวถามด้วยท่าทีห่วงใย รู้สึกแปลกใจตั้งแต่เพื่อนสาวไหว้วานให้ไปเก็บรถเข็นกลับลงมาแล้วรมิตานิ่งงัน เธอรู้ทันทีว่าถูกเรียกตัวไปพบเพราะเรื่องใด แต่หญิงสาวก็ไม่ได้ทำอะไรผิดนี่นา... ไม่เข้าใจว่าทำไมเศรษฐีวิตถารคนนั้นถึงกล้าไปฟ้องกับผู้จัดการแผนก“ไม่มีอะไรนี่จ๊ะ... คงมีการเข้าใจผิดอะไรสักอย่างล่ะมั้ง” เธอพูดเพื่อป
Read more
บทที่ 5 แม่บ้านผู้ตกงาน
“คุณรมิตา... ผมไม่อยากเชื่อเลยจริงๆ ว่าแม่บ้านที่ทำงานอย่างดีมาโดยตลอดอย่างคุณจะกล้าทำเรื่องเสื่อมเสียขนาดนี้...”“คุณเฮกเตอร์คะ ดิฉันไม่ได้ขโมยมาจริงๆ นะคะ นาฬิกาเรือนนี้... มีคนเอามันมาใส่ในกระโปรงของดิฉันค่ะ เขา... คุณเดมิทริอุส เขาจงใจใส่ร้ายดิฉันค่ะ...” หญิงสาวละล่ำละลัก“คุณ เอ่อ... เฮกเตอร์ใช่ไหม” เขาหันไปย้ำชื่อของผู้ที่มีหน้าที่รับผิดชอบ“ครับ คุณเดมิทริอุส...”“คุณคิดว่าคนอย่างผมมีเหตุผลอะไรที่ต้องใส่ร้ายแม่บ้านของคุณบ้างไหม”“เอ่อ... ไม่เลยครับ...”“คุณเฮกเตอร์... เขาเป็นคนทำจริงๆ ได้โปรดเชื่อดิฉันเถอะค่ะ...” น้ำตาแห่งความคับแค้นใจรินไหลออกมาในที่สุดเธอทำอะไรให้เขาเจ็บช้ำกันแน่... เพียงแค่เธอปฏิเสธเขาบนห้องพัก เขาก็ถึงกับต้องวางแผนกลั่นแกล้งเธอขนาดนี้เลยหรือ...“ผมต้องขออภัยอย่างมากจริงๆ ครับ คุณเดมิทริอุส... ผมขอยืนยันว่าเหตุการณ์อย่างนี้ไม่เคยเกิดขึ้นในโรงแรมของเรามาก่อน...” ผู้จัดการแผนกยืนยันแข็งขัน “แน่นอนว่า... เราจะดำเนินการกับคนผิดอย่างถึงที่สุด ขอให้คุณโปรดวางใจ...”“ดิฉันไม่ได้ทำจริงๆ นะคะ ได้โปรดเถอะ... คุณเฮกเตอร์” รมิตารีบคว้าแขนของชายกลางคนแล้วร่ำร้องขอความเห
Read more
บทที่ 6 ตามราวี
“ถ้าอย่างนั้น... คุณ... คนอย่างคุณจะตามมาวุ่นวายกับฉันอีกทำไม”“เธอคงคิดว่าที่ฉันลวนลามเธอก็เพราะว่าฉันอยากจะมีเซ็กซ์กับเธอสินะ...” สายตาคมกริบเหลือบมองอย่างสมเพช “ฉันยอมทนแตะต้องร่างกายสกปรกของเธอก็เพื่อที่จะซุกนาฬิกา แล้วโยนข้อหาขโมยของให้เธอก็เท่านั้นแหละ เฮอะ”หญิงสาวได้ฟังเหตุผลของการที่ตนถูกปลุกปล้ำลวนลามแล้ว ความอัดอั้นและอดสูในสถานภาพของตัวเองก็กลั่นออกมาเป็นหยดน้ำตาใสๆ อีกระลอก“ทำไม... ทำไมคุณต้องทำกับฉันถึงขนาดนี้ ฉันไม่เคยรู้จักมักจี่กับคุณด้วยซ้ำ...”“ตอนนี้เธออาจจะยังไม่รู้สาเหตุ... แต่อีกไม่นานเธอจะรู้” เขาเค้นเสียง“คุณเดมิทริอุสคะ... ไม่ว่าคุณจะเข้าใจอะไรผิดหรือคุณจะโกรธแค้นอะไรฉันมาก่อนก็ตาม คุณก็ทำให้ฉันออกจากงานตามต้องการแล้ว คุณจะกรุณาปล่อยฉันไปตามทางของฉันได้ไหมคะ ได้โปรดเลิกตามมาก่อกวนชีวิตฉันเสียทีเถอะ จะให้ฉันกราบคุณก็ได้”รมิตาปาดน้ำตา ยกมือขึ้นพนมไหว้โดยหวังว่าวัฒนธรรมภาษากายของเธอจะสื่อไปถึงจิตใจของเขา แต่มันก็ไร้ผล...“ฉันบอกแล้วไงว่าฉันต้องการตัวเธอ...”“คุณบอกว่าคุณไม่ได้ต้องการ...” หญิงสาวรีบแย้ง... แต่ยังกระดากที่จะเอ่ยคำว่าเซ็กซ์“ในเมื่อเธอถนัดกับการ
Read more
บทที่ 7 สู่เกาะซานโตรินี
ซานโตรินี คือหมู่เกาะเล็กๆ ที่ประกอบไปด้วยเกาะหลักจำนวนสี่เกาะ ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของหมู่เกาะไซคลาเดส ถือเป็นเพชรยอดมงกุฎแห่งทะเลอีเจียนชื่อเสียงของซานโตรินีมาจากเอกลักษณ์ทางสถาปัตยกรรมที่โดดเด่นด้วยบ้านก่ออิฐฉาบปูนจนเกลี้ยงเกลา รูปทรงเรียบง่าย หลากหลายรูปแบบ แต่ที่มีความคล้ายคลึงกันก็คือเกือบทุกหลังล้วนแล้วแต่ทาด้วยสีขาวสะอาด ตัดกับหลังคาทรงโดมสีฟ้าสดใส ตั้งเรียงรายเป็นแนวอยู่บนหน้าผาสูงชัน ด้วยความสวยงามดังกล่าว จึงได้รับความนิยมในหมู่นักท่องเที่ยว และกลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงมากที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศกรีซเครื่องบินส่วนตัวนำชายหนุ่มหญิงสาวมาถึงท่าอากาศยานขนาดเล็กใกล้เมืองคามารี สนามบินเพียงแห่งเดียวของหมู่เกาะซานโตรินีในเวลาเกือบสองทุ่ม หลังจากที่ใช้เวลาเดินทางจากเอเธนส์สี่สิบห้านาทีในห้องโดยสารที่ได้รับการออกแบบอย่างหรูหราจากอเล็กซ์ นาโคโบ อินทีเรียร์ดีไซเนอร์ผู้มีชื่อเสียง อเล็กซานเดอร์ยังคงเอนตัวอ่านหนังสือพิมพ์ธุรกิจอยู่เงียบๆ บนที่นั่งบุหนังสีเลือดหมู เท้าทั้งสองข้างพาดวางบนโต๊ะไม้บลัดวูดสีแดงสด ที่เคลือบด้วยแล็กเกอร์เป็นมันวาว โดยมีหญิงสาวอีกคนหนึ่งนั่งอยู่บนที
Read more
บทที่ 8 สาวใช้คนใหม่
แดเมียนรู้สึกผิดอย่างบอกไม่ถูกที่ตัดสินใจเอาผลการสืบประวัติของโจนาธานให้เขา แม้จะคิดเช่นเดียวกับอเล็กซานเดอร์ว่าผู้หญิงเอเชียซึ่งกำลังนอนหลับอยู่ข้างๆ ก็คือนางบำเรอที่โจนาธานติดพันอยู่ แต่การจับตัวเธอมาทรมานเป็นการแก้แค้นอย่างนี้... เขาไม่เห็นด้วยเลย...ใบหน้าหล่อเหลาถอนหายใจ หันกลับไปจดจ่ออยู่กับถนนแคบๆ ตรงหน้า กลัวเหลือเกินว่าความใจร้อนและความหุนหันพลันแล่นของเจ้านายหนุ่มจะทำให้เขาต้องเดือดร้อนสักวันหันไปมองใบหน้าอ่อนหวานที่หลับพริ้มอยู่ใกล้ๆ มือของเธอกอดถุงเสื้อผ้าเอาไว้ในอ้อมอกเหมือนเด็กเล็กๆ นอนกอดตุ๊กตาหมี ไม่ได้มีวี่แววของจริตมารยา หรือเสน่ห์เย้ายวนที่พอจะผูกมัดใจผู้ชายได้เลย ผู้หญิงที่ดูเซื่องๆ อย่างนี้น่ะหรือ ที่เป็นสาเหตุทำให้โจนาธานทิ้งงานแต่งงานไป... แดเมียนเห็นแล้วก็ไม่อยากเชื่อจริงๆ...ในเวลาเดียวกันนั้น เสียงตวาดของอเล็กซานเดอร์ก็ปลุกรมิตาให้งัวเงียรู้สึกตัวขึ้นมาอีกครั้ง หญิงสาวเอนตัวขึ้นจากเบาะช้าๆ เหลียวซ้ายแลขวาตามสัญชาตญาณ เพื่อขจัดความสงสัยว่าขณะนี้ตัวเธอกำลังอยู่ที่ไหนกันแน่เมื่อมองออกไปนอกกระจกรถ ภาพที่ปรากฏต่อสายตาก็ทำให้หญิงสาวตื่นตาตื่นใจจนลืมกระทั่งว่าตัวเ
Read more
บทที่ 9 ได้แต่ทำใจ
“แล้ว... แล้วเกิดอะไรระหว่างคุณโจนาธานกับคุณคาซานดราเหรอคะ อแลนนิส”“ถ้าฉันเล่าเรื่องนี้ให้ฟัง เธอต้องสัญญาก่อนว่าห้ามเอาไปพูดต่อหน้าคุณอเล็กซานเดอร์เด็ดขาด เข้าใจไหม”อแลนนิสหันรีหันขวางอย่างลังเล ไม่ค่อยแน่ใจ รอจนสาวใช้คนใหม่พยักหน้าเธอจึงยอมกระซิบกระซาบต่อ“คุณโจนาธานเข้าร่วมลงทุนทำธุรกิจกับคุณอเล็กซานเดอร์เมื่อสองปีก่อน แรกๆ ก็แค่ไปๆ มาๆ ติดต่อกันเรื่องงาน แต่ต่อมาทั้งคู่ก็สนิทสนมกันจนกลายเป็นเพื่อนสนิท หลังจากที่คุณอเล็กซานเดอร์เริ่มชวนคุณโจนาธานไปพักคฤหาสน์ที่มาซิโดเนีย แนะนำให้รู้จักคุณคาซานดราแล้วก็บรรดาญาติๆ ตั้งแต่นั้นคุณโจนาธานก็คอยแวะเวียนไปเยี่ยมคุณคาซานดราเสมอ เวลาที่คุณอเล็กซานเดอร์ไปติดต่องานต่างประเทศ...”“...แรกๆ ก็ไม่มีใครเอะใจกันเลยสักคน ต่อมาคุณอเล็กซานเดอร์ก็เริ่มระแคะระคายว่าเธอมีความรักกับคุณโจนาธาน แต่คุณอเล็กซานเดอร์และผู้ใหญ่ในครอบครัวต่างก็ไม่เห็นด้วย เพราะต้องการให้เธอแต่งงานกับชาวกรีกด้วยกัน คุณคาซานดราถึงกับเสียใจจนล้มป่วย ไม่ว่าคุณอเล็กซานเดอร์จะพยายามพาหมอมาตรวจที่บ้านกี่ครั้ง เธอก็ไม่ยอมให้ตรวจ เอาแต่ขังตัวเองในห้อง...”“...ท้ายที่สุดคุณคาซานดราตัดสิน
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status