เมียทาส

อเล็กซานเดอร์ ซิเซโร เดมิทริอุส อาจจะเป็นผู้ชายคนสุดท้ายในโลกที่จะยอมนั่งอยู่เฉยๆ เหม่อมองช่อดอกไม้แห้งอย่างซึมเศร้าเป็นเวลานานนับชั่วโมงอย่างนี้... เพราะสำหรับเขาแล้ว... เวลาที่ผ่านไปแต่ละนาทีนั่นหมายถึงโอกาสทางธุรกิจและเม็ดเงินจำนวนมหาศาลที่จะสูญเสียไป...หลังจากบิดามารดาจากไปอย่างกะทันหัน ทุกอย่างในคฤหาสน์เดมิทริอุสดูเหมือนจะพากันหยุดนิ่งไปชั่วขณะ ทุกคนขาดแคลนที่พึ่งพิง ไร้กำลังใจที่จะก้าวผ่านวิกฤตไป ในขณะนั้นอเล็กซานเดอร์ผู้มีพื้นฐานการศึกษาทางด้านวิศวกรรมศาสตร์ในระดับปริญญาตรี และเพิ่งจะสำเร็จการศึกษาปริญญาโททางด้านบริหารธุรกิจมาหมาดๆ ด้วยวัยเพียงยี่สิบสามปี ก็ตัดสินใจที่จะยืนหยัดเพื่อคนที่หวังพึ่งพาเขาและด้วยมันสมองและวิสัยทัศน์ของเขาเพียงลำพัง ก็สามารถพลิกโฉมตระกูลเก่าแก่ที่ดำเนินธุรกิจสิ่งทอขนาดกลางให้กลายเป็นเจ้าของอุตสาหกรรมการต่อเรือ และกลายมาเป็นเจ้าของบริษัทขนส่งที่ใหญ่ที่สุดหนึ่งในสิบของยุโรปได้ภายในระยะเวลาเพียงแค่สิบปีแน่นอนว่าแรงใจสำคัญที่ผลักดันชายหนุ่มธรรมดาๆ คนหนึ่งจากมาซิโดเนียให้กลายมาเป็นผู้ยิ่งใหญ่แห่งโลกธุรกิจของประเทศกรีซก็คือคาซานดรา หญิงสาวผู้อ่อนโยน พี่ส

นี่เขากำลังคิดจะทำอะไรกัน... รมิตาไม่เข้าใจ...ตลอดเวลาเกือบสองปีที่เธอทำงานเป็นแม่บ้านอยู่ในเอเธนส์ หญิงสาวไม่เคยพบกับเหตุการณ์อย่างนี้แม้แต่ครั้งเดียว แทบไม่เชื่อสายตาตัวเองว่าคนที่มีพร้อมทั้งรูปและทรัพย์อย่างชายหนุ่มตรงหน้าจะมีพฤติกรรมจาบจ้วง หยาบคายอย่างนี้“ฉะ...ฉันขอตัวก่อนนะคะ”เธอตัดสินใจเบี่ยงตัวผ่านเขาไปอย่างลุกลี้ลุกลน ตอนนี้เธอต้องการจะออกจากห้องพักไปให้เร็วที่สุด โดยไม่สนใจว่าจะต้องทิ้งรถเข็นและอุปกรณ์ทำความสะอาดทั้งหมดเอาไว้ที่นี่ แต่มือแข็งแกร่งของมหาเศรษฐีหนุ่มก็ว่องไวกว่า ยังไม่ทันที่เธอจะเดินพ้นตัวเขาไปเสียด้วยซ้ำ เขาก็คว้าข้อมือของเธอเอาไว้ได้“จะรีบไปไหนกันล่ะ...” ชายหนุ่มตวาดในขณะที่กระชากแขนอีกฝ่ายเข้าไปหา “เธอยังไม่ได้ลองบอกตัวเลขกับฉันเลยนะ คิดว่าฉันไม่สู้ราคาหรือไง” ใบหน้านั้นดูกราดเกรี้ยวจนน่าประหลาดใจไม่จำเป็นต้องคาดเดาอะไรอีกแล้ว เพียงเท่านี้ก็เป็นอันชัดเจนว่าคำพูดของเขาหมายความว่ายังไง รมิตาสะบัดหน้ากลับมาจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาอย่างขุ่นเคือง ศักดิ์ศรีความเป็นลูกผู้หญิงสั่งให้เธอตอบโต้เขากลับ แม้จะรู้ว่าอาจทำให้สถานการณ์เลวร้ายลงไปอีก“กรุณาปล่อยมือด้วยค่ะ

“คุณรมิตา... ผมไม่อยากเชื่อเลยจริงๆ ว่าแม่บ้านที่ทำงานอย่างดีมาโดยตลอดอย่างคุณจะกล้าทำเรื่องเสื่อมเสียขนาดนี้...”“คุณเฮกเตอร์คะ ดิฉันไม่ได้ขโมยมาจริงๆ นะคะ นาฬิกาเรือนนี้... มีคนเอามันมาใส่ในกระโปรงของดิฉันค่ะ เขา... คุณเดมิทริอุส เขาจงใจใส่ร้ายดิฉันค่ะ...” หญิงสาวละล่ำละลัก“คุณ เอ่อ... เฮกเตอร์ใช่ไหม” เขาหันไปย้ำชื่อของผู้ที่มีหน้าที่รับผิดชอบ“ครับ คุณเดมิทริอุส...”“คุณคิดว่าคนอย่างผมมีเหตุผลอะไรที่ต้องใส่ร้ายแม่บ้านของคุณบ้างไหม”“เอ่อ... ไม่เลยครับ...”“คุณเฮกเตอร์... เขาเป็นคนทำจริงๆ ได้โปรดเชื่อดิฉันเถอะค่ะ...” น้ำตาแห่งความคับแค้นใจรินไหลออกมาในที่สุดเธอทำอะไรให้เขาเจ็บช้ำกันแน่... เพียงแค่เธอปฏิเสธเขาบนห้องพัก เขาก็ถึงกับต้องวางแผนกลั่นแกล้งเธอขนาดนี้เลยหรือ...“ผมต้องขออภัยอย่างมากจริงๆ ครับ คุณเดมิทริอุส... ผมขอยืนยันว่าเหตุการณ์อย่างนี้ไม่เคยเกิดขึ้นในโรงแรมของเรามาก่อน...” ผู้จัดการแผนกยืนยันแข็งขัน “แน่นอนว่า... เราจะดำเนินการกับคนผิดอย่างถึงที่สุด ขอให้คุณโปรดวางใจ...”“ดิฉันไม่ได้ทำจริงๆ นะคะ ได้โปรดเถอะ... คุณเฮกเตอร์” รมิตารีบคว้าแขนของชายกลางคนแล้วร่ำร้องขอความเห

ซานโตรินี คือหมู่เกาะเล็กๆ ที่ประกอบไปด้วยเกาะหลักจำนวนสี่เกาะ ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของหมู่เกาะไซคลาเดส ถือเป็นเพชรยอดมงกุฎแห่งทะเลอีเจียนชื่อเสียงของซานโตรินีมาจากเอกลักษณ์ทางสถาปัตยกรรมที่โดดเด่นด้วยบ้านก่ออิฐฉาบปูนจนเกลี้ยงเกลา รูปทรงเรียบง่าย หลากหลายรูปแบบ แต่ที่มีความคล้ายคลึงกันก็คือเกือบทุกหลังล้วนแล้วแต่ทาด้วยสีขาวสะอาด ตัดกับหลังคาทรงโดมสีฟ้าสดใส ตั้งเรียงรายเป็นแนวอยู่บนหน้าผาสูงชัน ด้วยความสวยงามดังกล่าว จึงได้รับความนิยมในหมู่นักท่องเที่ยว และกลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงมากที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศกรีซเครื่องบินส่วนตัวนำชายหนุ่มหญิงสาวมาถึงท่าอากาศยานขนาดเล็กใกล้เมืองคามารี สนามบินเพียงแห่งเดียวของหมู่เกาะซานโตรินีในเวลาเกือบสองทุ่ม หลังจากที่ใช้เวลาเดินทางจากเอเธนส์สี่สิบห้านาทีในห้องโดยสารที่ได้รับการออกแบบอย่างหรูหราจากอเล็กซ์ นาโคโบ อินทีเรียร์ดีไซเนอร์ผู้มีชื่อเสียง อเล็กซานเดอร์ยังคงเอนตัวอ่านหนังสือพิมพ์ธุรกิจอยู่เงียบๆ บนที่นั่งบุหนังสีเลือดหมู เท้าทั้งสองข้างพาดวางบนโต๊ะไม้บลัดวูดสีแดงสด ที่เคลือบด้วยแล็กเกอร์เป็นมันวาว โดยมีหญิงสาวอีกคนหนึ่งนั่งอยู่บนที

“แล้ว... แล้วเกิดอะไรระหว่างคุณโจนาธานกับคุณคาซานดราเหรอคะ อแลนนิส”“ถ้าฉันเล่าเรื่องนี้ให้ฟัง เธอต้องสัญญาก่อนว่าห้ามเอาไปพูดต่อหน้าคุณอเล็กซานเดอร์เด็ดขาด เข้าใจไหม”อแลนนิสหันรีหันขวางอย่างลังเล ไม่ค่อยแน่ใจ รอจนสาวใช้คนใหม่พยักหน้าเธอจึงยอมกระซิบกระซาบต่อ“คุณโจนาธานเข้าร่วมลงทุนทำธุรกิจกับคุณอเล็กซานเดอร์เมื่อสองปีก่อน แรกๆ ก็แค่ไปๆ มาๆ ติดต่อกันเรื่องงาน แต่ต่อมาทั้งคู่ก็สนิทสนมกันจนกลายเป็นเพื่อนสนิท หลังจากที่คุณอเล็กซานเดอร์เริ่มชวนคุณโจนาธานไปพักคฤหาสน์ที่มาซิโดเนีย แนะนำให้รู้จักคุณคาซานดราแล้วก็บรรดาญาติๆ ตั้งแต่นั้นคุณโจนาธานก็คอยแวะเวียนไปเยี่ยมคุณคาซานดราเสมอ เวลาที่คุณอเล็กซานเดอร์ไปติดต่องานต่างประเทศ...”“...แรกๆ ก็ไม่มีใครเอะใจกันเลยสักคน ต่อมาคุณอเล็กซานเดอร์ก็เริ่มระแคะระคายว่าเธอมีความรักกับคุณโจนาธาน แต่คุณอเล็กซานเดอร์และผู้ใหญ่ในครอบครัวต่างก็ไม่เห็นด้วย เพราะต้องการให้เธอแต่งงานกับชาวกรีกด้วยกัน คุณคาซานดราถึงกับเสียใจจนล้มป่วย ไม่ว่าคุณอเล็กซานเดอร์จะพยายามพาหมอมาตรวจที่บ้านกี่ครั้ง เธอก็ไม่ยอมให้ตรวจ เอาแต่ขังตัวเองในห้อง...”“...ท้ายที่สุดคุณคาซานดราตัดสิน