Reading Book Picture Novels & Stories

Mahirap na, baka tuluyan akong ma-ban sa library na ito. Pinagpagan ko ang aklat na nababalot ng sapot ng gagamba at mga alikabok. Tumambad sa akin ang cover nito kung saan nakaukit ang isang pamagat na, “Yukue Fumei No Ei”. Hindi na ako nagpaligoy-ligoy pa at binuklat na ito. Mas namangha ako sa aking nakita. May pahina roon ng mga larawan ng isang lumang pamayanan. Kasunod nito ay mga kagubatan, mga hindi pamilyar na tanawin at tauhan. Napataas ang kilay ko nang mahulog mula sa mga pahina ng aklat ang isang polaroid. Dahan-dahan ko itong pinulot. Kupas na ito at mukhang napaglumaan na ng panahon ngunit kung hindi ako nagkakamali, isa itong larawan ng babae. Suot rin niya ang uniporme ng mi

Mula sa larawan ay makikita ang magandang ngiti ng kanyang ina kasama ang kanyang mga lolo’t-lola. Napuno ng kasiyahan ang puso ni Tara at puno ng pananabik na isa-isang binuklat ang mga pahina ng libro. Sa bawat larawan, maging mga letra na nakasulat dito ay nagdudulot sa kanya ng matinding kasiyahan. Ang libro na ito ang siyang nagpakilala sa kanyang ina, maging ang mga saloobin nito noong nag-aaral pa lang ito.

Wala namang kakaiba roon kun’di puro librong patungkol sa medisina. Dinampot niya ang isang malapad na libro na nakakuha ng atensyon niya. Nag-iisa kasing libro iyon na puro hayop ang nasa larawan— hatalang pambata. Binuklat niya isa-isa ang mga pahina niyon hanggang sa makarating siya sa dulo. Napakunot ang noo niya nang makitang may nakaipit doong papel.

"Good morning, princess." "Good morning." Sagot ko bago umupo sa sofa di malapit sa kanya. "May meeting ka ngayon?" Tanong ko. "Wala." He replied, still reading the book on his hand. I glance at the book he's reading. It's a book about photography based on the title, A Guide to a Perfect Shot. Why is he reading it? I wanted to ask him about it but chose not to. He seems so focused on it. Baka maabala ko pa sya.

sabi nito na hindi inaalis ang tingin sa libro. "Oh yes!! Of course!" turan niya. Kinuha niya ang isang libro na nakalapag sa mesa at binuklat. Nagsimula siyang magbasa at hindi na pinansin ang kambal na nagsimulang magbiruan at mag-asaran. Sa lahat ng mga kuya niya, ang kuya Roland at Ronald lang niya ang palaging maloko at hindi ginagagawang seryoso ang lahat. Arlan also didn't mind them and just continued flipping the book he was reading. "Childish," she murmured.

"Ah, oo, sorry at nadala lang. Iyon na nga papalabasin natin na ayaw mo akong mawala kaya pinakasalan mo ako, ganun" "What are you holding?" "Ah nakita kong nahulog sa may bookshelf", ipinakita nito ang isang picture frame; litrato iton ng Dad at ako nakapatong ako sa mga balikat nito. Hinablot ko iyon sa pagkakahawak niya. "Sorry, importante ba iyon? Ikaw yun di ba at ang Dad mo?" "Kunin mo kong anong nais mong libro. But do not ever touch any of these pictures"

It was actually a good choice because I fell in love with the book I'm reading. I'm reading The Selection by Kierra Cass. Nagsisi tuloy ako kung bakit ngayon ko lang naisipang basahin 'to gayung sobrang tagal na nitong naka-display sa shelf ni Faith. Matagal na niya kasi 'tong nabasa and she really loves displaying all her books. Mukha tuloy Library kwarto niya. "Matagal pa ba classmates niyo?" I heard him ask. I didn't look up. Busy akong magbasa.

Alam niya na mayroon niyon doon kaya hindi siya tumigil sa paghahanap. Mayroon ‘din namang mangilan ngilan na taong nagbabasa doon kaya tahimik ang paligid. Maya maya pa ay may nakita siyang isang libro na hard bound at mayroon nakasulat na Moon Family ngunit nasa itaas ito. Kumuha siya ng pantungan at kinuha ang libro na iyon. Maalikabok na ito at tila hindi binabasa ng kung sino ‘man.

Para niya iyong sinasabi sa kanyang sarili na kinakasanayan ko na rin. Napatingin muli ako sa libro at napangiti nang simulan ngang basahin ni Dima ang aklat. Sa unang pahina niyon na may isang berdeng halamang nakadikit, hinawi niya lamang iyon ng kanyang mga kamay at sa isang iglap ay nagsilabasan na ang mga letra nito at ang pamagat ng libro, ang Plantea. Bagay na kamangha-mangha na ikinaningning rin ng mga mata nito.

Mag-isang nakaupo si Thomas malapit sa reading corner. May hawak siyang children’s picture book, nakakunot ang noo habang dahan-dahang binabasa ang laman. Seryoso ang maliit niyang mukha, halos solemn. Paminsan-minsan, may ilang salitang Ingles na lumalabas sa bibig niya. Ganoon kabata, nagbabasa na ng English picture books? Iba talaga ang mga anak ng mga Montenegro.