Real Mga Nobela at Kwento

umiling-iling ako at ipinagpatuloy na ang pagkain. "Well Mikaela, to tell you the fact, nothing is impossible. Even the word itself says 'I'm possible'. So what kung alam ko iyon? I just know it. Kailangan ba may rason palagi? In fact, everybody are born good, kaya hindi pwedeng mawala ang kabutihan sa loob nila. At ikaw Mikaela... I can see it through your eyes. You'll be a great hero someday."

Honda Civic SiR ang kotseng minamaneho ni Victor Madrid. “Manual driving lang. Lumang modelo, “ nasa isip ni Sophie, “middle class, hindi rich. Pero kung makaasta ang lalaking ‘to, feeling super rich. Kayabang! ” Hindi mahalaga kay Sophie kung middle class man o super rich ang paglilingkuran niya bilang nurse. “Ang importante ay magbabayad sila nang tama at hindi manggugulang. “

sigaw ko. ***********************

Nararamdaman niya ang matalim at nagmamakaawang tingin ni Anne na nakapako sa kaniya, ngunit ang kaniyang nasaktang pride ang mas nanaig. Pinalipas niya ang tatlong segundo bago mariing pinindot ang accept button. Inilapit niya ang phone sa kaniyang tainga, ngunit sadyang hindi niya ito idinikit nang husto—sapat na para marinig ni Anne ang bawat salita mula sa kabilang linya. "Hey, Lauren," malambing at mapangahas ang boses ni Rhea mula sa speaker. "Are you okay? Hindi ka ba pinagalitan ng terror prof na 'yan? I was worried."

This is just nothing. …

GAME OVER *****

Naupo n aq sa mahabang sopa na nandun. Mga 5 mins. Biglang bumukas ang pinto at iniluwa doon ang isang lalaking mala adonis ang itsura ngunit mukhang masungit ito dahil naka kunot ang noo nitong nakatingin sa amin. " I though your not going" he said. " Oh dude sorry its so trafic" kuya ricky. " Its ok at least now you both are hear" " By the way dude this is althea Dizon, Nica's best friend."

Siguro dahil nakasanayan kong ngumiti nang pabalat-kayo kaya sa tingin ko hindi totoo ang pinapakita nino naman na kabaitan sa akin. Si Rhaia. Pinsan ko. Isa siyang tanyag na henyo sa fashion designer sa Europa. Dahil sa trabaho niya ay madalang lang kaming mag-usap. Minsan kinakausap niya ako sa telegram o sa skype para mangumusta. Mas bata siya ng isang taon kay Ate Letty kung nabubuhay lang ito. Subalit kung si Ate Letty ay may pagka-pormal kung umasta o gumalaw, kabaliktaran naman si Rhaia. Parati siyang napapagkamalang bata hindi lang dahil sa istura at tangkad niya kundi dahil na rin sa gawi niyang umasta.

"Yeah, i know him. Infairness huh, nanonood ka pala ng gano'ng movie." "Yeah. No'ng nakaraang buwan ay pinanood ko ''yon." Nahihiyang pagkukuwento ko sa kanya. "Nice! By the way, my name is Dr. Alastair Hernandez." Nakangiti niyang pagpapakilala. "Hindi Massimo!" pabulong niyang sambit dahilan upang sabay kaming matawa. "Sorry. Kamukha mo kasi siya eh. Uhm, ako nga pala si Jela...Jela Anderson." Nakangiti ko rin'g pagpapakilala.

reklamong ingos ni Thalia, tumingin sa gawi ni Michael. “By the way, how’s Sam?” “She’s good, na sa Russia siya ngayon for her modeling career,” nakangiting tugon ni Petter pero hindi nakaligtas sa paningin ni Michael ang pagkuyom nito ng kamao at pagtatagis ng mga bagang nito ng huli.