Real Quotes On Life Novels & Stories

Para akong naglalakbay papunta sa malayo at hindi sa totoong patutunguhan ko. Paano ko ba masasabing deserving ako sa buhay na mayroon ako ngayon? At paano ko haharapin ang mga susunod na mangyayari sa buhay ko? O mas tama bang sabihin na... paano ko tatanggapin ang isang bagay na sa simula pa lang ay sarado na ang utak ko para tanggapin ang katotohanang iyon? People lived their whole lives without really living at all. They actually lived to waste their time. And I guessed, people lived their lives discerning a whole pack of lies... then they would die without even correcting those lies.

"Tingnan mo ang uri ng buhay na nararanasan natin ngayon. Buong araw tayong nag-aalala. Hindi ako nangangahas na buksan ang aking cellphone o pumasok sa trabaho. Tuwing lalabas ako, may nagtuturo sa akin. May mga tao pa nga sumpa na mabangga ako ng kotse at mamamatay ako paglabas ko, at gusto nilang buhusan ng gasolina ang bahay namin!" "Napakamayabang mo noon, pero ngayon alam na ng lahat ang totoong impormasyon natin. Pinutol na ng mga kamag-anak at kaibigan natin ang lahat ng ugnayan natin. Wala man lang tayong matutuluyan. Ano ang silbi ng pagkakaroon ng pera?"

“GUSTO KO LANG MAGING MASAYA! I CAN'T HAVE THE CHILDHOOD I WANT! THE TEENAGE LIFE I WANT! I CAN'T HAVE THE LIFE I WANT! ITO NA LANG, ITO NA LANG ANG PAMBAWI KO. I WANT TO LIVE MY MARRIED LIFE THE WAY I WANT TO!” “THEN SURPRISE MOTHERFUCKER! YOU CAN'T! THIS IS LIFE, YOU CAN'T HAVE EVERYTHING YOU WANT, YOU'LL NEVER KNOW WHAT THE FUTURE HOLDS! IT'S UNFAIR? SAANG NATION KA BA NAKATIRA? SA IMAGINATION? THEN WELCOME TO THE REALITY, PIECE OF SHIT!” “M-Mom? D-Dad? W-Why are you fighting?”

Paliwanag ni Quinette. "Movie lang yan mahal ko, hindi naman nangyayari sa totoong buhay yan." Natatawang sabi ni Randell. "Huwag ka nga diyan paano kung mangyari sa atin yun, nawala yung mga ala-ala natin sa isa't isa..???" Seryosng tanong ni Quinette. "Iakw talag mahalo ko... Tama na yan..." Natatawang sabi ni Randell.

At sapat na iyon. "Tingnan mo nga naman." Mapait akong natawa. "Kaya mo palang sirain ang buhay ng ibang tao kapag hindi mo nakukuha ang gusto mo." "That's not what happened." "Then explain it, Dumbass!" Tahimik siya. At mas lalo lang akong nainis. "You can't, because it's true. You know what... you really never change at all. Tingin mo pa rin sa sarili mo, kaya mong bilhin lahat dahil may pera ka."

Napangiti s’ya nang matapos sumagot ay sabay pa’ng humikab ang dalawa. “And lying is bad. You should be honest at all times. Okay? Palagi n’yo iyon tatandaan,” pangaral n’ya dito kahit pa halos kalahati na lang ng mga mata nito ang nakabukas. Kahit nasa ganito silang sitwasyon ay pipilitin n’ya pa din na maging normal ang buhay ng mga ito, kagaya nang pagbabasa dito ng kwento na kinasanayan n’ya nang gawin bago matulog ang mga ito.

Natigilan silang tatlo. “You keep talking about the value of my property, but you still don't get it.” Umiling ako. “Ang lupa ko ay hindi lang basta lupa. Dito ako lumaki. Nandito ang mga alaala ng mga magulang ko. At nandito ang buhay ko.” "You're offering me millions for something priceless." Nagkibit-balikat ako. Tinitigan ko silang isa-isa. “So let me make this clear.” Humugot ako ng malalim na hininga.

"E kasi, gwapo. Pero 'yong tulad mong inosente tapos magkakagusto sa kanila? Naku hanggang pangarap lang Yan. Alam mo kasi, 'yong sa TV at sa mga libro na mga maid na napapansin ng mga amo nila, hindi 'yon totoo sa totoong buhay. Sa totoong buhay, ang mga pinapansin lang ng mga mayayamang 'yan ay Yong mga katulad din nila. Bulag sila sa mga katulad natin." Alam ko iyon. Ang marinig na pangaralan ako ng ibang tao tungkol sa katotohanang iyan ay nakakairita. Buong buhay ko, dala dala ko ang pananaw na iyan. Iyan mismo ang natutunan ko sa buhay namin ni mama noong buhay pa siya.

Pumikit ako saka huminga ng malalim. "Hay, ang sarap sigurong mabuhay ng maraming pera. Lahat ng gusto mo ay makukuha mo at magagawa mo kahit ano ng walang iniisip. Hindi mo na kailangan problemahin ang mga gastusin mo sa araw-araw. Mas magiging madali siguro ang buhay ko kung marami akong pera. Ang buhay nga naman," sabi ko habang nilalasap ang malamig na hangin. "Sorry to say but it's not easy as it looks," malagong na tinig mula sa likuran ko.

Napakamot ako bigla sa batok ko kasi may naalala akong words of wisdom mula kay tatay dati; "Sebastian, lagi mong tatandaan na ang pera ay hindi buhay, ngunit kung wala kang pera, wala kang buhay." Ahh taragis naman si tatay, akala ko joke lang 'yon, eh! Hay nako totoo pala! •• TBC.