Red Roses Images Novels & Stories

Tahimik naman na kumilos ang lalaki at mabilis n nagayos ng isang magandang flower arrangement. Na impress din naman siya sa talent nito. Pinagsama nito ang red at pink roses na nilagysang ng ilang lilies at isang malaking Guardiola na puti sa gitna. Wala siyang alam sa mga bulaklak. Rosas lang ang alam niya pero sa kadaldalan ng tindero sinasabi nito kung anu-anong mga bulaklak ang inilagay nito.

Ito ay pagod na may pinoprotektahan. Sa kabilang banda, si Mariel ay nagtatanim. Ang kanyang mga kamay ay puno ng lupa. Bawat butas na ginagawa niya ay para sa isang bagong halaman. Naalala niya ang kanyang mga kamay na puno ng dugo, sinusubukang itigil ang pagdurugo mula sa mga sugat na hindi na kayang gamutin. Ngayon, ang kanyang mga kamay ay nagbibigay-buhay. Ang mga crimson na rosas ay ang kanyang sagot sa lahat ng pulang nakita niya sa digmaan. Ito ay pulang simbolo ng pag-ibig, hindi ng kamatayan.

Jonathan pero batid niya na masyadong busy pa ito para makita kung ano man ang nakikita niya ngayon. Rose Mary looks so alluring. Wearing a red dress with red dull shoes, she became like a beautiful red riding hood. The difference is, she's not wearing any hood just to cover her holistic figure! He also noticed she's wearing a red necklace with a yellow pendant rose. She also had red earrings on her ears. He didn't know how long he had been nailed on where he stand. Basta ang alam niya lang, napanganga siya sa hanga sa isang napakagandang nilalang na bumababa sa hagdan.

Dim din ang ilaw kaya sobrang romantic! Napaawang ang labi ko nang kunin ni Blake ang bouquet ng maraming pink rose sa lamesa at masuyong inilahad sa akin. "A hundred roses for you, baby. Symbol for my 100 percent love for you and of course, your favorite color," dagdag pa niya kaya uminit ang puso ko at tinanggap.

Maraming variety ng bulaklak sa garden, hindi ako familiar sa mga bulaklak pero 'tong red roses ang tumawag ng atensyon ko. Sa lahat ng bulalak, ito lang ang nilgyan niya ng pangalan. It is written on a wooden board, placed at the center where you can see the beauty of those vibrant roses. "Georgia Barbara Rin In my heart, there will always have a special place for you, for the rest of my life." Ano raw?

Biglang napatili sa tuwa si Nemia nang makita niya ang isang napakalawak na bed of roses sa ilalim ng isang malaking bintana sa gilid ng mansyon. Dahil laging inaalagaan, punong-puno ng mga pulang bulaklak ang garden. Sumasayaw ang mga ito sa hangin, napakaganda at napakabango. Gayunpaman, ang pagiging romantiko ng mga roses ay parang hindi nababagay sa malamig, madilim at seryosong aura ng buong mansyon ng mga Montenegro. Nang tingnan ni Morgan ang mga roses, isang napakalalim, puno ng pangungulila at malambing na tingin ang dumaan sa mga mata niya.

At mula roon ay lumabas si Mateo na may hawak-hawak na pumpon ng bulaklak. Kulay pulang mga rosas ang mga ito— simbolo ng pag-ibig. “Ang ganda,” nakangiting ani Irene matapos niyang tanggapin ang bouquet. Ipinulupot niya ang kaniyang braso sa braso ng binata.

Isang magandang foreigner na waitress ang tinulak nang mabuti ang isang cart sa iba't ibang mesa. Sa kanyang paggalaw, sumusunod din sa kanya ang bango ng mga bulaklak. Ang mga kumakain sa paligid ng restaurant ay agad na naakit ng kulay at bango ng mga rosas. "Ito ay isang Damascus rose, isa sa pinakatanyag na rosas sa mundo! Matagal ko nang gustong makatanggap ng isang bouquet ng mga iyon. Finn... pwede mo ba akong bilhan ng isa?"

Sa hanay ng mga rosas, nabasa niya ang red, white, cream, lavender, peach, orange, pink, salmon pink at yellow. "Kaya kung iniisip mong bibigyan ako ng flowers ay huwag na lang. Kasi sigurado akong mas maganda pa ang mga bulaklak dito kaysa mga nabibili sa flower shop. At kung flower arrangement lang din ang pag-uusapan, hindi rin naman mahuhuli ang kakayanan ko," pagbibiro ni Daniella sa namamangha pa ring lalaki.

tanong habang naka-krus ang mga braso. Pagpasok mo palang, bubungad na agad ang mga halaman at mga veins na nakasabit sa kung saan. Meron sa bintana, sa may kama at pati sa table. Hindi lang iyon dahil may mga bulakbulak pa na sa tingin ko ay plastic. “You’re so funny ate, ginamit lang naming ‘yan sa school. Ako na ang nag-uwi kasi ako naman bumili,” pagpapaliwanag ni Shanize habang nagkukusot ng mata.