Red Sky In The Morning Novels & Stories

Althea~ Malumanay na lumalagaslas ang alon sa dalampasigan habang nag-aagaw ang kulay kahel, pula at lila sa kalangitan. Unti-unting lumulubog ang araw at lumalamig ang simoy ng hangin. Nadama ko ang pagod mula sa buong araw na pag-iikot at paglalaro kasama si Raven at Mikhael. Nilanghap ko ang maalat-alat na hangin at nanatiling pumapagting sa tainga ko ang tawanan namin kanina.

Napatitig si Amber sa kalawakan ng dagat. Ang alon ay marahang humahampas sa gilid ng barko, habang unti-unting nilalamon ng dilim ang araw. Ang kulay ng langit ay nagiging obra ng kalikasan—nagkakahalo ang kahel, lila, at bughaw na tila ba iniiyak ng kalangitan ang paglubog ng araw.

Mahinang umiihip ang hangin ng hapon—mainit, pero may preskong humahaplos sa balat, parang paalala na papalubog na ang araw. Ang langit ay unti-unting nagiging kulay kahel at ginto, at ang buong ranch ay tila binabalot ng katahimikang bihira nilang maranasan.

Kapag kaya mong maging ikaw lang—walang filter, walang pader. At ang mas nakakagulat para sa sarili ko... hindi ko na namamalayang ginagawa ko na iyon nang magkakasunod na oras. Unt-unti na akong natututong huminga muli. Bandang alas-singko na ng hapon nang magsimula nang tuluyang magbago ang kulay ng kalangitan. Ang asul na langit kanina ay unt-unting kinakain ng malalalim na kulay ng kahel, rosas, at purpura. Dumapo ang malamig na simoy ng hangin mula sa dalampasigan, tinatangay ang huling sapat na init ng araw.

"Let's go. Kailangan natin kumuha ng pagkain para sa nararamdaman mo ngayon.” Nang makalabas ang kotse sa lugar ng karerahan ng kabayo, ang langit ay mabilis nang nagdidilim. Ang paglubog ng araw sa tabi ng dagat ay napakaganda—may mga kulay ng pula, kahel, at lila na pinagsama na napakahirap alisin ng tingin ng kahit sinong tao.

The storm had been so dark that I never thought the raging clouds would turn white and kind to me again. Their mansion had an open rooftop that wasn't constructed before and I chose to go up here and watch the sunrise to start my day. The sun's yellow beams blended perfectly with the blue skies. The early wind swiftly touched my skin, sending warmth throughout my body. The area was quiet, which I appreciated because it made me feel at ease. It wasn't the same shattering silence as before; this was the comforting silence I'd been longing to feel.

Why would it be bad in the first place? “Ang ganda ng sunset…” I heard her whisper to herself. So I looked up at the sky and the clouds were so colorful and voluminous. It’s so unreal that I feel like these kinds of moments were just seen from animations. The color today was just not pure yellow and orange. It gives a hint of pink and purple too. The birds were flying as if they were meant to be there. They were there to make it more beautiful. But no matter how beautiful the sky is today, the place we are at is depressing. It just doesn’t fit well.

The sky is painted with the colorful hues in yellow, white and blue. Napakunot naman ang aking noo dahil kasisilang pa ng araw. Kung tama ang pagkakaalala ko, dapat ay hapon na sa oras na ito. Buong araw ba akong natulog? Kaya ba ganito ang nararamdaman ko dahil nasobrahan ako sa tulog?

Hindi ko inalintana ang lamig dahil ang init ng katawan ng katabi ko. Minutes later, bright orange and yellow ball-like colors gradually appeared as the sun rose. The sky began to pour its entire palette of colors onto the water. The light began to shine brighter, dispelling the night's darkness. It rose higher and higher, and the colors became more vibrant as we saw it.