Novel & Cerita Red Sky In The Morning

Si Ruby na dating nagpumilit na umuwi kaagad ay namangha nang makita ang pulang langit na nagpapahiwatig na ang araw ay uuwi upang magpahinga pagkatapos samahan ang mga tao sa buong araw sa pagganap ng kanilang mga aktibidad. "Hindi pa kita nadadala upang makita ang pagsikat ng araw noong ikaw ay tinedyer pa, kahit na ipinangako ko na sa iyo," biglang sabi ni Haven. Umupo siya sa tabi mismo ni Ruby. Ipinatong niya ang kanyang itim na jacket sa balikat ng magandang babae na tinatamasa ang mga alon sa gitna ng langit na kulay kahel.

At lahat ng mga pangarap na iyon ay matutupad na sa loob ng ilang oras. Bandang alas singko ng umaga, medyo madilim pa ang panahon, isang kulay kahel na kulay ng bukang-liwayway ang pumuno sa kalangitan. Halos kapareho ng twilight violet ang kulay noong palubog na ang araw, iyon ang unang impresyon na nakuha ni Xander pagkagising niya kaninang umaga. Ibig sabihin, ang pagsibol ng madaling araw sa pagsalubong sa buhay. Ang kanyang bagong buhay na malapit na niyang maramdaman.

She looked outside and saw the setting sun illuminating a red hue on the sky, as if the sky was on fire. Kagaya ng pagtatapos ng araw, marahil ay magagawa rin niyang tapusin ang nararamdaman niya para sa taong hindi siya ang hangad. At sa muling pagsikat ng araw ay tuluyan niyang maramdaman ulit ang maging masaya nang walang halo ni katiting na lungkot. "GOOD MORNING, JEN."

Pagsapit ng hapon, mas naging tahimik ang buong bahay. Umupo kami sa terrace kasama si Mochi. Hawak ko ang libro ko habang si Kyrex naman ay nakasandal sa upuan, tahimik na nakatingin sa labas. Maya-maya ay nagsimulang magbago ang kulay ng langit. Mula sa maliwanag na asul ay unti-unting naging orange ang paligid. Pagkatapos ay naging mas mapusyaw na pink at violet habang papalubog ang araw.

Muli akong nagpokus sa paglubog ng araw dahil mas gumaganda pa ang kulay ng langit habang papalubog ito. Nagmimustulang kahel na langit na ito kaya naman sobrang sarap sa matang panoorin habang tuluyang nawawala na ang araw. 'May every sunrise holds more promise and every sunset holds more peace.'

Ipinilig n'ya ang ulo dahil para na s'yang minumulto ng babae na hindi na ito mawala-wala sa kan'yang sistema. Lumabas ang araw at tuwang-tuwa si Red habang nakatingin dito. Sa kanilang lahat ito ang may ganitong obsession sa sunrise at sunset. "Tuwang-tuwa ampota! Ano ba ang mayroon sa sunrise at sunset Red na parang timang kang nakangiti habang nakatingin sa paglabas ng araw?" tanong ni Spike dito. "I love the color, it's gold and it's beautiful," sagot nito na may kasama pang aksyon na animo'y tumutula.

Kailangan ko papalang mag handa dahil mamayand hating gabi kami aalis papunta sa Centre. Ang dami ko pang hindi alam sa mundo nila Aareah. Ba't ba kasi pronto ang pag swap namin? Inilagay ko ang kamay sa likod at pinagsalikop ko iyon bago tumingala sa langit. Kanina sobrang namangha ako sa kulay ng kalangitan. Umaga palang pero pinaghalong kahel at kulay asul at lila na pinagsama. Yung puno nila may dalawang klase ng kulay; pula at berde.

Sky University Bumaba si Star sa isang itim na sasakyan papasok ng school. Napag desisyonan nilang tatlo na magkanya kanya nalang dahil iba ang oras ng pasok nila. Mayroon siyang morning class habang sina Moon at Sun mayroong afternoon class. Pinarada niya ang sasakyan bago naglakad papasok time check 7:00 am. Naglalakad siya sa hallway ng may napansin siyang kakaiba sa paligid. Sobrang dami ng mga kababaehan na pumipila sa hallway at may dalang kung ano anong bagay.

imporma ko sa kanila at doon natuon ang pansin naming tatlo. Ang paghahalo ng kulay dilaw at ng asul na kalangitan ay napakaganda, lalo na dahil nahaluan na ito ng kunting pula at kahel na para bang napakagandang katapusan para sa araw bago ito sakupin ng kadiliman. "What do you think anak? Kapareho lang ba iyon ng Boracay?" tanong ni Azrael habang pinapaandar ang sasakyan.

Ang kulay rosas na liwanag ay sumasalamin sa tubig, at ang mga ulap ay para bang mga paputok na nagliliyab sa kalangitan. Ibinaba ni Astrid ang bintana ng kotse upang damhin ang hanging dumadampi sa kaniyang mukha. "Good evening, world," salubong niya sa simoy ng hangin habang inililipad nito ang kaniyang mahabang buhok.