Redemption の小説・ストーリー

’ Isang nakatagong regalo na ang mga taong nakapagbigay ng hindi bababa sa isang milyong dolyar lamang ang makakapag-redeem! Ang presyo ng redeem na ito ay nasa 1,500,000 dolyar! Tumahimik ang buong madla. Pinapanood ng lahat ang kanilang screen nang hindi makahinga, habang tumatagaktak ang pawis.

“Pero, Papa, bakit ang Architects of Redemption (AoR)? Bakit kailangan nating magbayad para sa kasalanan na hindi naman natin ginawa?” Huminga nang malalim si Rafael. Ito ang Structural Load na kailangan niyang i-offload mula sa anak. “Damian, ang redemption ay hindi pagbabayad ng utang. Ito ay pagpili na magtayo ng liwanag sa lugar kung saan may kadiliman ang nakaraan natin. Ang Journal ni Lolo Damian ay nagbigay sa atin ng pundasyon—ang katotohanan. Ang pagpili natin ay gamitin ang kayamanan para magbigay ng pag-asa.”

Ako naman sobra sa Kaba parang hindi na makahinga sa lakas ng kabog lalo na nong tawagin ako sa entablado. "Let give a warm welcome to Veragara's Corp. Annual jewelry designer, Miss Clara Valdez, " pagpapakilala sa akin ng emcee. Huminga muna ako ng malalim bago lumabas. Kahit ngatog ang tuhod ko pilit kong inayos ang lakad ko. Ngumiti ako sa emcee. Pagtayo ko pa lang sa taas ng emtablado marami na mga tanong sakin ng mga reporters "miss valdez as a new comer taking on the annual design for the first time, what your inspiration for creating the starlights women's collection?" Tanong nang Isang reporter sa harap. " Actually may kailangan akong aminin sa Inyo." Sabi ko. "Ano ang iyong aaminin

"Hindi dapat nila malaman pa na buhay ako upang makita ang tunay na kulay ng ga taong nagpapakita ng pagmamahal sa kapatid mo." Tumango tango si Ronald matapos mabasa ang reply sa message niya mula kay Kiana. Tama ito, ang alam nila Denver ay solong tagapag mana na lang ngayon si Karen. Hindi isipin na may maging kaagaw o maaring maghanap kay Karen na ibang kaanak kapag nawala ito. Kung may pansariling interest si Denver at hindi tunay na mahal ang asawa nito ay maari itong isa sa main suspect sa pagka aksidente ni Karen noon.

Zane cleared his throat and shook his head. Hindi ito ang tamang oras para ipahalata ang binabalak niya. Baka mapurnada pa ito at bumalik sa kaniya ang karma. Sigurado siyang hindi niya kakayanin ito kung lalayo pa ang oportunidad sa kaniya. “She’ll come back. That’s all that matter,” bulong niya sa sarili.

AMANDA Isang taon mula noong nangyari ang trahedya na akala ko mawawala ang anak namin ni Reden. Siguro ito na ang oras para kausapin ko si Annie. Alam kong malaki ang naging kasalanan niya sa akin at kay Reden. Gusto kong maging maayos kaming magkaibigan kahit may nagawa siyang nagawa.

Ang payat na rin ng Kaia na nakikita ko sa harapan ko. Hindi ito ang unang beses na nakita ko ang sarili ko sa salamin, ngunit ito pa lang yata ang unang beses na masuri ko nang husto ang hitsura ko. I don't look good--just like how I've been feeling these past years. I once relied on sleeping pills just to get some decent sleep... until one night, I stopped caring about the dosage--only to wake up again in a hospital bed the next morning, disappointed I ever did.

At dahil dun ay nag damdam ako ng sobra at sa emosyon na iyon ay pinilit ko na kalimutan siya,at bumalik siya ngayon upang bumawi. "That's so sweet!!" Kinikilig na tumitili pa na reaction ni Allison. "Destiny has it's own way talaga!" Dagdag pa nito na parang nag diday dream pa. I don't know if it's Destiny's way or another but I'm happy na gusto niya mag sorry kahit hindi naman niya alam na aalis pala sila.

Ngunit napaka mapag biro talaga ng tadhana dahil sa dinami dami pa ng mapapalapit sa taong kanyang pinakasalanan ay ang taong kaniyang lubos na minamahal at ang dahilan kung bakit wala siya sa wisto. Ang kanyang hinahanap ay nasa isang lugar lamang na malapit na niyang mahanap ngunit nagkaroon ng harang na siyang naglagay sa kanila sa bingit ng kawalan ng pag-asa. Subalit sa isang pangyayari lamang na si Elena na mismo ang nag alok ng isang idea na maari nilang gawin ang siyang susi, upang mapalapit at muling mabuhay ang pagmamahal niya dito kahit na sa tingin niya ay hinding hindi na mawawala sa kaniya.

“This is incomparable to the tragedy in the past, so I can't help to ponder how is that tragedy really is worse?” “For what extent you want to know, Real?” nababakas ang kakaibang tinig sa Kenan, naninimbang. Nagkibit-balikat na lamang ako. “I can risk the journey that is rough and is full of torns. Whatever this is can help me somehow to gain insight about the world. Don't you think I can understand a bit of it and stop my own tragedy, Kenan?” “I may don't know much but you can do it if you are determine, Real,” anang Kenan, ngunit may kakaibang nginig ang Kaniyang boses.