Reflection In A Sentence Novels & Stories

Tinitigan ko ang reflection ko sa bintana, kasama ang reflection ni Sebastian na ngayon ay nakatayo sa likuran ko. Ang ilaw sa labas ay nagpinta ng kalahating anino sa mukha namin, ginagawa kaming dalawang mananakop na nagpaplano sa kadiliman. “You’re not scared,” bulong ni Sebastian, hindi ito tanong kundi isang pangungusap na puno ng pagkamangha.

“Paano mo nalamang nandito ako?” Sinadya kong ibahin ang usapan kahit na alam ko naman ang sagot sa tanong ko. Mukha akong reflector sa suot ko kaya naman tamaan lang ako ng ilaw ay makikita na agad ako ng mga tao. “Nawala ka sa pagdiriwang kaya naman hinanap kita. Nakita kitang umakyat kaya naman sinundan kita.”

A flash of light was reflected by it coming from the rays of the sun that penetrates through the wide glass wall behind him. Bigla namang tumunog ang telepono na nasa desk niya na kaniyang agad na sinagot. "Yes? Hindi ba sabi kong huwag niyo akong isturbuhin, nasa gitna ako ng isang importanteng bagay!"

“Wala ‘to.” “Anong wala? Hindi ako maniniwalang wala. Nakikita mo ba ang sarili mo ngayon? You are so miserable!” Nang dahil sa sinabi niyang ‘yon, napatingin ako sa reflection ko bintana. Mukha akong ewan. “Maliit na problema lang ‘to. Tara, bumalik tayo roon.”

Napatingin ako sa paligid. "Paano po kung may kailangan?" "Staff will assist," simpleng sagot niya. Mas lalo akong kinabahan. Parang bawat galaw dito ay kontrolado. Parang kahit paghinga ko ay may rules. Habang dumadaan kami sa isang glass corridor, napansin ko ang reflection ko sa mga dingding. Hindi na ako mukhang Elowen. Mukha akong... staged.

Hindi ko pa nabubuksan ng tuluyan ang pinto ng maamoy ko ang pango ni Rifle. Naabutan ko s'yang nakatayo sa harapan ng salamin n'ya, tinitignan nito ang sarili n'ya. Nakaligo at nakaayos na rin si Rifle. Hindi ko alam na mayroon pala s'yang lakad. Tumingin s'ya sa akin gamit ang reflection nito sa salamin. Bigla itong humarap sa akin na nakangiti. Ngumiti na lang din ako sa kan'ya.

Kakaiba rin ang reflection sa mukha Niya na parang may kakaibang iniisip Una masaya Siya sa umaga na nakakapag taka.Pangalawa that library thingy na hindi kapanipaniwala.And now naman recitation Nakita ko naman Si Xen na ganon na lang din nakatingin Kay Avey na mukhang hindi rin Makapaniwala sa nangyayari sa mundong ibabaw.Interrogation time lagot ka sakin mamaya ,nagsisikreto kana ahhh

Ay kanina pa yan! Napahawak na ko sa mukha ko. Baka kasi mamaya may dumi pala kaya ganyan yan eh. Buti na lang glass tong table kaya nakikita ko ang reflection ko. Wala naman. Napaisip tuloy ako. Bakit ba ganun sya makailing? " enough thinking. Wala kang utak." Napatughay naman ako sa kanya saka inis na tinignan ito. Ugali neto. " just choose your food."

Sabi ko kaya binitawan niya ang kamay ko at tumingin sa akin. "Hihintayin kita dito, don ka tatabi sa amin."sabi niya kaya tumango tango ako at nag lakad papunta sa malapit na cr. Ng maka rating ako don ay agad akong nag hilamos at pinag masdan ko ang reflection ko sa salamin. Paano ko nagawang pahintuin ang oras? Gulong gulo parin ako. At ano itong sinasabi ni Fin na hindi nila ako maiintindihan?

Ngayon pa kayang muling natikman nito ang kanyang katawan? Nakagat na niya ang labi habang nakatingin sa reflection ng kanyang sarili sa harap ng salamin. Gumala ang kanyang mga mata sa leeg niya kung saan may bakas ng mga halik ni Atticus. Wala sa sariling napahagod ang palad niya doon.