Refuge Tagalog Novels & Stories

aniya Natawa tuloy si Troy sa reaksyon ni Kute dahil para ba itong tsismosang kapitbahay na nabitin sa mainit na tsismis. “Hoy, huwag kang tumawa no! Ano nga?” pagungulit pa nito sa kanya kaya naman tumigil na siya sa pagtawa “Are you a reporter or something?” tanong ni Troy kaya pinanliitan na naman siya ng mata ni Kute “Tagalog sabi eh! Hagkan tika didto, tan- awa!” [ Halikan kita diyan, makita mo!] “Ano?!” nanlaki pa ang mata ni Troy dhil parang naintindihan niya ang sinabi nito

Sana, hayaang pagyabungin ang agrikultura sa kanila, dahil iyon naman talaga ang pangunahing pinagkakakitaan ng mga tao roon, at siya mismong bumubuhay sa bawat isang pamilyang Pilipino sa iba’t ibang panig ng bansa. “Have you heard about Refugio de Amigos?” (Friends’ Haven) tanong sa kaniya ni Dheyna habang ang mata ay nakatutok sa dinaraanan nila. Sanay na sanay ang babaeng magmaneho. Halatang kahit doon ay eksperto ito. Umiling siya kahit hindi siya nito nakikita. “No. Haven’t heard of it, attorney.” “Tsk! Kasasabi ko lang nalimutan mo na agad.”

“Mag iingat ka doon, ha? Always lock your door, also double check your windows,” paalala ni Ruru sa akin bago ako umalis. Maaga akong nagising dahil malayo layo ang pupuntahan ko. Hugo offered me his old house in La Union, wala na raw nakatira doon dahil patay na ang mga magulang niya. Ang isa niyang Kuya ay nasa abroad naman daw kaya bakante ang kanilang bahay ngayon. Pumayag ako, mas maganda nga sigurong sa probinsya muna ako, gusto ko ng sariwang hangin at mas malayo dito sa siyudad. Gusto ko ng tahimik at payapang lugar para mas makapag-isip.

Inis kong tanong sabay turo sa sarili ko. Ba't bigla-bigla nya nalang akong tinatawag na bitch?! Inaano ko ba sya! "What? No! What I mean is do you like beach?" "Do I like bitch? DO I LIKE BITCH?? Abay gagu ka ba? At sino namang baliw ang gusto ng bitch ha!" Pasigaw kong saad sakanya. "Gosh ang bingi nya sobra." "Beach like dagat in tagalog Ms. Vee! Gets mo po ba huh??"

AYA’S POV Ang Hidden Paradise ay hindi lang isang resthouse. Para itong kuta na nakatayo sa dulo ng isang matarik na bangin sa Batanes, kung saan ang malalakas na alon ng Dagat Pasipiko ay walang tigil na humahampas sa mga batuhan sa ibaba. Modernong Ivatān ang disenyo nito—matitibay ang mga pader, kayang salagin ang kahit pinakamalalakas na bagyo, pero sa loob ay may karangyaang halatang personal na pinili ni Lucius Alvero.

hahahaha Mingle kasi yun Fatima haha! " Grabe .. pati ba naman pangalan ko sinabay mopa? ". ani ni Miguel " Ayaw mo ba saakin?gwapo na, masipag na, macho pa! ". yabang nito at pinakita ang muscle niya kuno* " Humahangin po..kumapit kayo baka tangayin tayo ". saad ni Fatima " Si Fatima naman ". ngusong saad ni Miguel

Mabgyayari iyon dahil maliit lang naman ang kanilang mundo, at mas lalong lumiit iyon dahil kay Ruth. Kinuha niya ang smartphone sa bulsa at binasa ang mga chats ng kanyang ina. “Nasaan ka na? Melo told us, may susunduin ka raw? Sino? Why aren’t you answering my calls, Miguel?” Tanong ni Heart sa kanya. Miguel means madness. Bwisit na naman ang Mommy niya sa hindi niya roon pagpansin. He simply typed, “I'm okay, Mom. I am back here in Manila. Dalawa ang sinundo ko. I'll give you an update. Don't worry. I am alive.”

Pagtataka ko ang matanda ay may papel na inilabas galing sa dala nitong bag. "Pinapirma ko pa nga ‘yan oh—at alam mo ba, ginamit pa niyang kolateral ang bahay n’yo. Hindi mo ba alam? Ipinagbili niya na sa akin ‘tong lupa’t bahay para pambayad sa utang. May papel akong hawak. Legal ito, hija." Namutla ang mga mata ko at hindi makapaniwala sa mga sinabi nito

pangungumbinsi ni Kara, habang binibigyan ang kanyang asawa ng isang nakakaalam na tingin. "At least, hindi ako isang asshole jock noong nasa kolehiyo ako." ganti ni Clark. "Hindi ako makapaniwala na ipinanganak ako sa mundong ito para maging referee ninyo… Pero anyway, sana hindi ka nagbabalak na sumama sa akin papasok sa campus dahil nakakahiya iyon para sa akin." sabi ni Kyle. "Huwag kang mag-alala, anak. Hindi namin balak gawin iyon. Pero bago ka umalis, mag-selfie tayo… Ang 'cheese' ay sobrang gamit na kaya sabihin nating 'Heeyy!'"

Mukhang papunta ito sa main road. “Drake, hindi ito ang daan papunta sa bahay nyo.” “I know.” ani Drake. Kinabahan ako sa sinabi nito. Hindi kaya… “Drake saan tayo pupunta?” kinakabahan kong tanong. “I told you this morning na babalik tayo ng Manila ngayon. Which part of that you didn’t understand?” kampante lang itong nagd-drive. “Pero sabi saken ni mommy Agatha bukas pa kami…”