Refuge Tagalog Novels & Stories

May kamay namang humila sa akin papalayo sa mga guardia civil. Nakakaintindi ako ng lenggwaheng Espanyol dahil ang aking inay ay isang Insulares at tinuturuan niya ako ng wikang iyon, ngunit hindi ako marunong magsalita sa lenggwaheng iyon at hindi ko maiintindihan kapag dirediretso ang pananalita nila dito. Ang aking itay naman ay isang Pilipino at siya naman ang naging guro ko sa wikang tagalog. Kami ay namumuhay lamang ng simple, si itay ay isang mambubukid sa Hacienda Fetalino at si inay naman ay tagabahay lamang. Hindi ko gaanong alam ang pamilya ni inay at itay dahil hindi nila ito ikinukwento sa akin. Wala raw akong mapapala kung malaman ko ang istorya ng kanilang mga pamilya. Nang hu

Halos natawag na rin ni Harah lahat ng Diyos at Santo sa sobrang pagpapanick. Sobrang tagal ng naging biyahe at nang huminto iyon ay natagpuan niya ang sarili sa harap ng isang napakalaking Mansion sa Batangas. Naroon ang hindi mabilang na body guard at kasambahay. Labis na namangha si Harah sa kaniyang mga nakikita. Napakurap ng ilang beses ang kaniyang mga mata. Napahinga si Harah ng malalim.

“The man you met in Dubai, the one you called, ayah, sa tingin ko ay siya ang biological dad mo, wife.” Literal na nanlaki ang mata ni Beth. “W-What?” “Ayah is an Indonesian term of dad.” Nabawi ni Beth ang kamay niyang hawak ni Lucio. Sobra siyang nagulat na hindi niya alam anong sasabihin niya.

Mga alias lang. “Lot acquisition confirmed.” “Secure transport successful.” “Awaiting valuation.” Parang tumigil ang mundo. “Lot?” bulong ko. “Human assets are often referred to as ‘lots’,” sabi ni Adrian nang malamig. Hindi ako makahinga. “May region tag ba?” tanong ni Eli. “Oo.” Pinindot niya ang isang filter. Lumabas ang code. SEA-PH. Southeast Asia – Philippines.

Maliwanag na tulad ng araw, ngunit walang makapagbukas ng pintong ito. Hawak ang mapang ginuhit gamit ang kamay, sinabi ni Susan, “Nasa lugar na ito tayo ngayon. Ang pintong ito sa libingan ay tinatawag na escape door at nakatago ito nang maigi! Ito ay kadalasang itinayo nang palihim ng mga gumagawa ng libingan upang makatakas na mailibing dahil ayaw ng ilang may-ari ng libingan na malaman ang mga lihim ng kanilang mga libingan, at pagkatapos hukayin ang libingan, pinatay nila ang mga tao.” Sabi ni Alex, “Ganoon pala kadelikado ang magtayo ng libingan.”

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."

fajardo. nag stay muna kami sa bahay na ipinatayo ko sa gubat nato at kinaumagahan ay pumunta na kami agad sa orphanage. Kuya Clark! Kuya Clark! sigaw nang mga batang nandito sa orphanage na matagal kung nakasama "kuya clark. nandito po kayo akala po namen hindi nakayo dadalaw. saad ng isang bata "bakit ko naman kayo hindi dadalawin e mahalaga kayo saken.saad ko naman

" Spill the beans." Sumandal na rin sa railings ang Lebanese." Ow. Come on Yuri. I know you've got my idea." Nakatutok ang mga paningin ni Yuri sa mesa kung saan sila maglalaro ng kaniyang pamangkin." You are Raj's ally. Don't tell me your turning your back from him? " Lumingon ang Lebanese kay Yuri."I am not in good hands anymore." Nagsalita ang vietnamese." So, you are seeking refugee camp. And Yuri is your refugee camp."

Dagdag pa niya. "Saan daw ang sport camp?" "Sa Puerto Galera." Nakangiting saad nito saka bumalik sa pwesto. Pagkakataon nadin siguro para makalayo makapagpahinga talaga at makalayo sa problema. Kinain ko ang pagkaing dinala ni Kian at pagkatapos non ay agad na bumalik sa trabaho. Nagsisiuwian na ang lahat at hindi ko pa tapos ang mga ineencode ko.

“Opo.” Napatango si Stefan at ngumiti nang bahagya kay Manang Lucia. “Have a rest, Manang. It's already late.” At iniwan na nito si Manang Lucia saka naglakad paakyat ng k'warto nila ni Eunice.