Refuge Tagalog Novels & Stories

KABANATA 1 Sunrise Majika Macario !Macario ! tawag niya sa kanyang asawa nanakit na ang aking tiyan tila Manganganak na ako Tawagin nyo na ang matandang Alabay Sigaw ko Nang marineg ni Macario ang Sigaw ni Adelina ay agad itong nang tungo sa kanilang silid at nakita nya roon na nahihirapan na ang kanyang asawa kaya agad itong Sumigaw sa kanyang Kanang kamay "Masigla ! Masigla ! Halika Pumaroon ka rito"agad naman Pumunta ang katiwala na ang ngalan ay Masigla

Napakunot ang noo ni Heidi sa sinabi ko. “Aba! Ginawa mo naman akong ref. Magpapalamig talaga?” “Anong ref?” Curious na tanong ko. Bigla niya akong hinampas sa balikat. “Ano ka ba? Ref lang, hindi mo alam? My God! Zaccheaus, hindi ka ba nag-aral? Refrigerator malamang! My God! Ang hina naman ng pickup nitong chinsansu na ito. Kung sabagay, Intsik naman pala ito, kaya mahina talaga ang pickup. Imagine mo, sabi na ngang pagmamay-ari ng Pilipinas ang West Philippine Sea, pero ginigiit pa rin na sila ang nagmamay-ari daw?”

sabi niya. “Matagal nang nagbago,” sagot ko. “Ngayon lang ako nagising.” Kinabukasan, nakipagkita ako kay Inspector Cruz sa isang tahimik na café. “May naalala ka bang pangalan?” tanong niya. “Lucia Vale,” sagot ko. “At may sulat si Mama tungkol sa ‘safe harbor’.” “May isang lugar sa Spain na tinatawag na Harbor Clinic,” sabi niya. “Under the table adoption transitions.”

Namuo ang isang nagagalak na ngiti sa mukha ni Vahlia, “Yes, I do understand you. It feels so great to have someone to talk to. I mean, someone I can speak with another language a—” “Are you saying it isn’t convenient to speak with each other using tagalog?” “Hindi naman sa ganoon,” sagot ni Vahlia sa bata. Nagpakawala ng isang ngiti bago muling nagsalita, “Iba ang sitwasyong aking kinasasadlakan, taliwas sa iyong iniisip kung ano man iyan. Hindi ko na nga alam kung nabibilang ba ako sa mundong ito.”

"Maaaring oo, maaaring hindi. Ang future lang ang kaya kong makita, hindi ang intensiyon ng tao. May nakita akong usok na pula. Maaaring senyales ng sunog, galit, o matinding pag-ibig-ito ang magiging laban niya sa iyo. Kailangan mong maging maingat. Masyadong malaki ang usok na iyon." Minasahe ni Grandfather ang kanyang noo at si Lola Lou ay napainom ng coffee. "Sa province of Pangasinan siya naninirahan ngayon. Ang pangalan ng binatang iyon ay si-" Tumayo si Grandfather kaya bigla akong nahulog sa sofa. Hindi nila ako tiningnan kaya umiyak ako at hinagis ang sandals para magpapansin. "Grandfather! Ang sakit-sakit ng paa ko!"

DYLAN "Talaga bang lilipat kana sa condo?" Usisa ng kanyang ina nang maabutan siya sakanyang silid na nag iimpake ng iilang mga damit niya. "Yes mama, mas okay na ito. Dahil kung nandito ako hindi ko maipapangakong hindi kami mag aaway ni papa. " Sabi niya sa ina na bakas sa mukha ang kalungkutan.

CHAPTER 27 HINDI kami nagkikibuan ni Arken simula nang nagkasagutan kami. Ayoko ring lunokin ang pride dahil hindi ko naman kasalanan ‘yon. Ngunit sa araw na ito’y nakatanggap ako nang hindi inaasahang tawag.

"Aling Melinda-" "Kusang sumama sa kargador sa may pantalan ang Dianang 'yon. Mali 'yang nasa sulat na 'yan. Ang balita dito ay taga Marinduque, Florencio ang pangalan." Sabi ng matanda na nagpukol ng masamang tingin kay Celeste. "Florencio Andaya," sambit ni Yuki. "Andaya o Andalis," naiiritang tango ni Aling Melinda. "Wala namang pinagkaiba, kung kinidnap man, siguro'y tumalandi. At dahil sa nangyari nagpakamatay ang anak ko."

Chapter 48 Jenivah's POV Mabuti na lang at andito ako sa Batangas, hindi masyadong traffic. Mama gave me the adress, malapit lang naman pala dahil sa Anilao lang yun. Andun kasi si Tata Dodong. I smiled when I realized I was close to Anilao. I could already see the beautiful trees as I got closer and closer. I winced when the car I was using suddenly went crazy.

Dagdag nito na parang tinitingnan s'ya ng maigi kung saang parte s'ya nasasaktan. "I'm fine. Salamat." Mahinang sagot ng dalaga. Saka lang napansin nito na luma ang damit na suot ng boss at may maliliit pa nabutas, pero malinis naman itong tingnan. At kahit kaunti ay hindi ito nakakabawas sa kagwapohan at kakisigan ng binata. Pati na din ang suot n'ya ang may butas rin. "We are currently in Manong Jose's house. This is the only house I saw last night, where we seek refuge first." Bumuntong hininga ito saka nagpatuloy.