Rekindling In Tagalog Novels & Stories

pero may kakaiba sa puso ko. Bakit...bakit parang wala na? "Akala ko...akala ko hindi na nila ako mahahanap. Ang tagal na ng panahon pero wala pala talagang imposible sa mga taong maraming koneksyon. Nahanap nila ako rito at patuloy na ginugulo sa pamamagitan ng pagsesend at pagmemessage ng mga kung anu-ano na nakakatakot. Hindi ako makatulog ng mga panahon na iyon, kung kaya uminom ako ng alak nagbabaka sakali na maibsan ang takot ko. At tama nga ako, sa alak nawawala ang takot ko. Sa alak naranasan ko na wala akong kinatatakutan na kung sino. Hanggang sa malulong ako rito at hindi ko na kaya pang tumigil. Parang...parang iba na ako, hindi ko na kilala ang sarili ko. Sa mga panahon na iyon

Then the wedding rites formally started. "I love you. These words became a breather and an armor for me every day with or without my freedom." Siya ang unang nagpahayag ng kanyang panunumpa habang hindi pa siya dinaig ng emosyon. "Sa bawat pagkakataong naririnig kong sinasabi mo ang mga salitang iyan sa akin, pakiramdam ko ay nadadagdagan ng libong taon ang buhay ko. I love you so much, Zerriko. I will hold on to you, in pain and in happiness, until the end of my life."

xercise naming dalawa. This is the feeling of being in-love, sa iba ay nakapandidiri pero kapag nagmamahal ka, mas nakadidiri ay mas nakaka-excite at mas masarap lalo na kung mahal na mahal mo ang kaniig mo. Inikot ako ni Barbs para mula sa likuran niya ako kunin.

na dati ay palaging nagpapalakas sa kanya. Ngayon, tanging mga alaala na lang ang kasama niya—at ang pag-asang, baka bukas, magising na siya. *** Flashback *** Matapos siyang kumalma noong araw na iyon, marahan siyang kinausap ni Ingrid. “Jared… kailangan mong malaman kung ano’ng nangyari pagkatapos kang barilin.” Tahimik siyang nakinig, habang pinipigilan ang luha.

Napakagat ako ng labi ng bumaba ang kanyang halik. He kiss me into my neck while his right hand travelled down my body... down to my sensitive part. Ngayon nasa aking collarbone na ang kanyang mga halik at ang kanyang kamay ay nasa aking puson na. Napa-d***g ako. Mababaliw na ata ako dahil sa nararamdaman. It feels like there is something inside me that wanted to go out. He slides his finger inside my panty like teasing me and I think it's really working because I want more! Itinigil niya iyon na dahilan ng pagka-dismaya ko pero agad ding bumalik ang nararamdaman ng unti-unti niyang hinaplos ang aking sensitive part with my panties on! Damn.

Reika's Point of view: I'm still crying while holding my baby bag. It's so dumi na! This bag is my favorite pa naman, he's making me gigil. I'm gigil na gigil sa kaniya. He's not here, after ko siyang sigawan he left without telling where he will go. So what's my pake ba? Bahala siya d'on.

mahinang ungol ko “Hindi ba... Ito ang nais mong mangyari? Nuon pa man nahahalata ko na ito ang gusto mo. Ngayon, marry me at sisiguruhin kong... Ang nais mo makukuha mo, at ako makukuha ko ang gusto ko."

Ramdam niya sa yapos nito na natutuwa rin itong nakabalik siya. "Masaya kaming nakabalik ka na, mahal na Reyna," bati naman ni Mang Sebastian na nakatayo sa tabi nila. Ilang sandali pa, iginala nito ang paningin, sumingot-singot, at pinakiramdaman ang paligid. Kaagad na rumehistro ang lungkot sa mga mata ni Mang Sebastian. "Hindi niyo po ba kasama si Marcus?"

“I love you too, Jaycee. Ikaw lang ang lalaking mamahalin nang buong puso.” Matapos ang pagpapalitan naming ng mga matatamis na salita ay muli naming inangkin ang labi ng isa’t isa nang buong ingat. Nang gabing iyon ay nalunod kami sa init ng aming pagmamahalan—ang malalaswang tunog na gawa ng pag-iisa ng aming mga katawan at ang mga ungol ang siyang bumalot sa maliit na k’wartong iyon at nagpatuloy kami sa aming mainit na pag-iisa hanggang sa maubusan kami ng lakas.

Janine POV "Gising na mahal." Mahinahong tawag sa akin ni Rigor. Napabaligwas ako ng makitang liwanag na. "Anong oras na?.” Gulat kong tanong kay Rigor kaagad kong tiningnan ang orasan. Six thirty na nang umaga, lagot magluluto pa ako. Kaagad akong bumaba nang higaan para magtungo sa kusina at magluto, nang tawagin ako ni Rigor.