Rekindling In Tagalog Novels & Stories

kagulumihanan kong tanong pabalik dito. "Ang minsan ng nawala sa iyo ay muling babalik sa buhay mo at puso mo ngunit kaakibat ng kaniyang pagbabalik ang pagbubukas ng mga lihim sa iyong pinakatatagong nakaraan sa iyong tunay na pinagmulan," pagpapatuloy nito, "At alam ko ang tinatago mo sa tadyang mo, ikaw ay naiiba sa lahat at ang iyong pagiging kakaiba ang magbibigay sa iyo ng pinakamalakas na kapangyarihan na hinding-hindi mapapantayan ng nakatakda mong maging mortal na kaaway," pagpunto niya. "Nagmula sa iisa ang inyong dugo at karugtong siya ng iyong buhay bagamat kayong dalawa ay minsan ng naging-isa."

“Babalik ako. Mahal na mahal kita.” “You drive me wild, lady... You fill me with desire, my stellina...” Umarko ang kaunting ngiti sa labi niya. “Or should I say... I love you, my Kalhira...” Itutuloy...

Cyrex. Napaisip siya, oo nga pala gusto niya rin malaman kaya tahimik nakinig. "Hmmmm "Langga" is the sweetest word of bisaya that means "Love" kung sa tagalog naman "Mahal" ang kahulugan, Ohh diba...kaya ikaw ang langga ko, in tagalog ikaw ang "Mahal ko," paliwanang ni Shyra. Napatango tango naman siya, indeed ang sweet nga pakingan lalo na pag si Shyra ang magsabi noon, ang lambing ng tono.

I'll leave the past behind, kasama ng mga taong nakasira sa kung anong mayroon kami ni Chrome. I won't let anything now ruin what I am trying to rebuild. Iiwasan ko na ang mga maaaring makapaglayo muli sa kaniya mula sa akin. Even if it means casting Gear away from my life, I will. Kahit na deep inside me, I missed him. I miss what we were. I missed my best friend. My big brother even not by blood. Kumawala ang mga luha sa mata ko na kaagad kong inalis. I took a quick shower bago nagsuot ng pantulog. Pagkatapos ay nagpatuyo lang ako ng buhok.

“Sige.” Akmang titingin ulit ako sa buong bahay nang yakapin ako ni Blaze mula sa likuran. Marahan niyang pinatakan ng magagaang halik ang balikat ko habang humihigpit ang yakap sa akin. Napangiti. “Thank you.” Bahagya akong napalingon sa kaniya. “Para saan?” “Sa second chance. Ramdam kong muntik ka nang sumuko, Dream at salamat dahil hindi mo ginawa.”

"Teka, kakanta ka ba talaga?" “Oo. Nagsasanay ako nitong mga nakaraang buwan. Sa Pinas, alam mo ba na nakasanayan na nilang kantahin ang iyong puso gamit ang gitara at pumunta sa bahay ng liligawan mo. Tinatawag itong harana." Ipinaalam niya sa akin. Ang mga kamay niya ay nagtu-tune ng gitara at medyo nanginginig siya. Nginitian ko siya at nag thumbs up para palakasin ang loob niya.

“Kung anong gusto mo, ’yun din ang gusto ko. Magpapakasal tayo sa beach.” Biglang tumunog nang malakas ang phone niya. Parang may sumabog sa loob ng alaala niya. Dahan-dahang nagising si Laurice, naninikip ang dibdib. Madilim pa ang kwarto, may manipis na sinag lang ng araw sa siwang ng kurtina. Ramdam niyang basa na naman ang kanyang mga mata. ‘Bakit ko ba napapanaginipan ’yun hanggang ngayon?’

,i am so damn scared that i might be stuck in here at hindi na makabalik pa, mahirap mag isa sa dilim na ang tanging naririnig mo lang ay ang boses at iyak ng mga taong paulit ulit nakikiusap na bumalik ako, how i wish they knew that i want to wake up and come back as much as they want to but shit i just couldn't, i can not find the way back. All i could do is to hear them begging and crying, feeling their love for me but no matter how i tried to give them the signs that i can hear them ay wala, no matter how i scream my lungs out hindi nila naririnig, i am losing my shits damn it i am missing them so much specially my baby but i can not do anything but to cry and pray na sana ibalik na ako

Nagbabadya ang pagputok ng bukang liwayway, ang pag-aagaw ng dilim at liwanag. “Te amo más de lo que te imaginas. Hasta que nos volvamos a encontrar, mi tigresa. (Mahal kita higit pa sa inaakala mo. Hanggang sa muli nating pagkikita, aking tigresa.)” Kasabay ng kaniyang mga katagang sinambit ay ang tuluyang paglaho ng buong katawan ko at ang paglalapat ng aking noo sa malambot niyang labing kulay kalimbahin. ‘Hanggang sa muli nating pagkikita.’

Isang paghagod ni Anthony ang nakapagpabalik sa akin sa reyalidad. "It's, okay. I love you" ani ni Anthony habang hinahagod pa rin ang likod ko. Pinupunasan rin nito ang mga luha na naglalandas sa mukha ko. Si ate naman ay nakatungo pa rin habang umiiyak.