روايات وقصص ضمن Repentance Quotes

‘Hinding-hindi na ako babalik pa ro’n pagkatapos nito dahil aalis ako at magbabagong buhay oras na gumaling si Mama. Nakalipas ang ilang mga minuto nang huminto ang sasakyan sa gilid ng building ng Goddess of Pleasure. Hininto ng estrangherong lalaki ang kaniyang sasakyan sa gilid. “Huwag kang susuko sa pagsubok ng buhay at malalampasan mo rin iyan. Hindi pa naman huli ang lahat para magbago mula sa pagkakamali na ginawa mo. In the end, your family and your loved ones would still accept and accept your flaws and imperfections amidst to the sin you had done, because they love you,” aniya.

Umiral ang pusong rebelde ng babae. “Hayup talaga ‘tong pangit na ‘to. Nagpapakumbaba na nga ako’t lahat, ” Ang nasa isip niya. Umalma ang pride. “Kung wala kang natatandaan, e,di okey na,” wika niya, “ibig sabihin no’n ay nabura na ang kasalanan ko. Sabi nga ni Lord Jesus, when I forgive, I forget. Nakalimutan mo na ang kasalanan ko, that means, forgiven na ako.” Saad niya na masayang nakangiti sa kausap.

Kanina pa pala ako nakatingin sa mukha ni father Ziel. "I'm sorry." Paumanhin ko pa. Father Ziel offer his hands to me. "Dont worry, Sharina, you're forgiven already. God is forgiveness, so, in order to forgive yourself, you must also forgive others...even it is hard." Sa mga sandaling iyon ay kusang tumulo ang luha ko. "Am i worth forgiving?"

"I can't say it's okay. Mahirap mawalan ng mahal sa buhay pero masasabi kong unti-unti na kitang napapatawad, Krei. Ang intindihin mo ngayon ay pagpapagaling mo, ha?" "I... I can't anymore." "Ano bang sinasabi mo! Hindi pa kita napapatawad ng 100% kaya kailangan mong magpagaling kasi manghihingi ka pa ng maraming sorry saakin---" "Tracy Madonna..." hirap na hirap na anito, iniangat ang kamay para punasan ang luha niya pero nahulog muli ang kamay nito. "You're one of the sweetest and kindest person. Sorry kung hindi ko na kayang manghingi ng marami pang sorry. Thank you for your forgiveness. Kahit hindi 100%, salamat pa rin."

Ayaw mo bang mag repent? "Repent? Wala nga akong ginawang masama hahaha. . ." natatawang sabi ko pero biglang nag flashback sa isipan ko ang mga nangyari sa magulang ko at kay Carmina matapos ang ginawa kong problema. Inalis ko nalang isipan ang mga senaryo at pinagpatuloy ang pagbabasa. Kung marami kang nagawang kasalanan, bakit hindi ka gumawa ng kabutihan bago ka pumanaw sa mundong ibabaw?

I expect na susuntukin niya si Red pero nanatili siyang kalmado. Tumayo si Prince at naglakad papunta sa veranda. Tumingala siya sa kalangitan at pinagmasdan ang paglubog ng araw. " Time pass by kaya hindi tayo dapat manatili sa nakaraan. Sa paglubog ng araw ibig sabihin panibagong araw ulit bukas. As a human wala tayong kakayahan para baguhin kung ano ang nagawa natin dati. My mother told me before to forgive someone kahit gaano kalaki ang nagawa nitong kasalanan. God forgive a sinner like us thats why we should forgive someone who hurt and betrayed us kahit gaano kasakit o kahirap"

My knees were trembling as well as my body. Naglakad ako nang nakaluhod hanggang sa makarating ako sa bandang unahan ng praying room. Ipinikit ko ang aking mga mata at pinagtag-op ko ang aking mga kamay. I cried as I uttered my prayers after a long, long time. Alam kong makasalanan ako at hindi ako karapat-dapat na humarap sa Kaniya. I humbled myself. I asked for forgiveness and strength. Ibinulong ko sa kaniya ang aking kahilingan. Habang umaagos ang aking mga luha ay tumatagos sa puso ko ang bawat salitang binibitiwan ko. Maalam pa rin pala akong manalangin. Nahihiya ako sa aking sarili pero alam kong may awa ang Diyos. He can love us even in our darkest times. He can save us even if we ar

sabay turo ni Sining sa pader na may nakadikit ngang quotes for life. "Hahaha siraulo! Napaniwala mo 'ko ro'n, ah? Akala ko favorite quote mo 'yon, eh, kaya kabisado mo!" bulalas ni Seb. "Pero kung words of wisdom para kay Jaq..." tinignan niya ako na para bang alam niya 'yong nararamdaman ko at alam niya ang sasabihin. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." she said straight to my face and gave me a bright smile after.

Muling binuga ko ang mabigat na hininga at napasapo sa noo sa sobrang pag-aalala na baka hindi ako magugustuhan ng mga kasamahan niya. Rinig kong bumuntong-hininga siya at sinandal ang sarili sa upuan para tignan ako. Ang dalawang kamay ay nanatiling nakapahinga sa manobela. "It doesn't matter if they like you or not. What matter most is that you like yourself. No one will like you the way you will like yourself," ayon na naman siya sa mga motivational at inspirational quotes niya. Hindi nalang ko umimik at piniling manahimik habang tinitignan sa gilid ng mga mata na paadarin ang sasakyan.