Replacement Bride Novels & Stories

He gave his brothers a half smile and went on. Kasabay ng tugtugin ay isa-isang sumalang sa pulang carpet ang mga abay. After everyone gets to their places, it's the bride's turn. Holding his breath, he fixed his eyes on her walking slowly between her parents. Smiling sweetly, she is bridging the distance to get to him, to get to his heart, at a consistent pace. Without this woman, perhaps, he was still lost in grief. Broken and ruined until the very least of his being will disappear. Without her, he couldn't be the same Ramses Andromida. "You find a diamond," bulong ni Vhendice matapos tapikin ang kanyang balikat.

Agad na pinalitan ang instrumental music ng Don’t say goodbye bilang bridal march ni Rihanna. Samantalang napaawang ang labi ng mga taong nanonood ng live ng biglang nag-iba ang lumitaw sa screen monitor. Tila mula sa action movie na pinanonood nila kanina lang, bigla na lang napuno ng puting usok ang buong screen monitor habang pumapailanlang ang nakakakabighaning kanta mula sa loob ng simbahan. Nang unti-unti itong hinawi ito ng hangin, agad na lumitaw ang napakagandang bride na suot ang swarovski crystal wedding gown.

"B-But—" "I know that you're a smart woman, Clare. Naiintindihan mo kung ano ang aking sinabi. Sana ay huwag ka nang umasa pa na hihiwalayan ko ang asawa ko dahil sa iyo." "She's nothing but a substitute bride, Keanne! Ako ang totoong bride mo! Why can't you accept that? W-Why can't you accept me the way you accepted that impostor?!" Puno ng pagmamakaawa at pamimilit ang tono ng babae.

Kinabukasan ay kumalat ang mga larawan ng kasal nina Anton at Gretchen sa internet: THE BRIDE AND GROOM REPLACEMENT OF THE CENTURY. Ipinahayag niya ang kakaibang karanasan sa isang isla na ideal place para sa lahat ng bride and groom. Ang babaeng totally stranger sa kanya sa isang last minute wedding. Sinabi niyang gusto niyang makalimot sa nangyari sa kanyang runaway bride sa halip Mexico natuloy ang kasal niya bilang replacement lamang sa isang kasal. Kakatwa sa larawan ang kanilang mga bisita. Mga aso ang nakaupo sa mga guests’ seats. Sila ang nagsilbing witness ng mga ito sa kanilang once in a lifetime wedding. Maraming nag-iwan ng comments at reaction emojis. Marami rin ang nag-share ng

Naroon ang bagong kasal na magkapareha dahil kinunan sa simbahan at kapwa nakasuot ng damit pangkasal ang mga ito. Minsan ay parang nakita niya ang sarili sa babaeng bride na namamasdan niya. Kamukhang- kamukha kasi niya at hindi maigpakakaila na anak nga siya ni Maristella Alonzo. Kinikilabutan siya habang matagalan niyang natitigan ang hawak na lumang retrato. Nagawi ang tingin niya sa mukha ng groom na naroon. Masasabing may taglay na katikasan at kakisigan. Nakadama siya ng lungkot at sama ng loob dito.

Ang tanging mayroon na lang sila ay ang mapait na nakaraan at ang mga galit ni Jam sa kaniya dahil sa ginawa niya, ‘yon na lang ang natitira. “Rain,” tawag ni Hailey na nakalapit na rin pala sa kanila. “Samahan mo ako, isusukat ko ang wedding ko at kailangan kita. Kaya ka sumama rito para tulungan ako at hindi para tumunganga lang diyan, hindi naman ikaw ang ikakasal kay Jam,” saad ni Hailey ay mataray na tumalikod sa kaniya. Huminga ng malalim si Rain at tumango, sumulyap lang siya saglit ay Jam at mabilis na sumunod kay Hailey… ang totoong bride, ang babaeng pakakasalan ni Jam.

I feel suffocated. “Are we going to proceed with the marriage?” tanong ni Mr. Cresio, dahilan para mabitawan ko ang hawak na kubyertos at gumawa iyon ng ingay. Napunta ang lahat ng tingin sa akin at mahahalata ang pag-aalala sa mukha ni Trisha. “I think Ate Citrine needs a rest.” aniya.

Marami pa siyang oras bago ang kasal kaya hindi niya kailangang magmadali Nag taxi lamang siya papunta sa venue at sakto namang tinawagan siya ni Zebby "Nasan kana?" Anang kaniyang kaibigan sa kabilang linya "Papunta na ako Zebby, nasa daan palang" aniya at sumilip sa labas ng bintana Maingay ang background ni Zebby nang magsalita ito, "Okay so basically, tumawag ako para ipaalam na nag backout yung partner mo sana sa bridesmaid, pero don't worry kasi nakahanap din kami ng papalit sa kaniya. Okay lang ba sayo?"

umaasang tanong ni Uriel sa akin habang nakaluhod at nakatingala sa akin. "Siyempre naman, oo. Nakasuot na nga sa kamay ko ng ilang araw ang wedding ring ay tatanggi pa ba ako?" nakangiting sagot ko sa kanya. Sa narinig ay mabilis na tumayo si Uriel at hinalikan ako sa mga labi sa harapan mismo ng aking mga magulang at kapatid na masayang-masaya para sa akin. Ngunkmit walang mas sasaya pa sa akin sa mga sandaling ito. Dahil hindi ko inaakala na ang substitute bride ay magiging real bride pala pagdating ng tamang panahon.

Sa mundo ng mga bampira ay madalas na gamitin ng mga kababaihan sa kasal ay isang itim o pulang gown subalit naiiba ang kay Amara. She is the first bride in history who is not happy in her wedding day. Wedding is a special event but for Amara this is a curse. “The saddest bride.” Wika ni Layla. Nanatili namang walang emosyon ang mukha ni Amara, malalim ang kaniyang iniisip. Ni hindi na rin siya nagpaayos pa ng mukha dahil bakit kailangan pang ayusin at magpaganda kung hindi niya kagustuhan ang kasal?