Resignation Quotes Novels & Stories

Hindi ko pinansin ang tanong nito, bagkus ay tahimik na lumapit ako sa kanyang lamesa. Mahinhin ang kilos na ibinaba ko ang resignation letter ko sa ibabaw ng kanyang lamesa. “Sir, mula sa araw na ito ay epektibo na ang pagreresign ko sa kompanya mo.” Sinasabi ko ito sa kanya habang nakatingin sa resignation letter ko. “Excuse me.” Dugtong ko pa, akmang tatalikuran ko na sana ito ngunit na tigil ang tangka kong paghakbang ng damputin niya ang resignation letter at pinunit sa mismong harap ko.

When I was about to grab the doorknob, there’s something came to my mind. “Nga pala,” tumingin muli ako sa kanya. “magreresign na ako.” “What?” he said, incredulously. “Sabi ko, magreresign na ako.” “Why?” “Magpapahinga.” simple kong sabi. “Nakakapagpahinga ka naman na rito, ‘di ba?”

“Napatingin ang buong pamilya kay Thomas, hindi naiintindihan ang ibig niyang sabihin. Inilapag ni Harvard ang kanyang mga chopstick at sinabing, “Kumalma ka Thomas. Magaling ka sa iyong kasalukuyang trabaho. Mataas ang sahod mo at wala kang kailangang gawin. Bakit ka biglang nagre-resign? May mali ba sa trabaho mo?" Nagbigay din ng payo si Felicia. “Pwede mo akong kausapin kung may problema ka, Thomas, huwag kang magresign ng biglaan. Hindi naging madali ang pag-alis ng tsismis tungkol sa pagiging maingat mong tao. Ang iyong pagbibitiw ngayon ay magpapakita ng masama sa iyong reputasyon." Tumingin si Harvard kay Thomas mula sa kabilang mesa. Hindi siya nasiyahan.

Itinaas nito ang kaniyang kilay, akala niya panalo na siya dahil doon. But no! She won't give him that satisfaction. Ngumiwi siya rito at umiling. "Malaki nga ang sahod dito, pero kung ganito ring mawawalan lang kami ng dignidad..." Binaklas niya ang nameplate sa kaniyang dibdib at marahas iyong ipinatong sa salaming mesa nito. "... I'm resigning." "No, you can't do that," anito na para bang natutuwa pa sa mga ina-asta niya. "You can't just leave, not when I told you so..."

"But-" "If you're protesting and defending the entertainment team, then pass your resignation letter. I don't want an employee who's getting too full of themselves just because they're recognized by people," walang reaksyon na sabi nito subalit dama niya ang bigat ng mga sinabi nito.

Ang kanilang mga salita ay maaaring maging mas hindi kasiya siya kung sila ay magpapatuloy. Naninigas ang bawat empleyado sa loob habang namumutla ang kanilang mga mukha. Si Rodney ay lumakad ng nakakatakot na may mapait na ngiti. “Gusto mong mag resign dahil may problema ang mata ko at kulang ang leadership skills ko? Gawin mo yan. Umalis agad. Kayong mga walang kwentang tao ay laging nakakasira sa paningin ko. Hindi niyo magagawa ng tama ang inyong mga trabaho, ngunit maaari kang magtsismis ng maayos. Bakit ko iingatan kayong lahat? Alis.”

he said, playfully. Tinaasan ko siya ng kilay. “I'm here to pass my resignation letter again!” Ibinaba ko ang hawak kong papels sa table niya. Kita ko ang pagkunot ng noo niya. “What is this for, Serenity?” biglang seryoso niyang tanong. “Oh please. Resignation because I want to get out of the company?” I explained sarcastically. “Come here,” utos niya. Iminuwestra niya sa akin na lumapit sa gilid ng desk niya.

Gusto pa rin niyang personal na ibigay iyon bilang respeto sa kumpanya. “Tapos na ang resignation mo?” tanong ni Ikay habang sumisilip sa cubicle niya. “Yeah,” sagot ni Catie na may kasamang tango, “Na-email ko na. May print din ako. Mamaya ibibigay ko.” “Grabe… ang bilis,” mahina nitong sabi. Ngumiti si Catie, “Minsan, kailangan lang talaga lakasan ang loob at i-let go na ang mga bagay na dapat, para… sa bagong simula.”

"Ibabalik ko na lang ang pera mo. Hindi ko alam kung paano pero ibabalik ko." "Ms. Reyes, sigurado ka bang sasayangin mo ang isa pang pagkakataon na ibinigay ko sayo?" "Pasensiya na. Pero tama ang kaibigan ko. Marami pa naman siguro akong choice para makakuha ng pera. Sa ibang paraan." "Kaibigan mo lang siya—" "Kaibigan ko siya. Hindi kaibigan lang. I don't want to be mean or rude pero siguro hindi niyo alam ang pakiramdam ng may kaibigan pero ako alam ko ang halaga nito. Kaya please, accept my resignation."

"Pardon?" "I'm quitting." Diretso ko iyong sinabi. Walang pag-aalinlangan. Napakunot ang noo niya. "You're resigning...pero nandito ka pa rin?" "Apat na araw akong halos hindi nakapasok dahil sa kaguluhang ginawa ng mga tauhan mo." Mariin kong sinalubong ang tingin niya. "Tambak ang trabaho ko. Hindi ako aalis habang may mga responsibilidad pa akong kailangang tapusin. Kapag natapos ko na ang lahat...ako mismo ang mag-aabot ng resignation ko."