Rest In.peace Message Novels & Stories

"Huwag mo nang isipin ang bagay na yan ngayon dahil gagawin ko ang lahat ng gusto mo, basta magpalakas ka lang at huwag mo kaming iiwan dito." A peaceful, genuine smile instantly broke across Lolo Gary’s pale face when he heard my words of confirmation, and his erratic breathing finally started to slow down into a normal rhythm. The medical monitors began to emit a more stable and reassuring sound, signaling that the immediate danger had passed because his mind was finally at peace.

‘Ito na naman…’ Binuksan ko agad. Sir Sebastian: Miss you. Simbahan tayo bukas. Susunduin kita. Napatitig ako sa screen. Mainit agad ang pisngi ko. “Grabe…” bulong ko, pero hindi ko napigilan ang pagngiti. Then— sunod na message. Sir Sebastian: Relax. Hindi kita papagodin. Promise. Nanlaki ang mata ko. “Ay, wow?!” napaupo ako nang tuluyan.

I am too old for this. "Make a wish, Adonis," sabi ng host. Lumapit si Adonis. Huminga. Pumikit. Ano ang wish ko? Company? Success? Meron na ako non. Si Amanda? Hindi ko na pwede hilingin yon. Peace, for now. "I wish for peace." Hinihipan niya. Nagpalakpakan. "Happy Birthday to you~" kinanta ng band.

--- Dahil hindi ko maalala kung kailan ako huling nagkaroon ng pangarap. --- Goals? Marami. --- Responsibilities? Mas marami. --- Pero pangarap? --- Wala. --- Hanggang sa makilala ko siya. --- Hindi ko iyon sinabi. Siyempre hindi. --- Sa halip ay ngumiti ako nang bahagya. --- "Peace." --- Napakunot ang noo niya. --- "Peace?" --- Tumango ako. --- "Just one day." "Walang trabaho."

Ito ang dahilan kung bakit ilan sa mga katulong ay hindi tinatanggihan ang alok sa kanila ni Peace; inaabangan pa nga nila ito. ‘Haha! iniisip naman kita ngayon, hindi ba, Jean?” Ngumiti si Peace at mapusok na dinagdag, “Oo nga pala, maglinis ka ng maayos at palihim kang pumuslit sa kwarto ko mamayang gabi. Lalakbayin ko ang buhay kasama ka, ano sa tingin mo?”

Nag-upload lang siya ng larawan ng tasa ng kape sa desk niya. Sa gilid ng picture… Bahagyang kita ang suot niyang singsing. Caption lang ang isinulat niya. “Peace is expensive. Good thing I can afford it.” Walang pangalan. Walang patama. Pero sapat na iyon. Ilang segundo lang… Sunod-sunod na ang comments. “ATE SINO NAGBIGAY NG RING?” “Soft launch ba ’yan?” “Waiting sa reveal!” “Pahingi ng update!”

Well, at least I thought so. Sa buong misa ay focus kaming pareho ni Tanya sa mga salita ng Diyos. Sa parteng nagsasabi na ng “peace be with you” lang kami nagkatinginan. Bukod roon, wala na. Nang matapos ang misa, saka ko pa pamg siya nalapitan. Inuna ko muna ang parents niya, nagmano sa daddy niya at b****o sa mommy niya. Ganoon din siya sa magulang ko.

Napangiti ako na may voice message na agad siya sa’kin. “I miss you.” Maikling salita na nagpagalaw sa mga paruparo sa tiyan ko. Agad akong nagtipa ng mensahe para sakanya. Ako: Good morning, kakadating palang naming. Sobrang nakakapagod ang biyahe. I miss you too. Pagkasend ko no’n ay napayakap ako ng mahigpit kay Ice Bear. Jay: Rest don’t stress yourslelf. Matulog ka na gabi na diyan. Goodnight, I love you.

Haha Speaking of "I am going to be crazy", pati ba naman dito sa Chat room ay ginugulo ng Elias Tan na yon ang isip ko? - I need peace of mind, please be quite guys!, reply ko sa mga ito -Ay ang bitter ng lola nyong walang dilig, reply ni Jonas sa message ko. -Pwede mo naman i mute ang notifications para hindi ka maabala @Seraphina, mention sa akin ni Samantha -My bad, hindi ko naisip yon.Sorry

Palaging may umeeksena na para bang alam niya 'yong oras kung kailan ko gagawin ang bagay na 'yon. Bigla akong natauhan no'ng biglang tumunog ang notification ringtone ng cellphone ko. Lumapit ako sa aking higaan at kinuha ito, agad kong tinignan ang notif at isang message na naman mula kay Sining ang natanggap ko. Sining Fedeli: The rain will stop, the night will end, the hurt will fade. Hope is never lost that it can't be found. Pinagsasabi na naman ng isang 'to?