Rest In.peace Message Novels & Stories

"Pero paano kung bumalik siya? Paano kung ang 'orihinal' ay hindi talaga namatay?" Kumunot ang noo ni Kristoff. "Ano ang ibig mong sabihin?" "May nakuha akong signal kagabi," mahinang sabi ni Sebastian. "Isang encrypted message na pumasok sa internal comms ko habang nagre-reboot ang system ko. Sabi roon... 'Salamat sa pagpapanatiling mainit ng aking pwesto, kapatid.'"

Naabutan ko si Rico na nag-aayos ng security log sa kanyang phone. "Boss," tawag niya. "Bakit?" "May pumasok na notification. Isang anonymous message sa encrypted line natin. Wala itong sender, pero isa lang ang nakasulat." Inabot ko ang phone niya. Sa screen, may tatlong salita na nakasulat sa Italian: "Goditi la pace." (Enjoy the peace.) "Galing kay Lorenzo?" tanong ni Rico. "Malamang. O baka sa mga 'kaibigan' niya rito sa Baguio," sagot ko. "Huwag mo nang ipakita kay Isabelle. Let her enjoy this night."

“Bakit siya nandito?” Hindi siya sumagot. Sa halip, biglang namatay ang ilaw. Umalingawngaw ang isang boses mula sa speaker. “Finally.” Napayakap ako kay Adrian. “Matagal ko kayong hinihintay.” Nagliwanag ang isang pulang ilaw sa kisame. Lumabas ang bagong mensahe sa screen: FIRST NIGHT — PHASE TWO ACTIVATED. SUBJECT 01 AND SUBJECT 02 REUNITED.

biro niya. “Never. Evidence-based compliment.” “Evidence-based? Abogado ka nga.” Sa biyahe, unusually tahimik ang kalsada. “Parang masyadong smooth ‘to,” sabi ni Cesca. “That’s called peace,” sagot ni Seiichi. “Last time, binugbog tayo ng jeep horns at bus exhaust.” “Peace is suspicious. Baka prelude to chaos.” “Not tonight,” sabi niya, confident.

sabay peace sign. " 'Wag munang uulitin 'yon, aatakihin ako ng maaga sa 'yo eh." tumango lang ako. "Mag-ga-gabi napo 'nay, 'di po maaga ngayon." "Aba! Lokong bata, ka ah! Pinipilosopo muna ba 'ko ngayon ha?" taas kilay n'yang tanong. "Peace po, 'nay. Mwuah." halik ko sa pisnge n'ya.

Namatay ang mga ilaw ng drones bago muling umilaw ang mga ito. Lumitaw ang isang mensahe. "Finally Home." Napahawak ako sa bibig habang naiiyak. “We're finally home. You're my home too, Rio,” bulong ko. — The End —

╔.★. .═══════════╗ 𝗝𝗔𝗬𝗣𝗘𝗜'𝗦 𝗠𝗘𝗦𝗦𝗔𝗚𝗘 ╚═══════════. .★.╝ My Dearest Readers,

Maraming SANA. Umusal ng taimtim na panalangin si Jade matapos pumikit. Inalala niya ang mga nakaraan. Kahit may bahagi na masakit, nagkaroon din naman sila ng sandali na puno ng kasiyahan. They created happy moments kahit sa maikling panahon. "Rest in peace. I'm okay now. Salamat sa lahat."

saka nagpeace sign dito. Tyron got puzzled, di niya nakuha ng direcho ang sinabi ng dalaga before siya binigyan ng peace sign. Did she say "iloveyou"? walang tunog but it looks like that. She utter the word without hesitation, parang kusang lumabas bigla sa bibig nito pero walang sound. He look at her, and she looks happy and full of energy kahit magmamadaling araw na parang hindi inaantok. Kasalukuyan niyang binibigyan ng instruction ang bata habang nakaupo sa gilid ng patient's bed.

Hindi ko alam kung anong gusto ko. Hindi ko alam kung sino ako ngayon. Pero… “I just want peace,” sagot ko. Tumango siya. “Then stay,” sabi niya. Simple. Diretso. At sa pagkakataong yun yun lang ang kailangan kong marinig. Hindi plano. Hindi solusyon. Kundi pahinga. Napabuntong hininga ako. “Okay,” sabi ko. “At least for now.”