Retorcido นิยาย & เรื่องราว

Ngunit bahagya akong natigilan nang mapansin kong titig na titig siya sa mukha ko. "Hey! May dumi ba sa mukha ko?" sita ko rito. "Wala. May bigla lang akong naalala." Aniya, dahilan upang mag-angat ako ng kabilang kilay. "Yo-'yong boses mo kasi parang may kapareho eh." Giit pa nito. "Oh really?" "Pati 'yong pag-angat mo ng kilay, katulad na katulad niya kasi eh." Dagdag pa ni Nicolo.

Tila pinanawan ako ng ulirat sa kakaibang hatid ng dila nito sa aking gitnang bahagi sa may hita. Naglumikot ang aking balakang sa sobrang kiliti at tensyon na namumuo sa ginagawa nito. At kumawala na nga ang pinipigilan kong ungol. Damn! Naramdaman ko kung paano naglumikot ang mapagparusang dila nito sa gitna ko. Walang-tigil ang malakas kong ungol. At napahawak ako nang mahigpit sa mga palad ni Orson na kasalukuyang mahigpit na nakahawak din sa aking magkabilang palad.

Carmella Mabigat ang katawan nyang bumalik sa Del Castillo matapos ang nangyari ng isang araw. At alam nyang marami pang ganoong eksenang mangyayari kung hindi pa sya aalis sa Del Castillo Resorts. Pero hinde, pinangako nya sa sarili na tatapusin nya ang sinimulan sa Del Castillo Resorts at tulad ng plano aalamin parin nya ang katotohanan na nais nyang malaman. May dalawang linggo pa sya para manatili sa Del Castillo Resorts at kung matapos ang panahon na yon at wala paring sagot na makita, susubukan nyang itanong muli sa kapatid ang nangyari noon. Lalo na ngayon dahil na iinvolve ang damdamin nya kay Aiden na pinipilit nyang iwaksi pero sa tuwing nakikita nya ito ay hindi maiwasan ang saril

Tila ito isang babala na ibinalik na ang lahat ng pader at grid na kanilang binuwag. Kung tutuusin, naiinis si Lauren sa sarili niyang reaksyon. In her point of view, hindi naman talaga siya dapat maapektuhan ng ganito. Wala namang opisyal na namamagitan sa kanila. Walang commitment, walang label, at walang pinanghahawakang pangako. Maaring isang simpleng halik lang iyon na dala ng matinding puyat, ulan, at bugso ng impulses matapos ang mahabang gabi ng trabaho. Isang structural malfunction kumbaga.

Anong masama kung gusto niyang kagatin ang Adam's apple niya? Walang epekto ang matigas na tono sa kakaibang sitwasyon, at mas parang nagbibiro lang. Ang Adam's apple ni Rico ay gumalaw pataas at pababa, at ang tunog ay umabot mula sa kanyang lalamunan, "You don't find comfort in this?"

Mas humigpit ang pagkuyom ng kan'yang mga kamao sa mga nalaman. "What's your plan?" maya-maya pa tanong nito. Matalim ang mga tingin na tumingin s'ya sa kawalan. "I will give them a dose of their own medicine to taste!" matigas na sagot n'ya rito. "That's sounds scary," natatawang sabi ng kaibigan. "They miss up a wrong person boo. Mas pinadali nila ang mga buhay nila dahil sa ginawa nilang pagkalaban sa isang Toretto."

Nagising na lang ako nung may naramdaman akong gumalaw. Pagtingin ko, it was Trojan. Nagulat na lang ako dahil sa posisyon namin. He's hugging my back dahil nakatalikod ako sa kanya.

I paused, thinking over what he said. “Alright. Basta ikaw bahala sa expenses. Tsk.” Napatawa naman ng mahina si Reid dahilan para mas tumaas ang kilay ko. May saltik talaga itong lalaking ‘to. Minsan malamig, suplado, nakakainis, tas biglang tatawa, ngingiti. Parang ewan lang. Tinalo pa ang babae sa mabilis na pagpalit ng mood. ***

T_T ---

saad ko habang ang mga kamay ko ay mabilis na namilog sa isang kamao. "I will not let these scumbag wealthy spoiled brat get away with what they have done with you. Malaman ko lang talaga na may kinalaman sila sa pagkawala mo, I swear, I will not stop. Not until I saw them crumbling down into pieces."