Reverie Novels & Stories

Ang tindig niya, ang pakiramdam na binibigay niya sa akin—it never changed, and I’m afraid it never will. Sa gitna ng nagkukumpulang mga tao at sunod-sunod na ilaw, he was all that I could see. In the centre of this disarray place, my eyes were locked in him. His eyes, hazel pools that once drew me into the bright side of life. "How can this be..." A tear fell from my eye, a silent witness to my disbelief. Kahit pagkatapos ng ilang taon, ikaw pa rin.

Litaw na litaw ang kanyang makikinis na hita na kahit sino naman ay mapapatigil kapag nakita siya. Nasisiguro niyang tutulo ang laway nito dahil sa itsura niya ng mga oras na iyon. Dinampot niya na ang kanyang mga gamit pagkatapos ay mabilis na inilagay sa kanyang purse. Aalis na siya. Bago siya umalis ay tiningnan niya muna ang suot niyang relo, halos isang oras na pala ang lumipas sa itknakda niyang oras ng pagkikita nila at hindi niya napansin na ganun na siya katagal sa harap ng salamin. Bago siya humakbang paalis doon ay muli niyang tiningnan ang kanyang repleksiyon sa salamin at pagkatapos ay napabuga siya ng hangin. Sana lang ay makauwi pa siyang buhay. Pagkatapos nito ay dali- dali n

The golden light wrapped around the city like a gentle cloak, chasing away every last trace of gray mist. The air smelled sweet with blooming vines and damp stone, and the silence that once felt heavy now hummed with quiet life. People stepped fully from the shadows families, elders, young ones and their faces bright with wonder as they touched the walls, breathed deep, and embraced one another as if waking from a centuries-long slumber. Trev stood beneath the great tree, watching it all. The relic rested deep within its core, glowing in perfect time with his own heartbeat. He felt lighter than he had in ages no secret burden, no quiet fear of failing some impossible standard. He was just hi

Umupo ako sa kama at kinuha ang laptop ko, gusto ko mo ng Erelax ang sarili dahil nakakapagod ang araw na ito. Wala akong balak lumabas rito sa kwarto dahil baka ako na naman ang pagbuntungan ni Adam sa inis Niya dahil sa lakad niya na hindi natuloy. Hindi ko alam kong bakit pero nakakainis lang hindi ko naman kailangan ang tulong nila bakit pumunta pa kasi sila doon tapos saakin ibubuntong ang inis. Gusto ko ng matapos ito, gusto ko rin ng normal na buhay hindi yong ganitong grounded sa lahat.

Bagkus ay tila mas lumalim pa nga. Bumangon siya at tinungo ang mini ref upang kumuha ng malamig na tubig. Pagkatapos ay tinungo niya ng veranda upang sumagap ng hangin. Naupo siya sa isang rocking chair na naroon at inilapat ang likod sa sandalan nito at pansamantalang ipinikit ang mga mata. Pasado alas tres na at ilang oras na lang ay magsisimula na namang mag bukang-liwayway. Malamig ang ihip ng hangin at napayakap siya sa kanyang sarili. Napabuntong-hininga siya at hindi maiwasan na muling bumalik ang kanyang ala-ala ilang taon na ang lumipas. Kung paano siya nawalan ng pag-asa at muling naging bagong tao. Kung paano niya muling hinangad na mabuhay upang mabigyan lamang ng nararapat na

"Ang sabi mo may gusto ka sa akin. Kaya nga nangliligaw ka dahil gusto mo ako, 'di ba? Pero ang sabi ko huwag mo na akong ligawan total alam ko naman na niloloko mo lang ako. But you insisted na liligawan mo ako. Pero anong ginagawa mo? Pinagsabay mo talaga kami ng babaeng mahal mo?" "Totoong may gusto ako sa 'yo. I like you a lot. I took a risk to confess because I didn't want to regret it kung ano man ang nangyari noon. I didn't want that to happen again. But you rejected me, Caroline. You're stopping me from courting you because you have someone else in mind, and it's not me. Para akong pinagsakluban ng langit at lupa pagkatapos kong marinig ang mga binitawan mong salita kaninang madaling

medyo tumaas ang boses nito, nagulat pa ako sa ginawa nito. Kasingbilis nang hangin na lumapit ito sa'kin at heto na mismo ang kusang nagtali sa maliit kong bewang para pagtakpan ang sarili kong tagos. My heart beating fast. I could hear my heart, beat like a drum. Oh, damn! I could smell his familiar scent, sending me an electrifying heat of intimacy. Oh, gosh!

Marahas na napabaling si Reverie sa kasama at sa puntong iyon ay hindi na niya sigurado kung may sentido kumon pa ba ang utak niya para tumalon sa ganoong uri ng set-up. She'll fucking use other man to forget Nigel. Forget Nigel, seriously? Iyon ba talaga ang rason o baka gusto mo lang na may mapatunayan sa sarili mo? Libak ni Reverie sa sarili. Paano ba siya napunta sa ganoong klaseng buhay? She should be back to France for Christ's sake and shouldn't be in the state of deliberation and asked Zurick to do her. She's completely out of her mind.

Napahiyaw ako ng maramdam ang matigas na bagay sa kaibuturan ko. "Crap!" I heard him curse multiple times and whispered, "Tell me to stop," Umiling ako at niyakap siya. Gumalaw siya ng mabagal hanggang unti-unting bumilis. Napaluha ako at yumakap sa kanya ng mahigpit. It is the first time I have experienced this thing with great pleasure and memorable—I will treasure it forever that I surrendered it to the man I love. Even though I know he will never love me back, I still choose to give him my everything. For me, this is a special night that I will call lovemaking. Naramdaman ko ang lakas ng tibok ng puso niya at hinalikan ako sa noo. Humiga siya sa tabi habang nakapikit. Tumingin ako sa kan

Para bang bigla siyang kinabahan, what if pumalpak siya sa pagpapanggap nya? "Hwag kang mag-alala next next week pa darating si lolo may two weeks ka pa para mag handa. Mabait naman si lolo tsaka kasama mo naman ako kaya hindi ka kakabahan." Parang gumaan ang pakiramdam ni Celeste sa narinig nya mula kay Caleb.