Reverie Novels & Stories

Sa buhay palaging nasa huli ang pagsisisi. Kahit gusto nating ibalik ang nakaraan na sana hindi na natin ginawa ang isang bagay ay sasampalin tayo ng realidad na hindi na ito puwedeng maibalik. At ang tanging maiisip na lang natin ay ang pagsisisi. Kaya nang napatingin ako sa hawak ko ay gusto kong sumigaw sa inis, lungkot at pagsisisi. I couldn't imagine I would be experiencing something I dreaded all my life.

Binuksan nito ang glass door at pinatingin ako sa baba. Wow!...... it's breathtaking. "I remember you have this addiction to a sunflower. Lahat ng mga gamit mo noon may sunflower design, yung notebook mo punong puno nang drawing na sunflower. W-when you suddenly disappear, nagpagawa ako ng garden dito. Wala akong nilagay na bulaklak maliban sa sunflower so i can still feel your presence kahit na w-wala kana......" napakagat ako ng labi at pinigilang wag mapaluha.

Kalaunan ay naintindihan ko rin ang lahat ng dumating si Architect Vesper at in-explain sa 'kin ang lahat. Inilibot ko ang paningin sa paligid habang pinagmamasdan ang payapang dagat. Back then, whenever I see water that comes from the sea, Fear will enveloped my system. Everything would play back as if it just happened a while ago. Nakakatawa dahil lahat nang 'yon ay nalampasan ko dahil kay Styx.

His eyes were so filled with spite, anger, and resentment, that it almost brought me to my knees. I felt anger through Armando Teng’s eyes, and if looks could kill, I would have been dead.

Binaba ko ang bote at tinitigan ang lamesa. "It's indeed true that time moves faster as it nears the end. Kapag masaya ka hindi mo napapansin ang oras, tsaka mo lang mapapansin kapag lumubog na ang araw, kapag nag-aagawan na ang liwanag at dilim. Dati, gustong gusto kong makita ang paglubog ng araw, pero ngayon? Ayoko na. Natatakot na 'ko kung ano ang mangyayari sa susunod na araw o bukas. Nakakatakot maging masaya ngayon kasi alam mong may masakit na kapalit," wika ko at yumopyup sa lamesa.

Demonstrating mastery, as if he was the king of all the bees, sipping the sweetest nectar from the fresh flower. Sa pakiwari niya ay tila siya nanininggas na apoy na gustong maglagabgab sa subrang init anumang sandali, sanhi ng matinding pangangailangan na nais bumalasik sa kanyang kaloob–looban. “Oh, my God. Michael!” she shouted his name in delirium.

Muli siyang napaupo sa damuhan at doon binuhos ang lahat ng sakit na nararamdaman. Ang paligid niya sa isang iglap ay biglang nagbago. Ang dating waterfalls na tila mga krystal na kumikinang ang tubig kapag natatamaan ng sinag ng araw ay nawala. Wala na doon ang waterfalls maging ang ilog na naging saksi ng kanilang pagmamahalan. Ang mga magagandang mga halaman at bulaklak ay mga lanta at tuyo na. Ang kubo ni Levi ay sira-sira na at tila pinaglipasan na ng matagal na panahon.

Ilang beses ko rin nakitang gumalaw ang adams apple niya dahil sa ilang beses na paglunok. Ilang beses akong kumurap at umiwas na agad ng tingin bago pa tuluyang bamaba ang mga mata ko. I can’t believe I had the chance to kiss this man that time. Sana ay nasa tamang katinuan ako ng mga panahon na iyon para naman malinaw sa alaala ko ang pakiramdam. Eh?

natatandaan mo pa ba n'ung tayong dal'way unang magkita panahon ng kamusmusan sa piling ng mga bulaklak at halaman doon tayo nagsimula mangarap at tumula natatandaan mo pa ba inukit kong puso sa punong mangga at ang inalay kong gumamela magkahawak kamay sa dalampasigan malayang tulad ng mga ibon ang gunita ng ating kahapon. " Tama na yan!" Singit ni Cindy sa mga kumakanta dahil hindi niya na matagalan ang mga naririnig at nakikita dahil parang sinasakal siya sa sakit. Humarap siya sa asawa nang nakangisi at saka namulsa. Inilipat ang tingin kay Isabelle saka muling ibinalik sa asawa.

PAKIRAMDAM ko ay mabibiyak na ang ulo ko dahil sa sobrang sakit nito. Habang nakaupo ako sa gilid ng aking kama ay napadako ang tingin ko sa orasan na naroon sa dingding. Kapagkuwa'y namilog pa ang aking mga mata nang makita kong alas diyes na pala ng umaga. Nagmadali akong lumabas ng silid at muntik ko pa nga'ng mabunggo si Tita Ester.