Rewind In Tagalog Novels & Stories

"Paalam" 🎵 Torete, torete, torete ako Torete, torete, torete ako Torete, torete, torete ako Torete, torete, torete sa'yo Torete, torete, torete sa'yo 🎵 After she said that, she started walking away as the tears started rolling down to my cheek. 🎵 Ilang gabi pa nga lang Nang tayo'y pinagtagpo Na parang may tumulak

Lumilipad kasi ang utak ko sa kung ano-ano ang iniisip. "I'm sorry, pasensya na po. I'm sorry po," nakayukong sabi ko. Mabuti na lang at wala siyang dala dahil kung hindi ay baka magbabayad pa ako. "It's you again." Itinaas ko ang tingin ko nang marinig ko ang malamig na boses na 'yon medyo paos ito ngayon. Okay pa siya kanina, ha. Bakit namaos yata siya?

Nagsimula na muli siya sa pagkwekwento. "Mabuti na lang noong panahon na napansin nila na hindi na ako nagpupumiglas at lumalaban. Hinayaan na nila akong gawin ang gusto ko, ngunit may pagbabanta sila na kapag hindi ako umuwi ng bahay hahanapin nila ako at papatayin. Noong una natakot ako, pero habang tumatagal nagsasawa na ako. Gusto ko na talagang malayo sa poder nilang dalawa. Kaya noong kinagabihan, lumayas ako sa bahay dala ang pera na ninakaw ko sa wallet ni Daddy. Nagpakalayo-layo ako. Hindi ko alam kung saan ako tutungo, ang gusto ko lang naman ay lisanin ang bahay namin at ang mga walang halang na kaluluwa na pamilya. Ang huling lugar na pinuntahan ko ay ang Bicol, minsan na kami na

Tanging tunog ng kobyertos na tumatama sa babasaging plato ang maririnig. "Gusto ko lang humingi ng sorry sa inasal ko kanina. Hindi ko sinasadya, marahil ay pagod lang ako kaya nasabi ko yun." wika niya. Nag-angat ako ng tingin at sinalubong ang titig niya. Himala! Marunong palang humingi ng sorry ang isang Jarred Raqueza. Akala ko nakalimutan niya na ang bagay na yun. Ngumiti ako sa kaniya. Wala namang dahilang para diko siya patawarin.

Naglabas ito ng 500 piso at iwinagayway iyon sa hangin. Nagkagulo sa room namin pero kalmado lang ako at wala akong hiya na naramdaman. Kailan naging kasalanan ang maging mahirap? “Asin!” “Toyo!” “Mantika!” “Alamang!” “Bagoong!” “Nilagang gulay na isinapaw sa sinaing!” “Niyog? Yong kinayod!” “Seafoods kapag hibas sa laot!’

) "Alam nyo po ba kung san nakatira si Aleng Paty po?" "Unsa?" (Ano?) "Taga manila ka dong? Di ko kabalo masyado og tagalog man." (Taga manila ka ba? Hindi ako masyado marunong ng tagalog) Ayy oo nga pala nakalimutan ko saglit na dapat mag bisaya ako. Napakamot nalang ako sa ulo. "Salamat nalang. Sige mo una nako te." (Sige salamat nalang, mauna na ako)

May sinindihan na kandila si Lola Lou, super bango. "Kailangan nating mag-concentrate para mas malinaw ang makita ko." "Pero tapos na po 'yong kanina-" "Uulitin natin, hija. At mas malayong paglalakbay ang gagawin ko." Uulitin? Matagal 'yon, e! No! Ayoko! Gutom na ako! I want to go home na rin! "Okay po. Gets na gets ko! Hehe! Puwede pong five minutes lang?"

Leche dez! Inirapan ko lang si hilaw para hindi niya akk mahalata na kinikilig. "Ewan ko sayo! Gagu!" Napansin ko pang nakangisi siya. "Gagu means yes..." wika pa niya. Bahala siya sa buhay niya! Magw-walk out na sana ako ng makarinih ako ng pagsinghap at til, kasabay nun ang malakas na kalabog. Mabilis akong napalingon sa harapan.

I stated while shaking my head repeatedly and tears streaming down my cheeks. --- Terms used: -Rine, dine: same with roon and dito -Ike: Ikaw ay -palusong/pauwi: pabayan -paahon: pauwi na ng bahay

Kahit si kuya na bihasa na at matagal nang magaling sa lahat ay nag ttraining padin "Kailan kaya umpisa ng akin, gusto ko na din bumalik" Laurice looks at me saka binuksan ang pinto sa passenger seat at sumakay nadin ako sa drivers seat, inistart ang engine at sandali na pinainit ang makina ng kotse "Babalik ka din naman pero mga five days pa. Baka kasi mabinat ka at nilason ka nila diba, kailangan mo makapag pahinga" i pout and start driving "Gusto ko na kumatay ng instek na panget" i mumble and laurice chuckle