Roaming Around In Tagalog Novels & Stories

Pakiramdam ko ay minsan na akong nakaapak sa lugar na ito hindi ko lang maalala kung kailan. Hindi ko malaman pero netong huli ay kung anu-ano ang lumutang sa balintataw ko na hindi ko kayang ipaliwanag at wala akong ideya. Sa isiping iyon kusa akong nanlumo. Pinagsakob ko ang tuhod saka ko pinagpahinga ang noo doon. . "Hey! Don't run too fast, Robi!" Dinig ko na boses mula sa kabilang ibayo. Baritono na tila pamilyar sa aking tainga.

Doon ko lang napansin na ansakit sa balat ng init kaya pala sila naka long sleeves "Englishera pala iyan Karyo , halatang Mayaman at naligaw lang dito, mga Taga Manila " Nagtawanan sila , teka Anong meron hindi ba nila alam na naiintindihan ko sila .Napangiti ako ng awkward dahil wala ako sa mood para magalit "Sorry po pero nakakapag Tagalog naman po ako " bigla akong nahiya nang Ngumiti ang Manong na halos katabi ko na

seryosong turan ni Orion. Nakangangang patango-tango naman si Ravi. “Papa, ni-gaying ka po mag-ingwish. Minsan ni-hurt na po ang head ko po kasi minsan pero okie yang po kasi matayino po ako.” Mabilis naman nagbago ang mood ni Orion dahil tumatawa na siya ngayon. “I’m sorry, Ravi. I’m really confident and fluent in speaking in English, especially since I was born and raised in Italy, but I could understand what you were saying. However, my Tagalog and Filipino words whenever I’m speaking weren’t that fluent.”

Ngumiti naman ako sa kaniya nang mapang-asar. "Yes, it means Dyosa in tagalog, kung hindi mo pa rin naintindihan." Sagot ko at bumaling na kay Reigan. Ang boring makipag-usap kay Sabrina. Weak ma-mlastik, play victim pa sa harap ni Reigan. Halata namang nagpapansin siya sa tatay ng baby ko. "Pasok na, magpapahangin lang ako rito sa labas." Napaayos naman siya at sinulyapan pa 'ko bago pumasok.

"Siguro iyong bird niya iyong nami-miss mo." "Loka!" Lalo akong natawa. "Pero shige na nga!" "Ay! Daks ba? Si Alele super duper daks!" "Tado!" Sinipa ko iyong ilalim ni Elisha. Lalo akong natawa nang makita kong clueless na clueless sa akin si Rom. "Mommy you are speaking, Tangalog again. I cannot understand you and Mama Lisha." "Baby, it is Tagalog." I kissed him. Muli akong napatingin kay Kairos nang ibato niya iyong phone niya sa lake. Ano na naman ang problema nito?

sagot ni Romero habang umuupo sa tabi nila, "ang buhay ay tulad ng dagat – may mga alon na humahampas, may mga panahon ng katahimikan. Pero sa huli, ang mahalaga ay kung paano tayo lumalangoy sa gitna ng mga pagsubok." Isang kakaibang ingay ang narinig mula sa labas – mga yapak ng maraming tao. Maya-maya pa ay may kumatok sa kanilang pinto. Nang buksan ito ni Romero, tatlong binata ang nakatayo sa labas, may dalang mga bulaklak at prutas. "Magandang gabi po," bati ng unang binata. "Para po kay Sara ang mga ito."

ngiting tango niya " Ingat anak! ". ngiting sabi ni Mama " Akala mo naman talaga pupunta sa malayong Lugar...ang dami ng gamit mo..parang hindi kana babalik sa bahay niyo ". salita ng driver ko este ni Dan Syempre diba kapag ikakasal ka..doon kana titira sa bahay ng lalaking mapapangasawa mo? " Psh...malay natin diba?at syempre nakakahiya naman sayo..tas baka magalit ka nanaman kapag sinuot ko yung jogging pants at t-shirt mo ". taray ko sakanya

"Anong ginagawa n'yo d'yan?" May isang malaking boses na nagsalita at mabilis nitong nakuha ang atensyon ko, mga Guerrero! Napaatras ako dahil hindi ko sukat akalaing na mabilis silang makakarating dito sakay ang kanikanilang kabayo. Katulad din sila ng Guerrero ng mga taga-Rialacande pero sila ay may malagintong kulay ng mga s*****a at isang logo na ngayon ko lamang nakita.

Kahit nahihiya, hindi na ako umalma nang si Lola Guada ulit ang nag-abot ng pamasahe sa traysikel. CASA GUADALUPE ang nakasulat sa signage na mababasa sa labas ng bakuran na aming pinasukan. Mula rito sa nilalakaran namin ay maririnig ang mahihinang hampas ng alon. Malamig ang simoy ng hangin at maganda ang sikat ng araw. Maraming mga puno ng niyog ang nakapalibot sa lugar. "Pasok ka sa aking munting bahay." Anyaya ng mabait na lola sa akin.

Kasama niya si Roxy, ang secretary ni Maam Rowena, ang HR namin na ngayon ay may mga kasama ding mga bisita. Umalis muna ako sa maingay na paligid at gusto ko ng tahimik. Naglalakad ako sa gilid ng dagat kasabay ng magandang hatid ng mga bagsak at alon ng tubig. Masarap din ang yakap ng malamig na hangin ng may marinig akong biglang umungol sa mga halaman malapit dito. Napalingon pa ako sa paligid at baka may nagtritrip lang sa akin pero wala akong nakita.