Rosemarie Rizzo Parse Novels & Stories

Pagkabi ni Roi ay tinanggal niya ang sinturon at inilabas na agad ang kanyang ari. Napalunok ako at kahit anong gawin ko ay hindi ako makawala dito! Ibinuka niya ang hita ng dalaga at ipinasok niya iyon at halos mangiyak-ngiyak si Rizza! Sa bawat pagpasok ni Roi kay Rizza ay gigil na gigil ito. "Ano? Masarap?" agad na sabi ni Roi at ang kanyang boses ay parang nag iba. Parang naging demonyo!

Tinakasan na nga yata ako ng bwisit kong caro! *** MARGAUX WAS DOING HER BEST TO STAY COMPOSED. Gusto na niyang halughugin ang buong hotel, pero ayaw naman niyang mapahiya ang kaharap. Hindi niya pa rin masabi kung bakit parang nagulantang si Rome nang makita si Mr. Rossu. Kaso nagkasubuan na eh— solo-perfomance na lang. "You look gorgeous tonight, Mr. Rossu." She continued flashing her fake smile." Anong ginagawa ninyo rito? I mean —"

Well, everyone knows that Solomon Howard married her mother, Mary Ramos. “It’s nice to see you, Miss Madison Brown!” bati nito kay Madison. Hindi na nagtaka si Madison na kilala siya nito. Agad siyang yumuko at lalahadan sana niya ito ng kamay pero mabilis siyang nahila ni Rocco paupo sa isang swivel chair katabi ng upuan sa kabisera ng lamesa. Damn this rude man!

Muli niyang naalala ang pinag-usapan nilang dalawa kahapon lamang. Biglang nagpaalam si Ross na may gagawin lang, at naiwan naman sina Rizzy at Caesar. Caesar could not help but stare at Rizzy’s revealing outfit. Hindi na siya nakapagpigil nang sandaling iyon. Caesar quickly grabbed Rizzy’s neck and pulled her into a kiss.

"No, gaya mo, gusto ko rin bantayan ang anak ko" "Natin, Roxanne, natin" sabat ni Lorenzo. Mahinang napatawa na lang si Vanessa sa tabi ko. As Marisse lay, still unconscious in the grandeur of the big mansion, a sense of tranquility enveloped the room. The soft glow of the moonlight filtered through the windows, casting a gentle light on her serene face. Nearby, Vanessa, Roxanne Bautista, and Senator Lorenzo Bautista, stood silently, her gaze fixed on Marisse, a mix of emotions swirling in her heart.

Isang simpleng mangingisda na ang tanging pangarap ay ang magkaroon ng masaganang huli para sa kaniyang pamilya, ngayon ay pilit kong idinadamay sa isang madilim at magulong mundong hindi niya kailanman maiintindihan. "Rosa..." pabulong kong tinawag ang sarili kong pangalan, umaasang ang pagiging ordinaryong babae rito sa Casiguran ay sapat na para burahin ang pagiging Rosita ko sa Maynila. Ngunit ang mga salita ni Vito kahapon ay tila isang malaking sampal na nagpagising sa akin mula sa isang magandang panaginip. Paano ako magiging si Rosa kung ang bawat gabi ko ay pinupuno pa rin ng anino ng isang Alexander Zaviere? Paano ko sasabihin kay Kiko na ang lalakeng tinutukoy ni Vito ay hindi lan

Hindi ko akalain na gagawa agad ito ng hakbang kahit hindi ko pa sinasabi. "What did you find out?" "She's Rosa Giana Camorra. Anak talaga siya ni Giovanni Alfono Camorra. Pero ang nakakapagtaka lang, Jordan and Rosa have the same age and height, and they have the same face. Tiningnan ko rin ang background niya kung may kakambal ba siya pero wala. Lahat ng impormasyon sa kanya ay malinis at wala akong butas na nakikita."

Bumulusok sa kanyang pisngi at napahagulhol sa kumpirmasyon nito. Pumamewang si Gozar na para bang nagpipigil na ibitay siya sa patiwarik dahil nakakaawa na siya. “Ikinulong mo siya, you hear me? Walang ginawa sa ‘yo si Rosemarie. You caged her at sh!t of the apartment and violently raped her. F uck you! That girl is innocent. Did you see how kind she is?” “I’m sorry.”

ani Mang Phillip sa kanya ang makita siya nun sa sariling aparato sa lobby. “M-May naghahanap po sa inyo, boss. Si Rosemarie raw po siya. Rosemarie…” “Pangan!” Sabi ng babae. Rosemarie Pangan… isn't it Ruth's cousin, that Ate Rose she was always mentioning to him? “Pinsan daw po siya ni Miss Ruth Eduardo. Okay naman po ang I.D, boss.” “Wait for me,” aniya habang inaaninag ang babae sa video pero di niya mamukhaan kaya bababa na lang siya.

Parang gusto kong kutusa yung sarili ko. “Clarisse,” she introduced herself, not bothering to smile. “Executive Secretary. I usually handle Mr. Moretti’s schedule and correspondence.” Ah. So this is the 'I thought I was the only one' energy. Ang cute niya, ah. Then may isa pang lumapit. “Rico Ramos,” ngumiti siya agad, extending his hand. “Project Manager. If you need help navigating our chaos, I’m your guy.” Oh, ang friendly niya. Too friendly. Sanaol ano?