روايات وقصص ضمن Roses And Champagne

Maya maya ay nagulat sila nang may biglang nagbukas ng pinto at iniluwa non si Harold Xiu na may hawak na bote ng Champagne at mga wine glass. “Come on, let’s celebrate!" saad ni Harold na masayang masaya. "Oh, akala ko umalis ka na eh, bigla kang nawala," saad ni Ralph. "Hindi, bumili lang ako ng Champagne, syempre, espesyal ang araw na ito, oh, to our success!" saad ni Harold nang malagyan niya na ng champagne ang wine glass ng lahat at saka itinaas ang kanyang baso.

Ba't tingin ko lalo siyang gumwapo? Inalalayan niya akong pumasok sa loob. Nagkalat ang mga petals ng red roses sa sahig. Table good for two is beautifully set near the glass window of the yacht. Perfect place to see the beautiful view outside. There were flowers placed on a vase and small candles on the table. Food and wine are also present there. "This is my first time to surprise a woman. I hope I reach your expectation of a romantic date." saad niyang pinaghila pa ako ng upuan.

Bawat madaanan, puno at nagkalat ng pulang petals ang bawat daan, kumalat din ang mabangong amoy ng aromang nanggagaling sa kandila, lahat ay amoy rosas lahat. 'Happy 1st, 2nd, 3rd, 4th, 5th, 6th, anniversary, My Rose' Awtomatikong naglaglagan ang luha ni Rose sa mata ng mabasa ang pagbati gamit ang maraming petals sa sahig. Anniversary? Nang pagkakaibigan ba ito? Kung ano man 'yon, napakasaya niya ngayon. Nang humarap siya kay Mike ay napansin niya na namumula ang mga mata nito.

“Akala ko kasi kailangan ko siyang tulungan na maging mas expressive o mas sweet. Yun pala, masyado kong inunahan ang sitwasyon.” Sa loob-loob niya, mas mabuti pa sigurong pinili niya ang tradisyonal na paraan—isang bouquet ng pulang rosas bilang simbolo ng pag-ibig, at red wine para sa tahimik at maayos na pag-uusap. Hindi sana naging awkward ang lahat. Ngayon tuloy, imbes na maging magaan at romantiko ang paligid, parang may nakasabit na hiya at kalituhan sa hangin.

Nakasuot ako ng champagne silk dress na humahaplos sa aking balat gaya ng alon sa baybayin—banayad, malamig, pero may sariling lakas. Sa loob ng grand cathedral na punung-puno ng ivory roses at golden accents, lahat ng mata ay nakatuon sa aisle kung saan unti-unting naglalakad ang kapatid kong si Claudette—ang bride. For a moment, I forgot everything else.

Ang hangin ay amoy masarap na pagkain, champagne, at ang matamis na halimuyak ng mga namumukadkad na rosas. Inakay ako ni Enzo patungo sa gitna ng hardin, kung saan nakahanda ang dance floor. Ang aming unang sayaw ay sa tugtog ng isang kanta na pinili namin noong isang gabi sa harap ng fireplace. Ito ay isang kanta na puno ng pag-asa at pag-ibig, na perpektong naglalarawan ng aming paglalakbay. Habang sumasayaw kami, ang kanyang mga kamay ay matatag sa aking baywang, ang kanyang mga mata ay nakatitig sa akin, pakiramdam ko ay lumulutang ako. Ang lahat ng paghihirap, lahat ng takot, ay tila naglaho, napalitan ng purong kaligayahan.

Nginitian naman siya ni Claude sa naging sagot nito bago tawirin ang maliit na espasiyo sa gitna nilang dalawa't halikan ang babae na agad naman nitong tinugon. CASUAL na nakaupo si Rosie sa kanyang upuan habang may hawak na champagne at nakaharap sa malaking bintana sa loob ng kanyang apartment. Kumikislap-kislap ang mga ilaw na nagpapaaliw sa kanya pansamatala habang inaalala ang nangyari sa hotel. Kung ano ang inaasahan niyang mangyari, ganun nga ang kinalabasan na mas nagpapagana sa kanya na gawin ang mga susunod pa nitong hakbang.

Hindi ito kalakihan, pero sapat para agad mahila ang atensiyon ng sinumang papasok. Sa magkabilang gilid ng entablado, nakapwesto ang mga bouquet ng sariwang bulaklak na kulay puti, blush pink, at champagne-colored roses, hinaluan ng lisianthus. Layer upon layer ang ayos, at sa hangin ay kumakalat ang banayad at matamis na amoy.

Itinuro ko iyong nagkukulay lila. Iginala ko pa ang mga mata ko. Napangiti ako nang mahagip ng paningin ko ang mga rosas sa gilid. May dalawang uri ng kulay ito. Pula at puti. "Ito rin po, Nay." Nagagalak kong pinulot ang pulang rosas. Nabitawan ko ito sandali saka pinulot muli nang dahan-dahan dahil medyo natusok ng tinik ang daliri ko. Hindi naman dumugo kaya ayos lang.

"Bakit raw? konwari kong tanong kahit medyo alam kona kung bakit hinahanap ako ng enkantong iyon. "Ewan, basta dumoble pagkalamig ni sir , sabi naman ni Rose habang tinatali ang buhok. "Wala nang bago don, sabi ko naman "Nga pala Carla kumosta ang New york? sabi ni Rose at nabaling attention namin sa kay carla "Yown New York parin, sabi nito at sabay tawa "Abno, tugon naman ni Rose Na ikanatawa naming tatlo