Novel & Cerita Runaway Train Soul Asylum Lyrics

Yun ang gagawin ko! Pagtapos kong magbihis ay mabilis agad akong lumabas. Mabuti na lang at wala pa rin gaanong tao, kaya walang makakakita sakin. Pinaharorot ko agad ang sasakyan para mabilis akong makauwi at makaligo. Pagdating na pagdating ko ng apartment ko ay naligo agad ako. Habang naliligo ako at nagsasabon ay nakaramdam ako ng hapdi sa gitnang parte ng katawan ko.

I ran as fast as I could. "Kayo na lang ang mauna. Basta wag kayong magpapakita sa kahit sino man na nandiyan sa train. Mag-ingat kayo!" sigaw ko na lang habang hinahawakan ang tuhod ko at hiningal. "Mag ingat ka din, Synecdoche!" tumango lang ako bilang tugon. I sighed when the image of the train became smaller and smaller. Medyo naiiyak ako dahil magkahiwalay na naman kaming tatlo. Bakit parang feeling ko, the universe did not conspire me? Bakit feeling ko, fate caused us separate?

aniya na parang nabasa ang nasa utak ko. Natigilan ako sa paghinga habang hindi inaalis ang tingin sa door lock. Tiim-bagang na tiniis ko ang mabilis na kabog ng puso. Nanlabo ang mga mata ko. Pinilit kong huminga nang malalim para pahupain ang nangingilid na luha. Walang kabuhay-buhay na lumapit ako sa door lock para itipa ang '122418'... numero kung kailan naging kami. Hindi niya pinalitan... bakit?

Nasa kalagitnaan ng E. Rodriguez highway si Rachel at ang kaniyang driver nang may napansin siyang isang pamilyar na sasakyan na nakabuntot sa kanila. Agad siyang napalingon habang ang mga kamay ay nakaalalay sa kaniyang tiyan na nakakaramdam ng sakit. “Kuya,” tinawag niya ang kaniyang driver na mahinahon lang sa pagpapatakbo ng sasakyan. “Please don't tell me si Harvey itong nakasunod sa atin,” pagbabanta pa niya.

Kasabay ng pagsigaw ni Kaycee ng mabaril si Drei ay sumigaw din si Perla ng makipagbarilan si Darwin a biglabg bumaba sa sasakyan nito. Tumakbo si Perla patungo kay Darwin ng makita ang nakatotok na baril sa gawi ni Darwin mabuti na lang at maagap si Darwin at agad siyang sinalubong at pinaputukan ang lalaking nakaambang magpautok naman kay Perla. Agad siyang itinago ni Darwin malapit sa sasakyan "Sweetheart ano ka ba nagiisip ka ba? paano kong tinamaan ka ng bala?" sabi ni Darwin

Naglakad ito ng ilang hakbang bago nag salitang muli. "You're my runaway obssesion." Bago ito tuluyang lumabas ay binitawan niyon ang mga katagang hindi nya in-expect na sasabihin nito Habang umalis si Xavier, naramdaman niyang ang lahat ng galit at sakit na nararamdaman niya ay parang ang bigat-bigat. She was torn between wanting to escape and the undeniable pull that Xavier had over her. She closed her eyes for a moment, leaning against the wall, trying to calm the storm that had started inside her heart.

Ngunit nang makita ko ang pangalan ni Desiree sa screen, agad akong naglakad palayo sa mga tao, papunta sa isang sulok kung saan mas tahimik. Binuksan ko ang mensahe. “Na-trace ko na. Nasa abandonadong hotel si Ashuel. Hurry.” Parang biglang bumigat ang mundo ko. Ang mga ilaw ng party ay tila ba nagdilim, ang musika ay naging ingay na lamang sa aking tainga. Ramdam ko ang mabilis na pagtibok ng aking puso, at ang malamig na pawis na dumaloy sa aking sentido.

******************** I see you beside me Its only a dream A vision of what used to be The laughter, the sorrow Pictures of times Fading to memories How could I ever let you go Is it too late to let you know I've tried to run from your side But each place I hide It only reminds me of you When I turn out all the lights Even the night It only reminds me of you Hindi naiwasan ni Ashley na huminto sandali sa parke ng San Fermin, ang lugar kung saan halos kabisado na ng kanyang mga paa ang bawat bitak sa sementadong daan. Noon, magkatabi silang nagbibisikleta ni Zanjoe rito, nagtatawanan sa tuwing pareho silang muntik madapa. Parang kahapon lang. Pero ngayon, tila malayo na iyon sa kasalukuyan—par

I hung up the phone tonight Something happened for the first time Deep inside, it was a rush What a rush (what a rush) Cause the possibility That you would ever feel the same way about me It's just too much Just too much (just too much) "Okay, another shot!" "Good!" "Now smile and walk..." "3..2..1... perfect!" Why do I keep running from the truth? All I ever think about is you You've got me hypnotized, so mesmerized

Run. Tumakbo ako. Tumakbo ako sa abot ng makakaya ko. Hindi ako lumingon kahit pa sumisigaw ang lalaking humahabol sa akin. Tumakbo ako kahit hindi ko na alam kung saan ako dapat magpunta. All I know is I need a safe place to hide. I need to get out of here as fast as I could. Kahit masakit sa paa at sa tagiliran, I will never stop. Keep on running. Just keep my eyes on the road. Napapaiyak ako sa isipin na mamomolestiya ako ng kung sino nang walang kalaban-laban. And thanks to God He gave me an instrument to save my life.