Runaway With A Baby Mga Nobela at Kwento

iritadong sagot niya. “Dalhin mo agad ang mga bata at lumipat para maiwasan siya.” Huminga si Phoebe nang malalim. “Okay, I understand.” Pagkatapos ng tawag, nilapitan niya ang anak. “Baby Raegan, Baby River, pack up. Mommy will take you out.” Agad sumunod si Raegan. “Mommy, where are we going?” Hinaplos niya ang ulo ng anak. “This house attracts unwanted people. Lilipat tayo.”

Narinig niyang tumawa ito. "Ganyan din ako noon nang iwan ako ng asawa ko at pinagpalit sa iba. Pero kinaya ko ang sakit dahil may isang Tucker na umaasa sa akin. Pero ikaw? masyado ka kasing mahina pagdating sa kanya, dinadaan mo lang lagi sa iyak at layas! hindi naman habang-buhay ay runaway wife ka." Hindi niya alam kung nagbibiro ba ito sa parteng huling sinabi nito.

"Wala narin ang baby ko,dahil sa aksedenting ito. Ang sigaw ni rica habang umaagos ang luha nito. Hindi narin pinansin ni winson si rica nang malaman niyang wala na ang dinadala niyang baby sa kanyang sinapupunan."Tahimik na umalis si winson patungo sa kanyang kwarto at hindi na muli pang nagsalita kay rica. "Akmang bubuksan na ni winson ang pinto ng kanyang kwarto nang biglang bumukas iyon at si ricca ang bumungad sa kanya.

Hindi ko mapigilan ang mapatitig sa anak bago nangilid ang luha. “I’ll do everything just to be with you, Baby ko…” bulong ko bago ko siya hinalikan sa noo. I was restless. Hindi ako makatulog habang bantay lang ang anak ko. I was just thinking of all the things I’ll do habang pabalik-balik lang din ako sa aking upuan. I called Ava habang nakaupo lang sa lapag ng sahig. I felt like I came back to the time when I choose to run away with Maverick in my tummy. My family is low profile but they are rich. They have a lot of businesses in the Philippines and some abroad.

Sa sobrang malas ko ay hindi ko mapigilang makaramdam ng kaba at takot. Huminga ako ng malalim tsaka dahan-dahan kong binuksan ang nakatuping papel. Sadyang tumigil ang pag ikot ng mundo ko nang mabasa ang mga katagang nagpahigit ng hininga ko. WELCOME TO THE RUN BABY, RUN. YOU ARE NOW PART OF THE GAME. MS. TAMIA NAVAL get ready to the inferno.

Agad ko ko namang binawi ang kamay ko sa kaniya. “Ako na Kelvin! May dala akong sasakyan.” Habol ko sa kaniya ng bitbitin niya ng pinamili ko palabas ng mall. Gusto ko mang tumakbo para habulin siya pero natatakot akong madulas baka mapano ang baby ko, sumakit pa naman siya kanina. “Convoy na lang tayo papunta sa resto malapit lang naman. Kumakain muna tayo bago umuwi. Sa akin na sasabay si Baby para sigurado akong susunod ka.”

"I'm sorry. I was lost. All I want is peace of mind. Lalo na ng kamuntikan noon mawala sa akin si Kai dahil sa ginawa nila sa akin." "What do you mean?" "I almost lost Kai before. Dinugo ako noong araw ring nalaman ko na buntis ako. He is healthy, but after my aunt pushed me... The doctor saved Kai. Wala ka noon dahil nasa bakasyon ka at ang buong pamilya mo. That's why I decided to run away. Ayaw kong tuluyang mawala sa akin ang pinagbubuntis ko noon. Hope you understand me."

Agad siyang napatayo at dali-daling naglakad papunta sa sala para salubungin ang dumating. "Mommy!" Ang masigla at excited na boses ng batang lalaki ang pumuno sa tahimik na sala. Bumitaw ito sa kamay ng Yaya at tumakbo papunta sa kaniyang direksyon. Napangiti si Yamila, at malayo pa man ay idinipa na niya ang mga kamay para salubungin ito ng yakap. "Baby!" Natatawa niyang sigaw pabalik.

Vanessa crossed her arms. “To make sure you actually leave. Knowing you, baka magdesisyon kang i-cancel ang honeymoon at mag-stay dito para bantayan kung humihinga pa ang baby every ten minutes.” Kent muttered, “Valid concern.” “Traitor,” Mae whispered. Everyone laughed softly. Lola stood and carefully handed the baby closer for one last kiss. Mae leaned down, pressing gentle kisses to her daughter’s forehead, cheeks, tiny nose, like she could somehow store enough love to last the whole trip.

“Please…Ashton, anak…” Hinawakan niya ang kamay ng anak. Ngunit wala pa ring malay ang bata. At habang umaandar nang mabilis ang boat pabalik sa resort, mahigpit na hawak nina Astrid at Xavian ang anak nila, pareho nilang ipinagdarasal na huwag mangyari ang bagay na pinakakinatatakutan nilang dalawa. Na baka ang magandang alaala na sinimulan nila sa Maldives…ay maging alaala rin ng araw na muntik nilang mawala ang pinakamamahal nilang anak.