Rush In Tagalog Novels & Stories

Lumitaw sila sa kanilang harapan na parang mga multo. “Hating-gabi na. Sino kayong mga taong nangangahas na sumubok na pasukin ang Higurashi Shrine?” Ito ay nasa wikang Hapones, at ito ay sinasalita nang mabilis. Buweno, hindi ito maintindihan ni Alex.

naiiling pa niyang turan. Maya-maya pa’y muli kong narinig ang boses ni Mama. “Hoy, Mexico! Kumain ka muna bago ka pumasok, ha? Malapit ng maluto iyong Adobo,” sigaw niya mula sa banyo na agad ko namang sinang-ayunan. Mexico, Mexico! Ang kulit ni Mama. Sabi na kasing Deborah! Deborah ang pangalan ko!

Hindi kasi niya maiproseso sa isip ang sinabi ng matalik niyang kaibigan. "H-hindi! Hindi ako naniniwala sa'yo, Carlos! H'wag mo akong biruin!" mayamaya ay galit niyang sigaw rito habang panay ang pag-iling. Isa-isa na ring naglalaglagan ang mga luha niya habang nakatunghay sa malungkot na mukha ng kaibigan. Ramdam rin ni Kiah ang pagkirot ng dibdib na tila ba tinutusok ng libo-libong karayom---walang kasinsakit.

Cyrex. Napaisip siya, oo nga pala gusto niya rin malaman kaya tahimik nakinig. "Hmmmm "Langga" is the sweetest word of bisaya that means "Love" kung sa tagalog naman "Mahal" ang kahulugan, Ohh diba...kaya ikaw ang langga ko, in tagalog ikaw ang "Mahal ko," paliwanang ni Shyra. Napatango tango naman siya, indeed ang sweet nga pakingan lalo na pag si Shyra ang magsabi noon, ang lambing ng tono.

Sa wakas, nasabi niya. Pero sobrang hina. Parang hindi confession ang dating. Napamura siya. “Again.” Tumuwid siya. “Cassandra, mahal kita.” Masyadong matigas. “Cass, mahal kita.” Masyadong desperate. “Cassandra, I love you.” Ano ba maganda English o Tagalog? “Cass, mahal kita. Mahal na mahal kita.” Parang may pumitik sa loob ng dibdib niya.

May mga usipon at madumi ang mga mukha, habang ang mga damit ay may mga mantsa ng grasa at alikabok. Nang marinig ng mga bata ang pamilyar na boses ng kanilang ina, sabay na napalingon ang dalawa. "Mama!" sigaw ni Raven. "Mama!" sigaw rin ni Dave. Nag-unahan sa pagtakbo ang dalawang bata patungo sa kanya, ang kanilang maliliit na paa ay mabilis na humahakbang at wala na talaga silang tsenelas.

Chapter 27 KALILA MADISON RAMIREZ "Bakit siya pupunta rito..." wala sa sariling bulong niya suot ang nasisindak at nagbabagang mga mata. "Sino po ang tinutukoy niyo?" Huli na nang lumabas sa bibig ko ang mga katagang puno ng pagtataka. Napatingin na rin sina Jessica at Vaughn sa ginang dahil sa naging tanong ko.

Hindi nga pala nito alam ang salitang iyon. “Miss! Ibig sabihin...a-ano...espesyal ka. Ganoon,” napaiwas ng tingin si Celeste at pinahid ang luha. “At saka tears of joy ‘to! Maligayang pagbabalik!” “Tears of joy? Ano naman ‘yon?” Napakamot naman sa ulo si Tsuyu. “Ayusin mo naman. Hindi kita maintindihan,” dagdag pa nito.

Nang malapit na ako classroom ay bigla akong nagulat nang may maapakan akong madulas sa sahig sanhi para matumba at bumagsak ako at tumilapon sa akin ang juice na hawak ko. "Why you're so lampa Via." sabay tawa ni Trisha na nasa pintuan ng classroom habang nakahalukipkip itong nakasandal. Hinaplos ko ang pwet kong unang bumagsak. Tiningnan ko si Trisha at tinaasan ko ng isang kilay. "Lampa agad ang tawag kapag nadulas? Have you checked the meaning of lampa or are your just making your own definition.?" sagot ko na kinawala ng saya sa mukha niya.

mahinang ungol ko “Hindi ba... Ito ang nais mong mangyari? Nuon pa man nahahalata ko na ito ang gusto mo. Ngayon, marry me at sisiguruhin kong... Ang nais mo makukuha mo, at ako makukuha ko ang gusto ko."