Maikling Kwento Tungkol Sa Magulang の小説・ストーリー

Hindi pa rin naman kasi siya tinatanong ng lalaki kung kailan niya ito balak sagutin. "Sige, tamang-tama, gusto ko rin lutuan si mama pagdating doon. Baka nalulungkot 'yon kasi mag-isa sa lang siya." aniya. Kahit naman kasi ilang buwan na, wala pa rin naman iyon sa taon na nakasama niya mismo ang kan'yang mga magulang sa iisang tahanan at bubong. Ang mama niya ang nakasama niya sa lahat kaya alam niyang ito ang unang taong nalungkot nang umali siya sa bahay na iyon.

Tinamaan siya ng hiya at pagka-ilang kahit hindi naman ito ang unang beses na humarap siya sa magulang ng nakarelasyon. "About her family. Alam mo naman na childhood friend ko ang mommy niya," sagot naman ng ginang. Nanatili siya sa bahay nina Martin hanggang hapunan. Nakilala rin niya ang daddy nito pero wala ang nakababatang kapatid dahil tuwing bakasyon lang ito umuuwi. "Alam mo ba ang kwento ng mga pamilya natin, hija?" pagbubukas ng usapan ng kanyang daddy sa hapag.

It was a picture book of the story Little Red Riding Hood. “What happened in the story?” I asked him. He pointed at the book. “This is a tree po, tita Crimson.” “Mhm-hmm, and then?” I urged him to continue while brushing his hair softly. “And then, Daddy and I picked apples from the tree.” Maikling tugon niya. I bit my lower lip and let out a soft chuckle. “Really? You were in the story too? What about tita, nand'yan din ba ako?” Tanong ko na ikinatango niya nang paulit-ulit. He flipped the pages, seems like he's trying to find something on the book.

Noong maliliit pa sila nila Nuel madalas siyang tumambay dito habang nag-uusap ang mga magulang nila. “Kumain ka na?” tanong ni Limuel sa kanya. Tumango lang siya dito. “Niligawan ng papang ko ang mama mo, alam mo ba 'yon?” maya maya ay sabi ni Limuel. Tiningnan ni Tala si Limuel. “H-hindi nga. Totoo?” napukaw ang interes in Tala sa sinabi ni Limuel “Oo, kwento ni mamang, tanong mo rin sa kanya,” pumulot si Limuel ng bato at ibinato ito sa malayo.

Masakit na sila mismong magulang mo, ang nananakit sa'yo. Heto ako nasa sala at nanonood ng t.v. Pinapanood ko kung paano ipakilala nila mommy and daddy si XzyXzy sa buong mundo. Kung pa'no nila purihin sa harap ng tao si XzyXzy. Kung gaano ito katalino, etc.

"Sasabihin mo ba sa kanila 'tong nangyari?" Umiling si Jackson. "Hindi muna siguro... Ang mga kapatid ko pa lang ang nakakaalam tungkol sa nangyari sa Oldenburg. Alam mo namang gigil na gigil si Mama sa kanila, 'di ba? Baka tumaas ang presyon niyan kapag nalaman niya. Tsaka baka pati si Papa, biglang ma-high blood sa tuwa. Baka biglang bumangon at maglakad. Eh 'di kasalanan ko pa kapag na-stroke 'yang dalawang 'yan?" Natawa na lamang si Lucas habang tinatapik-tapik ang balikat ng kaibigan. "Grabe ka naman sa mga magulang mo. Ang talim talaga ng dila –"

I replied, sitting down next to him. Just then, Mia came running into the kitchen, followed by Grandpa. "Mum! Grandpa told me the best story ever!" she exclaimed. "Really? What was it about?" I asked, curious. "It was about a brave wolf who saved his pack from a dangerous enemy," Mia said, her eyes wide with excitement. "Grandpa sure knows how to tell a good story," I said, smiling at my father. He winked at me. "I've had a lot of practice."

Dahil nararamdaman kong may malalim pang kwento ang nakaraan nila ng tunay kong ama kaysa sa inakala ko ngayon at gusto kong malaman kung ano 'yon. "Kung hindi lang sana ako naging tanga noon, I could've just stayed away from him at the time na kasal na ito sa iba. Dapat hindi na'ko bumalik pa noon nang malaman kong kasal na ito sa iba but as stupid as I was, pinilit ko paring bumalik sa kanya kahit na ayaw na ayaw 'yon ng lolo't lola mo. Lalo na ng dad mo." "My dad?"

I didn’t contact anyone kahit pa kapatid ko. Pagkapasok pa lang sa bahay ay bumungad sa akin ang walang pinagbagong bahay na iniwan ko para magtrabaho kay Jeo. Nandun pa rin ang hagdan na halos pag-awayan ng magulang ko dahil engrande iyon. Kung dati ay halos isang iglap lang ay kayang ibigay ng mga magulang ko ang nais naming magkapatid. Ngayon ay halos ibenta na ang ari-arian para lang may maipangbayad sa mga utang.

Kung saan ba dapat at hindi dapat pumasok, kung saan dapat at hindi dapat tumigil, at higit sa lahat, kung saan dapat ang lumugar. Nabubuhay ako sa pamamagitan ng paglalabada at pangingisda ng aking mga magulang, nakakapag-aral din dahil doon. Kulang na lamang na maging isang kayud at isang tuka ang maging sistema kung bababa lamang ng isang hagdan.