Sad Broken Heart Novels & Stories

tiim bagang nitong kwento at sunod sunod na lumagok ng beer bago muli nag salita. "Sometimes I asked my self, may mali ba sa akin? Nagkulang ba ako sa pagmamahal na ipinakita ko sa kanya. I almost killed my self because of them, pero sa kabila ng lahat ng iyon ay malalaman ko pa na masaya sila. The life is unfair ako itong nagkakandarapa na pasundan sila tapos pagmay nalaman ako eh ako parin yung nasasaktan sa huli. But like you I can say that until now I like her, I love her and I want Athena back into my life again. I really love her even she hurts me badly, I really love her even she betrayed me." masaganang tumutulo ang luha ni Aidan sa pisngi niya habang tila gigil na gigil sa pag sasal

Mariin, mapusok, parang matagal nang nagtitimpi sa nararamdaman. Pero sandali lang iyon. Bigla itong umurong, hingal ang dibdib, at nilayo ang sarili sa kanya. “Hindi dapat,” mahinang sabi ni Cayden, tila nalilito. “Sorry, wala naman akong masamang intensyon. Gusto ko lang makatulong sa’yo para makalimot ka sandali sa heartbreak mo.” “Wala kang maitutulong sa akin,” anitong tinungga ang alak sa baso.

Sabi nga nila, mas mabuting mabuhay nang hirap kaysa mamatay nang maaga. Kasi habang may buhay, may pag-asa. Pero pag patay ka na, tapos na ang lahat. Dahil sa sobrang self-blame, madalas magising si Danica sa kalagitnaan ng gabi, pawis na pawis at umiiyak. Hanggang sa isang araw, dahil sa sobrang stress at pag-aalala, nagkaroon siya ng spotting — at tuluyang nakunan.

asik ko ulit at pinanlakihan ito ng mata. "I'm sorry, Babe." hinging paumanhin niya. Mawawala ba ng sorry niya ang sakit na nadarama ko ngayon. Grabeng sakit ang na pinagdadaanan ng mga babae, may buwanang dalaw, itong katulad na nangyari sa akin, sakit na nadarama kapag nanganak at ang mas malala sakit sa puso kapag iniwan ka ng taong mahal mo at hindi sinuportahan.

Sambit pa niya. Napa pikit ako. I know. I also feel empty. Hindi na mabubuhay si Rain at iyon ang pinakang masakit na katotohanan. Tila sinaksak na naman ng sandaang punyal ang puso ko. Niyakap niya ako ng mahigpit at sabay kaming umiyak. "I'm sorry. This is all I am able to do. Sorry, I can't bring our son back." Saad niya.

Pero yung tawa na may halong sakit. I never had one romantic relationship and don't really know how it feels to be heart broken but at this moment I feel sad for him. I don't know but I can feel his pain the way he said those words. Ang sakit siguro sa feeling na yung babaeng akala mo makakasama mo na habang buhay bigla ka nalang iiwan. Gosh! I can't explain the pain. Siguro kong ako yun hindi ko alam kung ano ang gagawin.

Napatayo ako at maluha luhang hinarap ang pinakamamahal ko. "we are going to live there for good kasi alam kong pangarap mo iyon babe....I prepared everything for these but Adrianne ruined it..... fuck her" she cursed. Takip takip ang bibig, nagbagsakan ang mga luha ko. Naiyak ako sa saya. Hindi ko na pala kailangang hingin sa kanya iyon dahil planado na pala niya ang lahat. How lucky i am to have her by my side. Hindi ko napigilan ang sayang aking naramdaman at dinamba siya ng yakap. Halo halong emosyon ang bumalot sa puso ko sa mga sadaling ito. Sing bilis ng mga nagbabagsakang luha ko ang tibok ng puso puso. Hinagod hagod ng mainit niyang palad ang likod ko. Pinapatakan ng mabibinig halik

Ang unfair ng mundo. Biglang hinawakan ni Syren ang kamay ko dahilan upang lingunin ko siya. “It’s okay to cry… It’s okay to be sad, it’s okay to feel unloved, it’s okay to have a broken heart. Because if you don’t feel all that sadness, loneliness, girl, you’ll never know what real love means.” Syren sincerely remarks.

“Wait, magkaibigan kayong tatlo hindi ba. Dapat maging masaya ka para sa kanila.” “True, masaya ako para sa kanila. Malungkot ako para sa sarili ko. Anyway, don’t tell Maddie. I just need someone to talk to. Buti na lang nakita kita dito. Higit kaninuman, ikaw ang makakaintindi sa nararamdaman ko.” “Oo naman. Cheers!” Itinaas niya ang basong may alak. “Let’s drink to our heartbreak! Cheers to more sad days!” sagot ni Kaye. Lasing na talaga ang babae. She’s crying and laughing at the same time.

dagdag niya pa. Halos madurog ang puso ko sa nasaksihan na paghihirap ng kapatid ko. Umikot ako sa kanyang harapan at pinantayan siya. "You are not a bad person. Okay? Y-you will never be. You're just hurt kaya ka ganyan. All you need is the person who will understand your pain and that is me Kiara. I w-will never turn my back on you." nahihirapang saad ko. "If I am not a bad person why am I suffering in this pain? I deserve to be happy right? But why can't I be happy? Why am I always crying? B-bakit iniiwan ako?"