Sad Disappointment Quotes Novels & Stories

Sinubukan niya akong ipaharap sa kanya ngunit mas hinigpitan ko ang pagkakayakap sa kanya. “Broken hearted ka ba?” Naramdaman ko na niyakap niya rin ako. Nasa gitna kami nang daan at alam ko naman na walang pake sa amin ang mga taong dumadaan. “Huwag ka ng sad.” Matagal kami sa ganoong posisyon. Hinayaan niya lang akong umiyak sa dibdib niya hanggang tumahan ako. “Huwag ka ng sad kasi kapag sad ka hindi ka happy.”

Pero wala rin naman akong ideya kung sino iyon. 'This is so fucked up.' self-disappointment hits me, napakaburara ko. I also failed to send my thank you's to the person who saved me. It's so frustrating! I shook my head. Hindi ito ang oras para magmukmok, nandito ako para magsaya at makalimot sa stress at painful past, I need to cheer up. Taas noo akong tumayo at huminga ng malalim, then I smiled sweetly.

The memories of them make her sadder but it boosts up her confidence to not waste the sacrifices she already made. Nang maputol ang lapis ay humiga siya sa sahig, nasa kisame ang tingin. Nakakatulong talaga kay Eleuthera ang pagiging moody. Tinaas niya ang kamay sa ere, sa tutok ng bumbilya. "Cheers to heartache! Cheers to the pain we have! Cheers to all tears we waisted! Cheers to all the people who promised us but broke it! Yeah, cheers! Cheers mga ka-bitter! Cheers sa mga baliw na kagaya ko na sariling sikap! Cheers!" Umasal siya na may tinunggang bote. "Cheers to me. Cheers up, self." Her voice cracked again, this time because of a sore throat.

Don't blame yourself it is my choice, hayaan mong dugtungan pa ng puso ko ang iyong buhay. Don't be sad when I am gone, I am now part of you giving life and keep me always by your side, I am thankful to meet a person like you, I thought my life is boring but when I met you, you bring out all the colours inside of me. For all the struggles we have passed, for all the happy moments we created from all the pain you gave to me, I will remember it, I will be happy if you are happy too, don't cry I am always be with you.

Sabay punas ko sa luha ko. "Hmmm...." Habang nag-iisip ng sasabihin sa'kin. Hindi na rin ako nagsalita at hinintay ko lang ang sasabihin niya sa'kin. "Ah, ito Adi maganda 'to." Sabay ngiti ng malapad sa akin. "Cry, forgive, learn, move on, and let your tears water the seed of your future happiness it was quoted by Steve Maraboli." Somewhat it made me calm.

Hindi ko na napigilan ang luha ko na nagraragasang tumulo pababa sa mukha ko. 'I am so disappointed. I am so disappointed. I am so disappointed.' Parang sirang plaka na bumabalik sa pag-iisip ko ang sinabi sa akin ni Daddy. Hindi ko na alintana ang ginagawa niya sa akin dahil namanhid na ang katawan ko at ang emosyon ko sa mga sinasabi niya. One word is enough for me to feel like this. To feel this shit. To feel like I am useless. That my existence is a fucking useless.

--- --- "Afraid?" Mahina kong ulit. --- Tumango siya. --- "I wanted a world where you would never suffer." --- --- Napapikit ako. --- Dahil naiintindihan ko. --- Pero hindi ibig sabihin na tama. --- --- "Pero Daddy..." --- Nanginginig ang boses ko. --- "A world without suffering isn't a world without pain." --- Huminga ako. --- "Sometimes suffering teaches people how to care."

"Nandiyan sila." Mahina ang boses ni Teddy. "Hindi para kunin ang buhay mo." Huminga siya nang malalim. "Kundi para subukang ibalik ang bahagi na nawala sa'yo." Nangingilid ang luha ni Sophia. "Dapat ba akong maging masaya?" Hindi agad sumagot si Teddy. Sa halip, hinawakan niya ang mukha nito. "Hindi mo kailangang pilitin ang sarili mo na maging masaya agad."

“Kaya pala kahit ibigay ko na ang lahat, kulang pa rin. Dahil hindi lang iisa ang utang—kundi pati tiwala ko, inubos mo rin.” Tinitigan ko siya nang matagal—wala na akong masabi sa sobrang pagka-disappoint, I am so disappointed to him, pero ang katahimikang ‘yon ay mas masakit pa kaysa kahit anong salitang masakit. Pakiramdam ko’y gumuho ang lahat ng pundasyong pinaghirapan naming itayo nang magkasama. Ang bawat gabing iniluluha ko ang sarili ko, bawat bagay na halos isakripisyo ko na lang… lumabas na walang saysay pala, dahil siya mismo ang sumira sa lahat.

Oo, mahal na mahal ko ang mag-ina ko, ngayon na lang uli ako naging ganito kasaya, at hindi ko na alam kung kaya ko pa bang mabuhay kapag nawala pa sila sa buhay ko. Hindi ko na napansin ang oras lalo na't sobra kong naeenjoy ang ginagawa ko, hindi ko nga mapigilan ang mapakanta habang patuloy sa ginagawa ko. And now you know I can't smile without you I can't smile without you I can't laugh and I can't sing I'm finding it hard to do anything You see I feel sad when your sad I feel glad when you're glad If you only knew what I'm going through