Novel & Cerita Safety Quotes For Driving

“I insist. Sa sitwasyon mo, mas malamang na madisgrasya ka pauwi. At konsiyensiya ko pa kapag nangyari iyon. Knowing na alam kong masama ang pakiramdam mo.” “But…” “Don’t worry about what others will say. Wala tayong ginagawang masama. Saka uunahin mo pa ba ang iisipin ng mga mapanghusgang tao kaysa sa safety mo?” Hindi na ako nagsalita pa. Bukod sa alam kong hindi siya mapipigilan, natatakot din akong mag-drive pauwi. Maghapon na palaging masama ang pakiramdam ko. Baka mamaya, habang nagda-drive ako ay atakehin ako ng pagkahilo. Hinayaan ko nang ipag-drive ako ni Art pauwi. Iniwan ko na lang ang sasakyan ko sa parking lot; bukas ko na lang iyon babalikan.

“Hindi naman ho kayo tsismoso niyan manong?” “Eh pasensya na ho, hindi ko ho kasi mapigilang mag tanong, sa itsura niyo ho kasi ay mukha hong masyadong mahalaga ang pupuntahan niyo, paalala lang ho ma’am na kailangan niyo hong mag ingat lalo pa at hindi na maayos ang takbo ng mundo ngayon.” Seryosong sabi ng driver, mapait namang napa ngiti si Izzy.

Halos hindi na niya itow mamukhaan, kung hindi lang sa mukha nito na nababalot ng pawis ay hindi niya ito makilala. "Bro, pasensya na talaga. Kasalanan ko." Ilang beses ng humihingi ng pasensya sa kaniya si Iuhence. Mukhang nagui-guilty talaga ito, kahit na sinabi niyang ayus lang at huwag na nitong alalahanin ay hindi pa rin nito magawang sundin ang nais niya. "Kung nag-iingat lang sana ako ay hindi 'to mangyari, tama ka. Napaka-careless ko. Siguro ay kinailangan ko ng mag-practice ng safe driving."

tanong ni Nathan. I told him everything. Nathan, who was a good driver, poked me. "You're a fúcking ashole, Lance. Bakit mo naman hinayaan ang sarili mo na makapasok sa ganitong sitwasyon? Ang init ng ulo dapat iniiwan sa bahay kapag nagmamaneho ka. Kahit gaano pa kalaki ang problema mo, once you hold your manibela, you should focus and relax. If you are careless on the road, you are not just putting in danger the lives of others but also yours," sermon ni Nathan.

Sumama na muna ako sa sasakyan nito kung saan nakaparada. "Always remember na nandito lang ako. Lahat ng pagsubok, lalagpasan ko para sayo. Makasiguro lang ako na safe ka araw-araw. Stay calm and focus, wag ang emotion mo ang dapat na pairalin mo. Try to be strong... hmm?" Malumanay na paalala ni Ralph. Tumango-tango ako. Sinapo niya ang magkabila kong pisngi. Sabay pa kaming ngumiti bago dahan-dahan niya akong hinalikan sa labi.

Nakasanayan ko naman na. Nahalata ni Sunny ang pagtataka ko kaya agad siyang nagpaliwanag sa akin. "Don't get me wrong, it's our drivers' job to take us wherever we want — to keep us safe too, kaya huwag kang mag-alala." Natawa na lang ako sa inakto niya. Nagagawan niya talaga agad ng dahilang ang maraming bagay. "She's right. Siguradong pagod ka rin pag-uwi mo kaya mas mabuting hatid sundo ka na lang ng drivers," pagsang-ayon ni Cheska.

Kung hindi inikot ni Sam ang manibela, ang kotse nila ay bubunggo sa kotse sa tabi nila. Binaba pa ng driver ang bintana nito upang sigawan sila ng galit, “Saan ka ba natutong magmaneho?! Manatili ka na lang sa bahay!” Tumingin ng masama si Sam habang sumigaw siya ng malupit, “Sariling kasalanan mo ito! Dapat ay nakatingin ka sa likod bago ka lumipat ng lane!” Tahimik na tinikom ni Quinn ang mga labi niya, dahil ang pagmamaneho niya ang nasa mali.

She explained. “Ate, you know how to drive why didn't you use one of my car so you don't walk coming here.” Marunong siyang gumamit pero isang beses siyang na slide noon hindi na siya sumubok ulit. Mas gusto pa nitong maglakad o kaya panuorin kaming nasa race track kaysa ang sumama sa rides. “Let's go! Boys remember what I've told you.” “Yes, Daddy!” They answer in unison and nodded. I smile at them. “Drive safely.”

Gayunpaman, hindi nagtagal ay naisip ni Miles ang isang mahalagang tanong. "Saan kayo pupunta, mga bata?” "Huwag kang mag-alala, Dad," pangako ni Jason. "Sisiguraduhin naming susundin ang mga batas trapiko—walang lasing na pagmamaneho! Maghahanap ako ng designated driver, kaya ligtas ito!" Doon lamang tumigil si Miles sa pag-aalala, habang umalis sina Jason at ang iba pa.

Puede rin namang sumakay na lang ako ng bus kung kinakailangan. O tumakas. “Ang bilin ni Sir, tiyaking nasa maayos kang kondisyon kung mag aaral kang mag drive. At sasamahan din kita kung aalis ka ng bahay kahit sa palengke lang. Ang totoo niyan, ayaw niyang maglalabas ka mula ngayon dahil ipinagpapauna niya ang safety mo.” Safety ko? Narinig ko na rin yon kay Helga. May hindi ba sila sinasabi?