Sangre Amihan Novels & Stories

Sinalubong sila ng isang napakagulong eksena sa loob ng silid, at may matinding amoy ng dugo sa paligid. Nakahandusay si Amanda sa sahig habang tulala at tila nawawala sa sarili. Gulo-gulo ang kanyang damit, dahilan upang makita ang mapuputi at makinis niyang balikat. Hawak-hawak niya ang isang piraso ng basag na salamin na puno ng sariwang dugo, habang ang kanyang buong katawan ay nanginginig sa takot.

“Nice. Salamat sa papuri.” “Iwelcome niyo ang kamatayan at buksan niyo ang puso niyo at bumalik akyo sa mga braso ng Blood God. Sea of Blood!” Habang sinasabi ito ni Suelyn, may bloody barrier na lumabas sa paligid ng canyon at bumuo ito ng Sea of Blood territory. Ito ay katulad ng kay Jeremy noong nakaraan, ngunit mas makapangyarihan ito.

Hindi ba mas masakit iyon kaysa sa pagiging kinikilalang babae ng kanyang sariling ama? "Isipin mo kung ano ang gusto mo, kung gusto mong maging malaya, subukan mong gawin iyon kung kaya mo. Alam mo na mahahanap kita kung gusto ko, di ba? Kahit magtago ka sa pinakaloob na butas ng daga sa Aprika, tiyak na mahahanap kita at kapag nakita na kita noon, ang mararamdaman mo lang ay ang sakit habang nabubuhay ka." Sabi ni Damien na may seryosong ekspresyon sa kanyang mukha, kahit na sinasabi niya ang lahat ng mga salitang iyon, hindi man lang siya kumurap.

Pero galit ang isinagot niya sa akin habang malakas niya akong itinatapon papunta sa sahig. Nawalan ng balanse ang aking katawan kaya tumama ang likuran ng aking ulo sa sahig na siyang pinagmulan ng sariwa kong dugo na kumalat sa sahig. Napapigil hininga ako sa sakit, tinitigan ko ang dugo sa aking mga kamay bago ako umiyak nang malakas. Tumayo lang doon si Hendrix habang nanlalamig niya akong tinitingnan.

"To tell you honestly, she's not okay. Maraming dugo ang nawala sa kanya and she needs blood." "I am willing to give her my blood," biglang sabini Jarvis. "Not that easy, Mr. Fortalejo. We should check your blood first if you have the same blood type. Negative AB ang blood type niya and it's hard to find." "Oh Sh*t. Sino'ng Negative AB sa inyo?" tanong niya sa amin. Iisa ang sagot naming lahat at ito ay ang pag-iling. "Damn," sabi niya.

Ang Puso ng Unos Ang gabi sa Isla Amihan ay bumagsak na parang isang madilim na kumot, ngunit hindi ito nagdala ng kapayapaan. Sa halip, dala nito ang tunog ng mga ugong ng mga high-speed na bangka ng mga mersenaryo na pumapalibot sa isla, dahan-dahang hinihigpitan ang kanilang pagkubkob. Sa kanilang barkong punong-himpilan, si Colonel Richter, isang walang-awang Aleman na mersenaryo na may peklat sa mukha, ay tinitingnan ang isang thermal scan ng isla.

And his blood, kung hindi ko mapipigilan ang sarili kong tikman iyon, sigurado akong iyon na ang katapusan ko. Once I drink my mate's blood, or once I taste it, hindi ko na alam kong anong mangyayari. Yes, lalakas ako, but no?! Ayaw kong magaya kay Ama. Ayaw kong mangyari, ang parehas na nakaraan.

“Sexy! May maganda palang nagawa ang pagbabakasyon mo sa probinsiya!” Natawa si Amari sa slang accent ni Santee. Half-Spanish, half-Filipino sina Santee at Thiago, kaya rin siguro tinanggap niya ang alok na pakikipagkaibigan ng babae sa kanya pitong taon na ang nakararaan. Hinila na siya nito sa couch kung saan naroon ang ilang dating mga kaklase. Medyo madilim ang loob at tanging ilaw sa mga gilid lamang ang tumutulong para makilala nila ang isa’t isa.

Imposibleng magkaroon ng ibang uri ng dugo ang kanilang mga supling. Pero malinaw kong naalala na anim na buwan na ang nakalipas, sumailalim si Hanley sa isang company wide health check-up at ako ang nag fill out sa kanyang form. Ipinakita nito na mayroon siyang A na dugo. Paano ito magiging… Natigilan ako saglit, tapos tinamaan ako.

“Ganito ba ninyo ako pakikitunguhan?” Huminto si Argus at dahan-dahang humarap sa kanya. “RH blood type ako,” dagdag pa ng babae. “Hindi pa ninyo naibibigay ang ipinangakong sampung milyon.” Hindi niya maalala ang mukha nito. Kagabi, ang tanging nasa isip niya ay si Amara. Ngunit may nag-donate nga ng dugo at nakatulong sa kanya.