Romans & histoires Santiago 1:2

natatawa kong bulong pabalik, kahit na ang totoo ay sobrang nagwawala na ang puso ko sa lapit niya. Mabilis na lumipas ang seremonya hanggang sa marating namin ang pinakahihintay na palitan ng vows at ang pagpapalitan ng mga singsing. Tinitigan ko si Santi, dretso sa kanyang mga mata. "Santiago, when I first entered your company, my only checklist was to audit your accounts and find the anomalies. I treated everything as a transaction. Pero hindi ko akalaing sa pag-audit ko sa buhay mo, ikaw pala ang magiging pinakamahalagang asset ko. You healed the wounds of my past, protected my family, and gave me a future na hindi ko akalaing mararanasan ko. From this day on, my heart is fully reconcile

“Tandaan mo na anak ka ni Don Vincenzo…” Santiago came with a few men beside him. Nagpaalam itong sasaglit lamang sa bayan para asikasuhin ang iba pang permit na kailangan. Bahagya lamang siya nitong tinapunan ng tingin. He’d given her one instruction, to continue where she started. At noon di’y umalis ito dala ang sariling jeep.

Iyon ang eksaktong tinig na narinig ko nang bumalik ang kamalayan ko. “A-Ano ito?” Katabi ko na siya sasasakyan at siya na ang nagda-drive. Wala na rin ako sa sasakyan ko. Binuhat niya ako patungo rito sa sasakyan. “Kung hindi madaan sa santong dasalan, then santong paspasan. Mainipin ako, Celestine.Ayaw ko nang pinaghihintay ako.” “Ibaba mo ako! Ano ba Ezekiel! Ihinto mo itong kotse.” Kahit anong pilit kong pagwawala ay parang hindi siya tinatablan.

Santiago. "Hindi ba't ang anak ko ang biktima ngayon habang nakatayo ka rito ngayon at walang galos? huwag mong banggitin ang nangyari kung hindi ikaw ang nakatayo sa kinatatayuan ng anak ko."

Agad niyang inilagay ang kaniyang cellphone sa kaniyang bulsa at sinimulan na nga ang paghahanap kay Santiago. Bago pa man siya tuluyang makaalis sa lugar ay napatingin na lang siya sa baba at tinitigan ng mabuti ang bagay na kaniyang nakita. Kalaunan... Mabilis ngang nakatakbo si Santiago na siyang halos hindi na makapag-isip ng maayos. Hawak ang isang baril ay nagmamadali siyang tumatakbo habang mailang ulit ding napapalingon sa kaniyang likuran.

biglang salita ni Santiago Sinusubukan talaga ako ng lalaking toh " What did you say Santiago? ". seryosong tanong ko Takot naman niya akong tiningnan, " Ahh dude este boss wala pa po si Lord Rafael ". sabi niya " Silvan ". tawag ko Mabuti pa si Silvan maayos na kausap " Yes boss? ". lapit niya saakin " Kamusta ang mga nagtatangkang kalabanin ako? ". seryosong tanong ko habang nakatingin sa mga tauhan na busy sa pag-aayos ng mga baril an kakadating palang

Kung siya ang tatanungin ay ayaw niyang maging pangalan ng bayan nila ang Santiago dahil hindi naman nila pag-aari ang buong lugar. "Sinusundan mo ba ako?" Singhal niya sa ama, kahit sa telepono lang ay gusto niyang iparamdam ang pagrerebelde rito. Pumunta kasi siya sa Acosta kamakailan para gawin ang isang maliit na assignment, itinumba ang drug pusher na tila walang kadala dala kahit ilang beses nang nahuhuli at nakakalaya.

Alam niyang ang Tiyuhin niyang si Elias ay may mahinahong pag-uugali. Ngunit sa pagkakataong ito, rinig na rinig niya ang poot sa boses nito habang mariing nagsalita, tila pinipigil ang galit: "Sinadya nila 'to… siguradong sinadya nila." matigas nitong usal. Ang balitang si Samuel mismo ang tumulong sa pamilya Santiago upang makapagtayo ng pundasyon sa kabisera ay kumalat na sa buong mundo ng negosyo roon.

She narrowed her eyes at me as if I were a piece of dirt. Santiago didn't even look surprised. I could almost hear him sigh in relief. He turned his head to look at me, then to my lips, bago niya pinagapang ang kamay sa bewang ko. Marahan niya akong hinigit palapit pa lalo sa kanya. “Yeah,” paos na sagot ni Santiago. The huskiness in his voice sent a shiver down my spine. It reminded me of the messy heat we shared just minutes ago.

PINILING HINDI SUMAGOT ni Santiago na tinalunton na ang daan paakyat ng hagdan, patungo kung nasaan ang asawa. Ilang beses ni Fae inutusan ang kanyang katawan na tumakbo na patungo ng silid, subalit ang traydor na sarili ay halos ayaw gumalaw na tila iniintay pang abutan siya doon ng asawa na masama na ang tinging pinupukol sa kanya ngayon. Santiago was tall and had long legs, so he rushed up in a few steps. Sa loob ng isang kisap-mata ay nasa harap niya na ito.