Sarcasm Jokes Novels & Stories

Tanong ko na naging dahilan upang sarkastiko siyang tumawa. “That was the funniest joke I’ve ever heard in my life!” Sarkastiko niyang sagot, “Baka magulat ka kung magkano ang kinikita ko as a detective and baka ‘yang perang ibibigay mo ay barya lang sa ‘kin,” Dagdag pa niya sa ‘kin.

Pinipigilan ko lang ang napangiti, magaling mag joke si Diego may mga kabuluhan talaga. "ano pa?" nakangiti ko paring sabi. "May kasabihan na HUWAG MONG HABULIN ANG ISANG TAO, HINDI KA ASO. HIGAD KA, GAPANGIN MO!" " Hahaha... grabi ka talaga Diego! ikaw na the best comedian, galing ng mga jokes mo ah. Saan mo yan natutunan?" Ngumiti ito sakin saka ako ulit inakbayan, hindi ko nalang pinansin dahil alam ko namang wala itong malisya.

"Saan mo gustong kumain, Misis ko?” "Sa PLATO!" sagot ko sabay irap. "Talented ka pala Misis ko 'no! Galing mong umirap kuhang kuha mo 'yung nakairap na Zombie sa palabas. Hahahaha!" aniya sabay halakhak. Masaya siguro s'ya sa joke n'yang hindi naman bumenta sa akin. Hindi ko na lang pinansin ang mga pinagsasabi n'ya at inabala ang aking sarili sa kakascroll sa F******k.

pilit kong tinago ang pagiging sarkastiko. Tumango siya bilang tugon. Tahimik akong napasinghal. I rolled my eyes and laugh sarcastically in my mind. 'Hindi niya ata kilala ang manyakis na iyon.' tugon ko sa isip. Sinabi ko sa sarili ko na hindi ko na tatarayan ang lalaking iyon, pero hindi ko ata mapapalampas ang kasinungalingang sinabi ni Joem. "Wait, sabi mo hindi ba na wala siyang kaibigan?" tanong ko kay Joem, patuloy pa rin siyang naglalakad palabas ng gubat.

“Make me laugh.” Hindi na ako nag-aksaya ng oras. Nagkwento ako ng pinaka-corny kong joke, yung tipong hindi ko na rin kayang ulitin kung may ibang tao lang sa paligid. Napahalakhak siya—tawa na parang saglit na nawala ang pagod niya. “Mission accomplished,” sabi ko, proud sa sarili. Nang malapit nang matapos ang call, muntik ko nang masabi.

“Sorry, sorry. I just didn’t expect that I’ll hear that from you. That’s so… inelegant. Hindi katulad ng ugali mo.” Malakas akong bumuntong hininga dahil may point nga naman siya. Tama nga naman. Sino ba namang mag-aakala na ganito ang sense of humor ko? Considering the fact na mukha akong mataray, mukha rin akong maarte. I can’t blame him if he didn’t expect that. “Fine. Ie-explain ko nalang sa ‘yo ang mga jokes ko para maintindihan mo. Kawawa ka naman, para kang galing sa cave kasi wala kang alam sa mga jokes.”

Sarcastic na sambit ni Jen bago tinalikuran si Joyce. “Baka lumaki ulo mo ‘a? Ibig niyang sabihin ganda ng kulay ng kuko mo, Kung hindi ka daw titigil sa kakabulong at ka-artehan mo baka daw maging kakulay mo ‘yang kuko mo. Hmmp!” Mahaba namang anas ni Zen, tumalikod na rin ito.

Tila ba nasa loob ito ng comedy bar at hindi niya mapigilan mapahalakhak sa joke na narinig. Nang kumalma si Amber ay agad siyang nagpunas ng butil ng luha na gumilid sa kanyang mga mata. “Sorry, I think I heard a nice joke.” Inabutan siya ni Zavian ng tubig para tuluyang mapakalma. “Are you this desperate to have me invited to your house?” Napailing si Amber. “Pay me? Ridiculous.” Agad na nanlamig ang ekspresyon ni Amber nang sabihin ang salitang ‘Ridiculous’.

sarkastikong sambit niya. Napalunok naman ako saka dahan-dahan na yumuko dahil sa insultong narinig. “The f*ck, the most stupid person is indeed you,” malamig na sambit niya saka tuloy-tuloy na umalis doon na tila nawalan ng gana dahil sa akin. Napatingin na lang ako sa kamay kong dumudugo. This should be painful. Pero mas nasasaktan pa ako sa mga salitang binitawan ni Sir Armiel.

May sarcasm sa mga matang sabi nito sa kanya, "Kaya huwag ka nang umasa!" Para siyang sinaksak ng makailang beses sa sinabing iyon ni Justin. Mas lalo lamang tumindi ang pagnanasa niyang mapaibig ang lalaking ito. Isinusumpa ko, nasa akin ang huling halakhak, Justin Jensen!