Novel & Cerita Sasama Ka Ba Sa Paglalayag Bakit

At bakit ba 'ko nagkakaganto? Mahabagin, hindi niyo man lang po ako hinayaan na puntahan siya o 'di kaya magplano muna kung pano siya pasalamatan. Andito na siya! Siya pa ang lumapit! Anong gagawin ko? "Masakit pa rin ba?" pambungad niya nang nakalapit. Napaangat ng tingin si Lulu. Naghagilap ako ng lakas ng loob bago siya binalingan at this time, hindi hilaw na ngisi ang binigay ko. "Hindi naman na," saad ko sa mas kumbinsidong tono.

Nagkatinginan ang mga ito. "Good afternoon, I'm this and that. Today, I'll be talking about this. Absolutely not!" sabi nito na ikinampay-kampay ang kamay na nakapatong sa lamesa. Bahagyang nakatagilid ang katawan nito sa pagkakaupo. "Don't you think it's too cliched? You are answering a wrong question with that introduction. You are answering the 'what' question. I am not after for the 'what' but for the 'why'. Why were you given the chance to stand there and take our precious time? Dapat sa umpisa pa lang ay malinaw na ang purpose kung bakit mo ginagawa ang presentation na iyan. Why is it important? Why do you deserve to be heard? Do you get my point... Miss Monserrat?" Naninigas ang mga p

"pero bakit naman po..?" "ang tawag dun pagpag kapag namatay na ang isang tao dapat sinusunog lahat nang mga gamit na naiwan nya.. hindi ko rin alam kung bakit nga ba pero ang alam ko eh bawal yun saka pag papagpag daw ang tawag dun" "ganon po ba.. pero-" "wag nang pero pero sige na dalhin mo na yung ibang mga gamit mo para maka alis na tayo"

"Bakit ako?" Maraming babae sa mundo, marami siyang pagpipilian. Kung talaga ngang seryoso ito sa sinabi, bakit ako? Bakit ako pang may kondisyon? Kung pipili na rin naman na siya, doon na lang sana sa kayang pantayan ang kanyang ex-girlfriend. Wala yata akong maituturong maganda sa kanya. "Bakit hindi ikaw?" He fired back and I was taken back by his remark.

wowwww wla akung maintindihan "May kwento ako kaya makinig ka" so childish and stupid "May limang daga, isa sa limang daga ay kakaiba. Imbis na maglaro siya kasama ang apat ay lagi siyang naghahanap ng kanyang pagkain lagi niyang iniisip ang bukas, isang araw nagtanong ang apat na daga sa kanya" bakit yan ang inuuna mo? Pwde ka namng maglaro kasama namin pero mas pinili mong mag imbak ng pagkain para sa bukas, masaya ka ba hindi ka namn nakakalaro? "

Putragis! Bakit?! Anong kasalanan ko sayo, tadhana?! “Mukha kang bulkan na malapit na sumabog.” Nilingon ko si Aya sa tabi ko, “Aya, pakisagot nga kung bakit sila pa?” Nagkbiti balikat siya, "Aba hindi ko alam? Ang malas lang talaga natin!”

Wala bang Superman d'yan na magliligtas sa'kin? Uto-uto pa naman ako. Isang yaya lang sa'kin sasama talaga ako! Kasi I always believe in the goodness of people. Binilisan ko ang lakad ko kaya natapilok ako sa isang lalaki. Ano ba 'yan, napakamalas naman ng araw ko. Ganito ba talaga ang experience kapag first time? Ganito ba talaga ang nangyayari kapag kinakabahan?

Baka mamaya magtalo pa sila dahil sa pangingielam niya. "Are we okay?" dagdag pa niyang tanong na ikinabuntong-hininga ng lalaki. "Oo naman, bakit mo naman naisip na hindi tayo okay?" Si Yesha naman ang umiling ngayon. Bakit nga ba kasi niya naisip na itanong iyon. Halata naman kasing wala silang problema. Halatang-halata.

Sasabog ka na lang sa iritasyon at baka nga ikatutuwa pa niyang makita iyon! Alam ko naman pala! Pero hindi ko lang kasi napipigilan na huwag magpakita ng iritasyon sa kaniya dati! Tuwang-tuwa naman siya! Ngayon may rason na ako para pigilan ang sarili. Maganda rin naman ang dulot ng mga babaeng iyon.

Basta madiligan at masikatan ng araw, tiyak na lalago sila. Hindi katulad ng tao, kailangang masaktan at madapa nang ilang beses bago tuluyang lumago at matuto. Pinag-isipan ko na kanina kung anong sasabihin ko kay Allen pero bakit wala akong masabi ngayon? Bakit naduduwag ako? Bakit parang hindi ko kaya?