Scared Picture Novels & Stories

Like a magnet being drawn to him, I land on his chest as he pulls me more to him, closing the distance between us. I feel so comfortable in this position. I suddenly feel... safe and secured, causing me to close my eyes. But when I see my parents’ dead body in the morgue, I immediately open my eyes again and pushes him away from me. Eyes widen, I look at him in fear. Kita ko ang gulat sa mga mata niya. Ang pagkalito at ang takot. I look down and I suddenly feel confused and scared and I don’t know... traumatized.

Gosh I'm scared of ghost! "Are you scared?" Nagulat si Blaire ng bigla itong magsalita at natawa naman Ang lalaki dahil bahagyang napatalon si Blaire sa gulat. "GOSH! DON'T SCARE ME LIKE THAT!" Gulay na Sabi ni Blaire at napahawak sa puso nito. Nagulat siya sa lalaking ito dahil ganitong Oras pa siya mag ppakita rito kung kelan 11pm na.

,mayroon naring mga namumuong luha sa gilid ng kanyang mga mata. My jaw clenched and so my fist tightened at the sight right infront of my eyes.. my love seems ao scared. damn it! Malalaki ang hakbang ko siyang nilapitan at kinulong sa aking bisig and from there she begin to sobs as the pictures on her grip suddenly drops on the floor, i could feel her fears at the moment beacuse of her body was trembling and so her hands na ngayon ay nakayakap narin sa akin.

The blood. The screams. Even Torren. Parang may kumakalas sa isip ko mula sa realidad. Parang may bumubukas na lumang pinto sa loob ko na matagal nang nakasara. And behind it… was fear. Pure. Violent. Ancient fear. Lumuhod ako sa sahig habang nanginginig ang mga kamay ko. “Freya!” mabilis na lumapit si Torren.

aniya at akmang tatayo na subalit mabilis nitong hinawakan ang kanyang kamay at mariing pinisil. "Please Rain, huwag ka munang umalis. N—natatakot ako. Baka... Baka bigla siyang bumalik at gawan ako ng masama. I'm afraid of him. He's so scary Rain. His smiles are scary. I'm sure he's a psycho. I can see it in his eyes! He's a psycho!"

naka-ngising tanong nito sa kanya. “At bakit naman ako matatakot sa’yo?” Nagkibit-balikat ito at tuloy-tuloy na naglakad papasok sa kanyang silid. Umupo ito sa kama niya at inilibot ang mata sa loob ng k’warto niya. Huminto ang tingin nito sa picture frame na nasa bed side table niya. Biglang umakyat ang dugo sa ulo niya at pakiramdam niya ay pulang pula ang mukha niya ngayon! Paano ba naman picture lang naman iyon ni Damian habang mahimbing itong natutulog! Napabilis ang hakbang niya at agad kinuha ang larawan at pinasok sa loob ng cabinet niya.

Saad pa nito bago nag-simulang lumakad paalis Tanging yapak lang nito ang maririnig sa buong underground at nang mawala ito sa paningin ng mga mafia ay tila nabunutan ng tinik sa lalamunan ang mga ito. Lahat ay napabuntong hininga bago nag-simulang mag-bulungan. They almost forget to breath! "She's so scary." "Right, especially her eyes." “Her eyes is so damn scary, is she even a human?”

tumawa pa sya, “Parehas kayo, malakas ang trip.” Kung wala lang akong tali sa kamay nasuntok ko na talaga sya, pero tingin ko hindi ko rin magagawa, sa itsura nya na yan. “I’m scared.” Dumulas na dila ko ang kanina pa nasa utak ko, kaya napatigil sya at tumingin sakin, binigyan nya ako ng isang marahan na ngiti na nag pawala sa lahat ng agama gam at takot ko.

I'm scared. "Aaahhh!" huwaa ayoko na manood. Baka hindi ako makatulog mamaya damn. Ang scary ng mukha ng huwaaa. "Ayoko na 'yan, patayin mo na." hawak-hawak ko ngayon ang braso niya at doon nakadiin ang mukha ko. Narinig ko pa siyang tumawa ng mahina kaya pinalo ko ang braso niya.

itinuro niya ang mga papel na nasa lamesa habang hindi ihinihiwalay ang tingin sa akin. "It reflected the emptiness in that eye of yours. Somehow, I understand. But I'm scared of one thing," he said while I wondered what was that one thing that he was scared of. "You're scared of what?" His eyes glistened with something I couldn't decipher. Nakakaramdam din ako ng kaba sa sasabihin niya. "I'm scared that Taira will lose it, totally in the end," he softly said while still staring at me. I gulped down the lump in my throat as I repeat what he said in my mind.