Novel & Cerita Scared Picture

Napakurap-kurap siya subalit nang maalala niya ang napakalaking gagamba na mabalahibo pa, muling nanumbalik ang takot niya. "There's... there's a spider, Marco! Sobrang laki! It's hairy! It looks so scary!" Naghihisterikal niyang sagot. "Okay." Natigilan siya at napatitig sa lalaki. Here she is panicking because there's a scary spider and all he can say is okay? "Pero Marco—" "I said okay. I heard you. Now get down. Don't you realize how scandalous our position is?" Nakataas ang isang kilay nitong tanong.

Parang lumalapit ang mga dingding, isang nararamdaman na paalala ng panganib na iiwan ko at ng kawalan ng katiyakan na naghihintay sa hinaharap. Ngunit nang lumabas ako sa dulo ng tunnel, ang aking puso ay tumatakbo ng may halo ng takot at pag-asa. Hinarap ako ng isang tanawin na nagpahinto sa akin sa mga yapak ko. Tatlong pigura ang nakatayo sa dulo ng koridor, ang kanilang presensya ay nagdudulot ng pangamba, naglalagay ng mahabang anino sa mahinang liwanag. Ang kanilang tayo ay nakakatakot, at isang malamig na pagkatanto ang bumalot sa akin – maaari na rin itong ang katapusan ng aking paglalakbay.

puno ng takot at pangamba ang kanyang bosses habang nakatingin sa binata na papalapit sa kanya. The fear in her eyes was palpable as she gazed at the man approaching her. Her heart racing, she felt an overwhelming urge to turn and run, to find a place to hide where he couldn't reach her. Her legs trembled beneath her, as if ready to sprint at any moment, but her body seemed frozen in place, unable to move as the man drew closer and closer. The sound of his footsteps echoed in her mind, heightening her sense of dread. Would she be able to escape, or would he catch up to her? The fear paralyzed her, leaving her trapped in a moment of sheer terror.

aligagang turan ni Phoebe na biglang gumaralgal na ang boses na halatang takot na takot na sa kanyang presensya, “P-Pangako po.” Kenan's outstretched hand froze in mid-air as he looked at Phoebe’s tightly closed eyes and terrified expression. Her face was extremely pale. Phoebe had her eyes closed and couldn't see Kenan’s movements at all. She shrank her neck. The image that flashed through her mind. Image ng scene kung saan bigla siyang sinakal ng lalaki nang walang paalam dati. Binalot pa ng nakakakilabot na takot ang buong kalamnan ng babae. Phoebe was a little scared; they were on his turf now.

Hindi rin niya naiwasang makaramdam ng bahagyang kaba at takot ng saglit na hagurin niya ng paningin ang kabuuan nito. Bigla siyang napalunok, bahagyang ikiniling niya ang ulo at nag-iba ng direksyon ng tingin. Ngunit naramdaman na lang niya na muli siya nitong iniharap... Hanggang sa magpanagpo ang kanilang mga mata... "Scared?" "H-ha?" Pakiramdam niya nag-iinit ang kanyang mukha at nanlalamig ang kanyang mga kamay.

Pero walang problema sa pandinig ko kaya dinig na dinig ko yun. Nababaghan naman ako sa naging sagot niya. Paanong ginawa niyang panakot ang larawan ko? Mukha na ba akong aswang ngayon sa mata ng Ate ko? Usually, pictures of creepy or scary figures are used to scare children when misbehaving. How can my very own sister use my picture to scare her own child? "Bakit ako?" Nagtatakang tanong ko. Mas maiintindihan ko pa na ginawa niyang panakot si Elijah dahil mas nakakatakot iyon. Ngunit ako na gagawin niyang panakot ay parang may malaking mali.

At mukhang matagal na itong nakaka alala dahil sa way ng kanyang pag sasalita! "I'm afraid..." Paos at nanghihina ang kanyang boses, "this will be the time again that I have some fears... natatakot ako" inilapag nya ang hawak na mga larawan. Larawan ni Carmela na hubad. Larawan na hindi nya pinaniwalaan si Carmela—na muntikan itong magahasa. Larawan na dahilan ng lubusang pagka sira nila.

Like a magnet being drawn to him, I land on his chest as he pulls me more to him, closing the distance between us. I feel so comfortable in this position. I suddenly feel... safe and secured, causing me to close my eyes. But when I see my parents’ dead body in the morgue, I immediately open my eyes again and pushes him away from me. Eyes widen, I look at him in fear. Kita ko ang gulat sa mga mata niya. Ang pagkalito at ang takot. I look down and I suddenly feel confused and scared and I don’t know... traumatized.

Gosh I'm scared of ghost! "Are you scared?" Nagulat si Blaire ng bigla itong magsalita at natawa naman Ang lalaki dahil bahagyang napatalon si Blaire sa gulat. "GOSH! DON'T SCARE ME LIKE THAT!" Gulay na Sabi ni Blaire at napahawak sa puso nito. Nagulat siya sa lalaking ito dahil ganitong Oras pa siya mag ppakita rito kung kelan 11pm na.

,mayroon naring mga namumuong luha sa gilid ng kanyang mga mata. My jaw clenched and so my fist tightened at the sight right infront of my eyes.. my love seems ao scared. damn it! Malalaki ang hakbang ko siyang nilapitan at kinulong sa aking bisig and from there she begin to sobs as the pictures on her grip suddenly drops on the floor, i could feel her fears at the moment beacuse of her body was trembling and so her hands na ngayon ay nakayakap narin sa akin.