Scared Picture Novels & Stories

Nang nakita niya ang matangkad na pigura na nakatayo sa gilid ng kama, isang nakakatakot na eksena ang lumabas sa utak niya. Nanginig siya nang sobra sa takot at ang mukha niya ay kasing puti ng papel. “Huwag ka lalapit!” Natatakot talaga si Catherine. Sinubukan niya sumiksik sa gilid, ang mata niya ay puno ng pagkatakot kay Shaun. Sumakit ang puso ni Shaun at sinubukan niya abutin si Catherine. “Huwag ka matakot, hindi ko…”

She is holding herself impressively without showing a sign of fear. Habang papalapit siya sa kinatatayuan ng dalaga'y pahigpit nang pahigpit ang puson niya. His aroused manhood is gaining its size and it's almost painful to endure. "Are you going to fuck me?" bulgar nitong tanong. "Scared, Carmina?" He guided her chin up with his finger to meet his eyes. "What scares you? My heart or this?" Niyuko niya ang nakaigting na pagkalalaki.

Tatayo na sana siya upang simulan ang pagtakbo nang bigla na lamang lumitaw sa likuran niya ang dalawang lalaki na may dalang mga baril. "Who the—?!" Sinubukan niyang pumalag pero agad na kinasa ng taong nasa kaliwa niya ang baril nito. His lips were trembling, and his knees were shaking. Sa unang pagkakataon ay nakaramdam ng takot sa mga kalaban si Scorpio Jacoby Melendres. He was a man with a brave heart and fear none. But remembering his woman, his son, friends and parents made him the most fearful in the universe.

But wicked. “I’m not walking away,” she whispered. “I’m walking through you.” And just like that, she turned her back on him with every step screaming... "I’m not scared of you. You should be scared of me".

I'm sweating bullets and my body is shaking because of fear. I can't imagine that I will be this scared because of his voice. "Cathy ano ba?!" Napapitlag ako at dali-daling umalis ng aking kwarto. Natataranta at hindi ko alam ang gagawin. Mabilis din ang aking kilos at hindi ko na alintana kung ako man ay madapa. Mas mabuti pang madapa kaysa salubungin ako ng kamao ni Grey. Mas iniisip ko ngayon kapag nakatatlong tawag na siya sa pangalan ko.

putol-putol kong paalala. Scared. Iyon ang nakikita ko sa mukha niya. Bakit siya matatakot? Ang kilala kong Achira, walang kinakatakutan. I closed my eyes. I am so tired. "S-sorry... nakakataranta kasi!"

Inimulat ko ang aking mata at nakita ko sa aking paningin na tila sumasayaw si Andula, napa kunot noo ako. "Andula tigilan mo ang pag sasayaw, dahil lalo akong nahihilo." Wika ko sa kanya, kahit ang mukha niya ay hindi ko maintindihan. Tila isa siyang nasa sikat na painting sa kasalukuyan na ang tawag ay 'the scream', ganon din ang kanyang pag tayo at gumagalaw ang kanyang katawan na tila isang mahaba na kawayan habang hinahangin.

Dumapo ang kamay nito sa mukha ni Zendaya, nanginig ang katawan ng babae dahilan para mapatawa si Amber na puno ng pagkamangha at pangungutya. Inilapit ni Amber ang kanyang mukha sa babae. “Scared?” bulong ni Amber, inilapit pa ang mukha sa babae. “Don’t worry. I’m not like you. I don’t order people to kill my enemies in the dark.” Zendaya’s body stiffened. Her breath hitched. Her pupils shrank in fear. Muling napatawa si Amber sa tenga ng babae na ikinataas ng mga balahibo nito. For the first time, Zendaya got scared.

Adrian remained beside the steel table. Neither looked away from me. Neither dared approach. Because, for once, both of them understood the same thing. I wasn't afraid of them. I was afraid of myself. My hands trembled as I stared at the photograph still lying on the table. My mother's face. Young. Elegant. Terrifying. Standing beside men who had helped build the empire that had ruined countless lives. Including mine. A sharp laugh escaped me. Not because anything was funny. Because the alternative was breaking apart.

Something is shaking inside me. "Silence means yes..." ngayon ay humalakhak na siya. Naningkit ang mga mata ko at di pa rin siya nililingon. I am so scared to feel... to witness! Bakit ba 'to nangyayari ngayon? Am I not too old for this? Ramdam na ramdam ko ang paglapit niya dahil ang init ng kaniyang bibig ay nanuot sa buong kalamnan ko.