Scared Picture Novels & Stories

Paminsan-minsan, kumukuha siya ng prutas o chichirya habang nanonood. Samantala, si Carson naman ay hindi gaanong interesado sa palabas. Mas abala siya sa pagmamasid sa mukha ni Jessica. Lalo na tuwing nagugulat ito o may horror twist sa eksena—napaka-vivid ng reactions nito kaya hindi niya maiwasang mapatitig. Tuwing may jumpscare, napapapikit si Jessica at awtomatikong kinakapkap ang kamay ni Carson.

And it scared me. "Ang lalim ng iniisip mo a... May problema ba? Just tell me, Baba..." Umupo sa tabi ko ang asawa ko at ipinatong ang kamay sa kamay ko. "I'm scared...." I said. "Scared of what, Baba?" She ask, confused. "I'm scared. I'm scared na baka hindi na ako magigising, once I closed my eyes. I don't want to lay in bed again—vegetative."

Makikita nalang ba nila ang katawan ko sa ilog? Sinubukan kong sumigaw kaso dahil na rin sa takot ay parang walang boses na lumalabas sa bibig ko. Parang napako ako sa aking kinatatayuan at nakatingin lang ako sa mata ng lalaking nakatingin pa rin sa paligid. "Sorry, for scaring you." Nang mapansin niyang nanginginig ako ay kinuha niya rin ang kamay niya sa bibig ko.

Marami pang mga karumaldumal na litrato pero mas piniling niyang ilipat muna ang atensyon sa ilang papel na may mga mukha ng taong nakaimprinta at itaas ng papel, may mga nakalahad na Wanted at Missing Person. Doon, tila napagtagpi-tagpi niya ang mga ebidensyang nasa harap niya dahilan para siya ay makaramdam ng kaba at takot para sa sarili. Alam niya kung gaano ka-delikado ito pero napagtanto niyang iba pa rin pala ang pakiramdam kapag nandoon ka na sa delikadong sitwasyon.

"A-Anong kailangan mo? Sabi ko sa'yo, hindi ako sasama sa inyo! Hindi ako magigi————" "Shh. Huwag kang maingay dahil baka makalabit ko ang gatilyo at matamaan ang kaibigan mo." I panicked even more because of what he just said and that terrified me! My whole body was trembling and so were my lips because of what I've heard! One more move, I know that he would really do it just like what he did to those people before! Shit! I didn't know that even here, he would find me! I already escaped from that hellhole but now, he was here, trying to scare me again! He was here and trying to bring that fear again in my life!

“Why do you sound like you’re saying goodbye?” Ngumiti ako, pero hindi umabot sa mga mata. “I’m not.” Tahimik ulit. Hangin lang at alon. Pero nang tumingin siya sa akin, may kakaiba. Hindi inosente. Hindi rin lantaran. Pero may alon ng curiosity — halong awa, takot, at hindi maipaliwanag na paghila. “Sometimes,” sabi niya, halos bulong, “you scare me.”

At isang matinding takot na mawala ang isang bagay bago pa man niya ito tuluyang makuha. Pumikit siya. May sumulpot na larawan. Hindi malinaw. Isang babae. Hindi si Mara. O baka siya. Hindi niya alam. May isang silid. May malaking bintana. May kamay na humahawak sa kanya. At isang boses na nagsasabing huwag. Mabilis siyang dumilat. Huminga nang malalim.

Ngunit dahil sa pag-iisip na iyon, na-miss niya ang malalim na pagsinta na walang katuturang namumulaklak sa mga mata nito. Nang tumingala si Travis, nakita niya ang isang screen na sumasaklaw sa buong dingding. Ipinakita sa screen ang pambungad na eksena ng isang horror movie. Ang simula ng horror movie ay lumitaw na huwad at walang anumang tunay na takot. Ngunit ang babae sa kanyang mga bisig ay takot na takot na hindi siya naglakas-loob na tumingin sa kanya sa pamamagitan lamang ng marinig ang mga sound effect. Talagang iniwan nito ang isa na hindi makapagsalita.

Kasama ang kanyang team, agad silang pumunta sa bahay ng Professor. 28 minutes is left. Kailangan nya nang magmadali. Nanginginig na napahawak ang lalaki sa buhok. Doon kumuha ng lakas habang ang mga imahe ng demonyo ng nakaraan ay tila multong paulit-ulit na nakikita ng paningin nya. His lips trembled with fear, hatred, sadness and excruciating pain. Lumuluha ang mga matang nakatingin sa sariling imahe na umiiyak habang ang hawak ang nag-iisang anak, si Felicia.

At mukhang matagal na itong nakaka alala dahil sa way ng kanyang pag sasalita! "I'm afraid..." Paos at nanghihina ang kanyang boses, "this will be the time again that I have some fears... natatakot ako" inilapag nya ang hawak na mga larawan. Larawan ni Carmela na hubad. Larawan na hindi nya pinaniwalaan si Carmela—na muntikan itong magahasa. Larawan na dahilan ng lubusang pagka sira nila.