Novel & Cerita Scared Picture

“Why is she sad?” “Because she misses you so much.” Lumambot agad ang kanyang mukha. Talagang mahal niya ang bata. Dinagdagan ko pa. “And you know what?” “What?” “Mindy is scared of rats and cockroaches.” Napakunot ang noo niya. “She is?” “Yes.” “And she can't come here.” “Why?” “Because she's scared.” Tahimik siya.

Akmang sisigaw siya nang mariing takpan nito ang bibig niya at mapanganib na sinalubong ang mata niya. “Hmn!!” Pumalag siya at pilit na iginalaw ang ulo. Mabilis ang pagrigodon ng dibdib niya dahil sa takot at namumutla siya. Hindi rin niya napigilan ang umiyak. Sa paningin niya ay parang demonyo ang lalaki at may sungay ito sa ulo. The sinister smile in his face was giving her goosebumps. Maya ay lumawak pa ang ngisi nito at muling bumulong, “I like to eat my prey when they're scared and you're reaction right now— ack!!”

Talaga namang natulos siya sa kaniyang kinatatayuan. Agad na bumilis ang tibok ng kaniyang puso. Namamalik-mata ba siya? Oo nga pala, devil's hour ngayon. Malamang lumalabas na ang mga masasamang ispiritu ng ganitong oras. Unti-unting tumingin sa direksyon niya ang babae. And that was the first time he ever felt scared for his life. Para siyang naging isang bida sa horror na pelikula. Gusto niyang mapasigaw nang makita ang namumuti nitong mukha at namimilog at pulang-pula na mga mata.

"FACE THEIR ENDING" IT'S BEEN two lonely and miserable days already, hot tears were remaining streaming down Blythe's pale face. They were continuously flowing that if she only collected them, it would have built a river by now. Blythe was sitting in the dark corner of the wide and scary warehouse, her eyes can see from the dark for some reason but the fear in her heart never subsided. Maybe the fear burning in her chest wasn't about ghosts or the scary creatures around that may attack her or it has nothing to do with her traumas but merely with Antonette's threat two days ago.

And also I'm fucking scared! I know him. He plays dirty. He uses other people to hurt his enemy. I want to kill him but I'm also scared for Scarlet. Nakita sa CCTV na dinukot din ang isang bodyguard na nagbabantay kay Scarlet kaya hindi rin sumasagot! And my nightmare came! I received a photo of Scarlet tied to a chair. Walang malay. The only thing that comforted me was that she had no bruises. Nanginig ang kamay ko sa galit habang hawak ang cellphone.

'SHE'S scary, Kiana!' sabi niya sa isip. Higit pala itong nakakatakot sa personal kaysa sa mga naririnig niya mula sa mga tao. Pakiramdam niya'y kakainin siya nito ng buhay, ganoon ito nakakatakot. Nakita na niya ito sa mga larawan pero sa personal mas intimidating ito.

Bago ako bumalik sa table kung saan nakalagay ang kahon. Ewan ko pero parang kinakabahan ako. Nagdadalawang isip ako kung bubuksan ko ito or hindi pero lumapit pa din ako out of curiosity. To:Fimescar -I see you- Simple word but gives me shiver to my spine. I don't know why. Nanginginig ang kamay ko binuksan ang kahon. "WOOOOAAAAHH!" I am scared, so much scared.

I laid down and closed my eyes until I went to sleep. I hold his hand tightly, scared of letting go. Sa oras na bumitaw ako ay paniguradong mapapasama ako sa pagkakahulog. I don't want it to happen pero nakita kong kapag nagpatuloy ako sa pagkapit ay baka sya naman ang mahila ko at magkasama kaming mahuhulog. Umiling ako at tumingin sa kanya. He shook his head, "Don't you give me that look! Don't loosen your grip! please." I felt fear in his voice. He looked at me with his dark and brooding eyes.

Hindi rin uminggos at sumagot sa akin ang maitim na pigura at nanatili lamang itong naka-tayo at pinapanuod pa rin ako. Aaminin ni Mae sa sarili na makadama ng kilabot at takot sa katawan ng sandaling iyon, wala naman na rason para takutin ang sarili niya. "Bakit gising ka pa, Manang? Matulog kana dahil maaga ka pa mamaya," kinakausap na lang ni Mae ito para maalis ang takot sa puso. "Manang, sinabi na ngang matulog kana," kinakausap pa din ni Mae ang maitim na pigura sa harapan.

Nang mabuksan niya ang pinto, bumaha ang awa sa kaniyang dibdib nang makita ang kalagayan ni Thea. Namumula ang isa nitong pisngi at may sugat sa gilid ng labi. Nakita niya rin ang pasa sa leeg nitong parang sinakal. Puno ng luha ang mga mata nito at gulong-gulo ang buhok. Kaya nang sugudin siya ng yakap ni Thea, hinayaan niya na lang. “Thea…” Mas lalong humigpit ang yakap sa kaniya ni Thea. “I am scared, Amos. I don’t know what to do!”