Scarlette Meaning の小説・ストーリー

Mahirap na nga sa loob ni Scarlette na humingi ng paumanhin kahit kasalanan niya naman talaga. “Ang sabi ko, sorry!” Muling bumaling si Marcus. “Okay.” Pero nainis lang si Scarlette sa tugon nito. “’Yun lang? Talagang… okay na?” Hindi na nasagot ni Marcus ang katanungan nito nang tawagin siya ng tauhan ni General Rodriguez.

Hindi mahahalatang hindi siya kamag-anak dahil sa motif pa lang, siya lang ang nakakulay pula while the rest are wearing black. She is trying to catch the attention of the birthday celebrator. Sinigurado ni Scarlet na makikita siya ng matanda, ang Mafia Boss. Dahan-dahan siyang naglakad at sinundan siya ng tingin ni Ronaldo hanggang sa bigla siyang napatakbo at nagtago sa terrace. Wala sa loob niyang tanggalin ang kanyang maskara. Napabuga siya ng hangin. “Alam kong hindi ka imbitado sa handaang ito.” Nasa likuran niya si Malachi. Hindi makakilos si Scarlet.

hiyaw ni Carla at napahawak sa ilong niya. Hinawakan ko ang buhok ni Carla at saka hinila pababa, dahilan para mapaluhod siya. "Sana matagal ko nang ginawa to sayo!" galit na sabi ni Scarlet habang tinatali ang kamay ni Carla gamit ang belt. "TULONG! TULON--" pinalo ko ang bibig niya dahilan para mapatigil siya. Pinahid ko sa damit niya ang lipstick na dumikit sa palad ko.

Sigaw niya kaya halos mabasag na ang eardrums ko dahil malapit sa tainga ko ang bibig niya. "D*mn! Tumahimik ka nga!" Singhal ko habang kunot ang noo. I added, "Bumaba ka d'yan!" Bumaba naman siya kaya humarap ako sa kaniya, bumungad ang nakangiting mukha ni Scarlet. Heiress? She keep on calling me 'my heiress' and I don't understand her why she's calling me that. This girl, except from being a ghost, she's also a weirdo.

Naguguluhan na naman siya. "Ako si Scarlette. Iyan ang real name ko." 'Scarlette?' Narinig niya na nga ito noon sa dad niya. Nabanggit na noon ng mga magulang niya na may pinsan siyang nagngangalang ganon. Pero hindi na siya nagkaroon pa ng pagkakataon na makita ito sa personal.

Parang robot naman na sagot ng mapanakit na si Jascha. "How about this?" Isa namang kulay pink na mukhang pang-alis ng alikabok na mini skirt ang iniharap ni Scarlette. "Okay." Napasimangot ako habang sinisilip Sila sa pagitan ng mga sampayan ng magagarang damit. Pinagmamasdan ko ang kamay ni Jascha na namamahinga sa ibabang bahagi ng likod ni Scarlette. Sunod ako ng sunod hanggang sa di sinasadyang mapatid ako sa isa sa mga manikin at ang mga sumunod na pangyayari ay hindi ko na alam!

"Gabi na. Bakit naglalakad ka pa rito sa labas?" Tumingin sa akin si Scarlet. Ang kanyang mga mata ay walang kahit anong init. Isang pilosopong ngiti ang sumilay sa kanyang mga labi. "Magpapakamatay sana ako riyan sa lawa, Mr. Morris. Kaya lang, masyadong may yelo ang ibabaw, kaya hindi natuloy. Sayang, 'di ba?"

Nangangamba kasi ito nang makita ang dalawa sa labas ng study room ni Ethan. Ang masigla at makulit na si Scarlet ay ibang-ibang sa mga mayayamang herederang kilala nila. Masasabi mo talagang may kaibahan ang ugali nang mga ito. Masy'adong malaya...mas'yadong walang kontrol sa sarili si Scarlet na tila ba'y isa siyang ibon na pinakawalan lang ngayon sa hawla. Nagustuhan naman ito ni Nay Maria dahil nagdala ang dalaga ng kakaibang kulay sa nakakalungkot na mansyion ng pamilyang Montenegro.

Unti-unting sumisiklab ang galit sa aking puso. I didn't know that everything was planned from the moment Scarlett entered as my personal maid. That's why Daddy's decision was so sudden. While everyone was talking earlier, I couldn't help but steal glances at Scarlett. Yeah, her real name is Scarlett Louise Santillan. Such a beautiful name, but she's a dangerous woman. Earlier, I saw her true self, serious, cold, and fierce. I also found out that she is a Santillan, one of the prominent businessmen's daughters. It was a surprising revelation.

Ingay na nagmumula lang kasi sa paligid niya ang naririnig ko. "Lorcan... manganganak na si Scarlet!" What?!