Scary Larry Novels & Stories

Halata at nakakamangha ang kakaibang mga sensory circuit sa utak ni Larry dahil ito ay mas mabilis kaysa sa pangkaraniwang tao. Alam din kasi mismo ni Larry na mahihirapan siyang kalabanin si Feng kapag hindi suot ang retinal device na iyon, kaya't kinakailangan niyang ipakita na hindi ito magiging isang malaking hadlang. Sa kabilang dako, ang bawat vibration mula sa yabag ng mga paa ni Feng ay kanya naman itong mararamdaman dahilan upang mapakilos din ayon sa matanggap niya na anumang kaluskos.

Hindi ko siya tinigilan hangga't hindi ko nakikitang gumagapang siya sa sahig. "Kung ayaw mong mas lalong masaktan ay sabihin mo sa amin kung sino ang nag-utos sa'yo na patayin si Ceelin?" mariing tanong ni Larry sa lalaki. Ngunit sa halip na magsalita ay tumawa lamang ito kahit na namimilipit na ito sa sakit. "Matigas ang ulo mo. Ayaw mong magsalita." Pinagtulungang bugbugin nina Larry at ng mga bodyguard ko ang lalaki para umamin.

Makahulugang tumingin ito sa kaniya. Siya nama'y may pag-alalang tumingin kay Larry at Rachel. Kahit papaano ay nakaramdam siya ng takot para kay Vic. Kapag nalaman ng dalawa na balak siya nitong itakas ay tiyak na mapapahamak ito. Napangisi si Larry, "Mukhang magkakalokohan pa tayo rito, Vic, ah! Balak mo bang solohin ang pera?" Itinutok pa nito ang baril kay Vic

Pero hindi ko pinansin at sumuot ako sa ilalim ng sasakyan. "akin na nga 'yan.Ikaw Caren,tigil-tigilan mo na ang pinsan ko ha.Ang bata-bata mo kumikirengkeng kana,at saka para sabihin ko sayo may girlfriend na iyang si Macky kagagaling niya lang dito kanina mas masarap pa ang luto niya kesa sayo."deretsahang sabi ni Larry may Caren. "hindi totoo yan Larry, nagsininungaling ka lang.Alam Kong wala pang girlfriend itong si Macky ko."naiiyak niyang ani saka umalis.

Maliban dito, nagtamo ako ng sugat sa aking paa maging ang aking braso—mahapdi at puro gasgas ang mga ito. "Ang saya pala kapag may ganito kang kapangyarihan, magagawa mo ang lahat ng gusto mo. Pakiramdam ko, isa na akong diyos!"boses ni Zai mula sa kung saan kasabay ng kanyang malakas na tawa. Hindi ko maaninag ang paligid dahil binabalot pa rin ng alikabok ang paligid. Biglang sumulpot ang mabilisang kisap ng kulay asul na kidlat sa harapan ko't dito lumitaw si Larry na bakas sa mukha ang panghihina at pagod—isang teleportation ang kanyang ginawa!

Kumunot ang noo ni Luna at naglakad siya kasama ng doctor, at tinanong niya, “May isa pang tao na may parehong sintomas sa kanya? Sino…” “Siya ang tatay ni Christopher, si Larry Roberts.” Nagbuntong hininga ang doctor. “Pasyente rin si Larry ng hospital na ito. Araw araw niyang sinasabi ang tungkol sa ‘pagpatay ng isang tao’ at ‘pagligtas ng isang tao’.” “Kadalasan, para siyang isang normal na tao, hindi siya nagagalit. Kahit na pagkatapos ng maraming treatment, magco collapse siya kapag nagalit siya dahil sa nakita o narinig niya.”

"Posible rin na ang batang MrProdigyX na nagbreached sa firewall ng security system natin before ay anak mo pala." Bago pa man makasagot si Larry, isang malakas na kaluskos mula sa madilim na bahagi ng damuhan ang bumasag sa tensyon. Ang mga tauhan naman ay agad na nag-aim ng weapons nila, but Larry signaled them to hold. ​Isang yabag. Tapos, isang boses na punung-puno ng takot at pagmamahal ang umalingawngaw sa gabi.

Malayang nagkukwentuhan silang tatlo habang si Larry naman ay dinadala ang mga kasamahan niya. Ang paraan ng kanilang pagpasok ay agresibo na nagpapahiwatig ito na baka mayroon silang magkaroon ng masamang intensyon. Paalala ni Frog, “Boss, ingat ka. Larry, masama ang jerk na yan, at matagal na siyang hindi nasisiyahan sa iyo. Hindi ko alam kung anong masamang ideya ang naiisip niya para saktan ka ulit."

Base sa ipinapakita ng daddy niya ay desidedong maghihigante ito sa pagkawala ng anak niya. "Ma'am, wag po kayong mag alala. Magiging okay si sir Tyron saka ang daming security at bodyguards na Kasama siya doon kaya wag ka ng mag alala" Rinig kong pampagaan na sabi ni Lary sa akin. Subalit may biglang malakas na putok ang nagpalaki ng mga mata ko. "La-lary anong nangyayari???" Takot na takot na sigaw ko. Ang maayos na takbo ng sasakyan ay biglang naggiwang giwang ito sa gitna ng kalsada.

Nakikita ko kasi ang sarili ko sa kanila. Tumingala ako sa mataas na gusaling pinaghintuan namin. Hindi ko akalain na sa ganito kalaking gusali kami magdedeliver. Mukha itong abandonado at walang tao. Nakakatakot tuloy na pumasok. Bukod kasi sa parang pundi na ang mga ilaw na patay-sindi pa ay mukha itong haunted house. Napakapit tuloy kaming tatlo kay Larry na wala sa oras.