Novel & Cerita Screaming Guy Painting

Semi-tinted ang salamin. Agad niyang kinuha ang bilugang lata ng dilaw na spray paint sa shoulder bag. Luminga-linga siya. Nag-check ng mga daraang tao at sasakyan. Clear. Inalog niya ang lata ng spray paint bago malaki ang ngiti na tinanggal ang takip niyon. Pagkatapos ay wiling-wili siyang gumawa ng obra ng puso, stickmen, at swear words. Para hindi magtaka ang lalaki sa kung sino ang artist sa artwork na iiwan niya ay inilagay niya ang pangalan sa mismong salamin ng kotse: Erin De Guia. Call me. XOXO.

for me you are my Dreams. "Bakit hindi mo sinabi sakin? You know that I love you more than anything else in this world. bakit moko iniwan!" humakbang ako sa pinaka bakod ng rooftop para tumalon sana. ""Hey, do you know that your loud scream ruined the painting I was working on?" nakarinig ako ng malakas na sigaw mula sa likod ko kaya unti-unti ko siyang nilingon May isang babaeng nakatayo duon may hawak siyang paintbrush at puno ng iba't ibang kulay na mantsa ang suot niyang patient gown. " Bakit ka ba sumisigaw ha? dahil sa boses mo ng nakakagulat nasira yung pinipinta ko." sigaw niya at nakatitig saakin.

Hindi ko mapigilan ang sarili kong tumigil sa bawat painting na makita ko. May isang painting doon ng isang malaking rosas. Sa painting na iyon, limang bata ang nagsilbing tinik at ang mga tao sa paligid ay nasusugatan dahil sa kanila. Natigil ako doon. Parang may kumikirot sa aking puso. "I want to buy that painting..." wala sa sarili kong sinabi kay Clyde. "Buy that later. The media is all over us, Gwen. Smile..." aniya.

Nakita ng lahat ang painting, natigilan ang lahat at napanganga! "Painting ba iyan ni Mr. Sanchez?" "Gawa ba 'yan ni Mr. Sanchez? Ang pinakamahusay na painting artist ay hindi basta basta ang gawa niya dahil milyon ang mga halaga nito?!" "Talaga? Hindi ako makapaniwala?! Matagal nang hindi nagpipinta ang matagal sa publiko. Mga malalapit lamang sa kaniya ang pinagbibigyan niya nito!"

Napayuko si Laverna, pilit na itinatago ang isang malademonyong ngiti. Mula sa likuran, isang middle-aged na lalaki na may suot na makapal na salamin at mukhang aroganteng propesor ang naglakad papunta sa unahan. Tiningnan nito nang may pandidiri ang painting ni Eryn at dinuro ito. "Anong klaseng drawing 'to?! Isang malaking basura! Puro lang visual tricks, pero walang sustansya! Isa itong insulto sa traditional arts!" bulyaw ng lalaki.

​Bago pa man maihagis ng lalaki ang pintura, tumalon si Henry. ​Hindi ito action star jump. Ito ay jump ng isang taong desperado. Humarang siya sa pagitan ni Veronica at ng lalaki. Ibinuka niya ang mga braso niya na parang scarecrow. ​SPLAT. ​Bumuhos ang isang baldeng pulang pintura. ​Hindi kay Veronica. ​Kundi kay Henry. ​Naramdaman niya ang lagkit at lamig ng pintura sa mukha niya, sa polo niya, at sa slacks niya. Pumasok pa ito sa ilong niya. Lasang kemikal.

Ang isa ay nakatayo at ang isa ay nakaupo na nakasandal sa kaniyang upuan. Ang lalaking nakaupo roon ay may suot na gintong salamin, na may malalalim at tila inaantok na talukap ng mata. Mahigpit ang hawak ng payat na kamay sa isang paintbrush, habang nag co-concentrate na mag drawing sa canvas. Ang assistant na si Maiah, na kanina lang nakatayo ay lumapit saka bumulalas ang kaniyang puso dahil sa nakitang drawing ng kaniyang amo. Hindi niya maintindihan.

Siguradong mag iiwan iyon ng mga marka doon. "Putangina, kaya gustong gusto ka ng mga lalaki dahil diyan sa katawan mo. " Malamig na sabi niya. "Huwag, tama na! Tama na! " Ngunit parang baliw na walang naririnig si Xavien. Walang pag iingat niya akong hinahawakan. "Huwag mo akong artehan Andrina! Hindi na ako maniniwala sa kaartehan mo." Galit niya akong sinampal.

Hindi ko gusto ang bigat ng katahimikan. Sa mismong pagtayo ko—BAM! Tumama ang kamay ko sa paint palette. Tumilapon. Diretso sa pantalon niya. Black and green paint splattered across his slacks. Oh, hell no. He was instantly on his feet. Ang dating maluwag na polo niya, biglang parang sumikip. Ang panga niya, tumigas, at lalo siyang naging dangerously irresistible. Para siyang galit na Greek God na may paint.

Maybe I was just tired and emotionally depressed because of what I heard about them. Napatingin ako sa sala at agad na tumayo at nagtungo doon. Pagpunta ko sa sala, binuhat ko ang painting at inilagay sa sofa. Huminga ako ng malalim at taimtim na pinagmasdan ang painting at saka ito dahan-dahan na tinanggalan ng balot. Habang pinupunit ko ang papel na nakabalot sa painting, unti-unti kong nakikita ang makulay at kamangha-manghang ganda ng painting. And in a few minutes, I removed the cover of the painting and I am amazed and attracted to the painting. Marahan kong pinagmasdan ang painting maging ang stroke ng brush na ginawa sa painting. It was neatly and amazingly done. It is a painting of